All posts by Martin

Kinderen vliegen uit

Dit weekend kwam de oudste dochter even langs om de foto’s te laten zien van haar reis naar Peru. Zij en haar vriend hadden voor iets meer dan 300 euro per persoon een retourticket gevonden naar Lima in Peru – heen via Londen en Madrid; terug via Miami en Londen. Twee weken lang hadden ze een rugzakreis door Peru gemaakt. Ze hadden onder ander de Inca’s ruïnes van Machu Picchu bezocht.

0-peruFoto Icelight; Wikipedia

Haar ouders – wij dus – vonden dit aan de ene kant wel leuk voor haar, maar aan de andere kant natuurlijk helemaal niks. Wat kan er wel niet allemaal gebeuren daar zo ver weg! Maar ja, kinderen vliegen uit. Twee jaar geleden reisde ze door Azië en dat was ook allemaal goed gegaan. (Hoewel, een Poolse vriendin van haar werd toen ze samen door Vietnam reisden van haar tas beroofd.)

Weemoedig als ik ben, moest ik opeens terugdenken aan zeventien jaar eerder. Ze was toen zes jaar oud, misschien zeven jaar, en vertelde dat ze van haar gespaarde zakgeld een bepaald stuk speelgoed wilde kopen dat ze had uitgezocht uit de catalogus van Bart Smit. En oh ja, wij mochten niet mee. Ze wilde het helemaal zelf doen. Daar waren we niet echt enthousiast over. Weliswaar was het maar 500 meter van ons huis naar de Bart Smit, maar je moest wel een drukke weg over. Er was wel een oversteekplaats met stoplichten maar toch. Volgens de dochter was het geen enkel probleem. Ze wist hoe de stoplichten werkten. Bovendien ging haar zus mee. Dat was nou niet echt een geruststelling, haar zus was twee jaar jonger.

Maar goed, we gaven haar toestemming, na haar op het hart gedrukt te hebben dat ze pas bij de stoplichten over mocht steken als ze groen licht had en dat ze dan nog moest uitkijken. En als iemand anders door rood liep, dan mocht ze zo’n gek beslist niet volgen, maar moest ze blijven staan en wachten tot het groen werd. En ook moest ze goed op haar geld letten. En op haar zus!  Ze beloofde het allemaal en samen met haar zus vertrok ze even later.

We gaven ze een minuutje voorsprong en liepen toen de dochters achterna. Zo’n twee honderd meter voor ons uit zagen we ze hand in hand lopen. Bij de stoplichten wachtten ze braaf totdat het groen licht werd en staken toen veilig over. Wij moesten, om niet ontdekt te worden, de stoplichten een rondje laten lopen. Toen we bij de Bart Smit aankwamen, keken we voorzichtig naar binnen. We zagen ze niet rondlopen. Heel voorzichtig om niet betrapt te worden liepen we naar binnen en keken rond. Beneden waren ze niet te zien en we liepen daarom de trap op om te kijken of ze ergens boven waren. Verstopt achter een stapel legodozen keken we rond. Nergens te zien.

Opeens zagen we ze. Ze zaten op de grond. Ze hadden iets uitgezocht en zaten nu hun geld uit te tellen. De gespaarde dubbeltjes en kwartjes lagen voor hun op de grond. Heel schattig om te zien, maar om niet betrapt te worden gingen we maar weer snel naar buiten. Even later kwamen de kinderen thuis met hun zelf gekochte speelgoed. De juffrouw van de winkel had het zelfs voor hun ingepakt. Zie je wel dat ik het allemaal zelf kan zei de dochter trots.

En nu, zo’n zeventien jaar later, vliegen ze de wereld rond. Kinderen vliegen (letterlijk en figuurlijk) uit.

p.s. We hebben het niet tegen haar gezegd, maar in het vliegtuig naar Peru zaten we tien rijen achter haar. Je wilt immers wel even in de gaten houden of alles goed gaat.

Opmerkelijke koeien (rectificatie)

Omdat ik het dinsdag zelf te druk had met de Amerikaanse verkiezingen vroeg ik aan een stagiair of hij even een foto  van enkele opmerkelijke koeien wou plaatsten. Helaas is daarbij iets mis gegaan. De volgende foto verscheen op de site;

koeien

Niet alleen is dit slechts een deel van de foto, maar ook is hij nog eens ondersteboven afgebeeld. De juiste foto had deze moeten zijn:

koeien-2

Excuses voor het ongemak. De stagiair snapt zelf ook niet hoe het heeft kunnen gebeuren.

Lang leve Trump!

Voor wie weet hoe enthousiast ik ben over de verkiezing van Trump tot president van Amerika – laat ik het zo zeggen, ik ben wel eens enthousiaster geweest  – zal misschien verbaasd opkijken als ik schrijf “Lang leve Trump!” als titel van deze blogpost. Maar ik sta er volledig achter. Ik zal het uit leggen.

Ik kijk op National Geographic Channel graag naar ‘Air Crash Investigations’. Dat is een Canadese documentair-achtige serie over vliegtuigrampen. Van de Wikipedia: “In het programma worden diverse vliegrampen en bijna-rampen onder de loep genomen. Tevens wordt gesproken met ooggetuigen en wordt het onderzoek door het National Transportation Safety Board (NTSB) gevolgd. De rampen zelf worden gereconstrueerd middels computeranimatie en nagespeelde scenario’s. Ook zijn er interviews met overlevenden, en mensen die bij het ongeluk betrokken waren. De weergave van de ramp is gedramatiseerd. Dat wil zeggen dat onbekende facetten uit het verhaal, zoals reacties van passagiers tijdens een ramp, volgens mogelijke scenario’s worden ingevuld om een compleet beeldverhaal te creëren.”.

Het stramien van de afleveringen is haast altijd hetzelfde. Eerst wordt de vlucht nagespeeld. Dan gaat er iets mis en komt het vliegtuig in moeilijkheden. Soms redt de piloot het nog maar meestal stort het vliegtuig neer. Vervolgens komt er iemand van de NTSB de boel onderzoeken. Hij of zij begint altijd met het onderzoeken van een aantal scenario’s die niet de oorzaak van de ramp blijken te zijn. Dan als het onderzoek vast dreigt te lopen, komt er een ‘major breakthrough’ – vaak het vinden van de zwarte doos (die in het echt oranje is) en dan wordt alsnog de oorzaak van de ramp gevonden. Vaak blijkt de ramp veroorzaakt te zijn door een combinatie van factoren. Aan het einde van de afleveringen is er gelukkig altijd nog iemand die vertelt dat door de kennis vergaard met het zoeken naar de oorzaak van de ramp de luchtvaart weer een stukje veiliger is geworden.

Ja? En wat heeft dat met Trump te maken? Geduld, dat komt nog.

Ik vind het een interessant programma om naar te kijken – ik had hier eerst ‘leuk’ getypt in plaats van ‘interessant‘ maar je kan natuurlijk niet zeggen dat een programma over vliegtuigongelukken leuk is. (Zouden ze trouwens bij de producent van het programma bij elk nieuw vliegtuigongeluk denken ‘Yes, die kunnen we gebruiken’?) Ik vind het niet alleen interessant maar ook leerzaam om te zien. Dankzij het programma heb ik ondertussen een hoop kennis over de werking van een vliegtuig vergaard en hoe te reageren in het geval er iets mis gaat. (Als bijvoorbeeld de staart- en rolroeren niet meer werken, dan kan je het vliegtuig toch nog bochten laten maken door de motoren ongelijk te laten lopen; als het vliegtuig in een ‘stall’ (overtrek) raakt – dat wil zeggen de vleugels staan te steil omhoog gericht waardoor de vleugels van het vliegtuig hun liftkracht verliezen met als gevolg dat het vliegtuig omlaag valt, dan moet je als piloot niet proberen het vliegtuig in de lucht te houden door de stuurknuppel naar je toe te trekken maar juist andersom. Door de vleugels van het vliegtuig omlaag te richten krijgen ze weer liftkracht en kom je uit de stall.)

Ja? En Trump? Komt nog.

Wat ik wil zeggen is dat je soms best nuttige kennis uit televisieprogramma’s en films kan halen. (Heren / Dames piloten, met mij aan boord heb je een goeie. Kom je er niet uit, roep mij er dan even bij.) Maar ik ben niet de enige die nuttige kennis uit het kijken van films haalt. Zo is er een Amerikaanse politicus – nee, niet Trump –  die denkt dat vrouwen niet in het leger horen. Tot die conclusie is hij onder andere gekomen na het kijken van de Disneyfilm ‘Mulan’. Deze film gaat over Mulan, een vrouwelijke krijger in het Chinese leger, die verliefd wordt op een officier, waarna het in eerste instantie helemaal mis gaat met het leger (later komt het toch nog goed.) Deze tekenfilm (!) werd door deze politicus aangevoerd als bewijs dat je geen vrouwen in het leger moet hebben.

Diezelfde politicus is verder onder andere voorstander van: ‘Geen abortus voor foetussen met ernstige medische complicaties. Geen homohuwelijk. Geen stamcelonderzoek. Elektroshocktherapie voor homo’s en lesbiennes, want die therapie kan ze heteroseksueel maken. De opwarming van de aarde is een leugen. Men mag LGBT’ers discrimineren. Als je door verkrachting zwanger raakt is het je taak als vrouw om het kind te baren.’  

Dit alles schrijft Nynke de Jong, een columniste van het AD, in haar column van 10 november. Over wie heeft ze het? Nee, niet over Trump. Maar wel over Mike Pence, de komende vicepresident van Amerika. Nou weet ik niet of alles klopt wat ze over Pence schrijft, maar als ik lees dat hij in 2015 als gouverneur van Indiana de ‘Religious Freedom Restoration Act invoerde met als gevolg  dat de rechten van homoseksuele mensen werd beperkt, dan vrees ik het ergste. (President Obama grapte tijdens zijn ‘White House Correspondents’ Dinner Speech’ van 2015 dat zijn vriendschap met vice-president Joe Biden zo groot was dat als ze in Indiana samen in een pizzarestaurant zouden zitten, ze niet bediend zouden worden en de burgermeesters van San Francisco, Portland, Washington D.C., Oakland en Seattle verboden hun ambtenaren om officiële reizen naar Indiana te maken.) Pence behoort dan ook tot het conservatieve Tea Party deel van de Republikeinse partij. En hij wordt dus de nieuwe vicepresident.

Stel nu dat Trump tijdens een staatsbezoek aan Duitsland als grap Merkel in haar billen knijpt – ik sluit zoiets met Trump niet uit –  en dat Merkel in een reflex met haar handtas uithaalt en Trump zodanig ongelukkig raakt, dat hij overlijdt, dan wordt deze Pence de nieuwe president van Amerika. Dat lijkt me nog erger dan Trump. En daarom schrijf ik ‘Lang leve Trump!’. Laat hij in ieder geval nog minstens vier jaar in leven blijven.

Tijdreizen

Albert Einstein zei ooit eens:  “Logica brengt je van A naar B. Verbeelding brengt je overal.” Of dat ook geldt voor reizen in de tijd weet ik niet. Nu reizen we sowieso elke dag in de tijd – met een snelheid van 60 minuten per uur – maar dat is niet wat mensen verstaan onder reizen in de tijd.

De vraag van de dag is – morgen zijn we weer een dag verder in de tijd en hebben we een andere vraag  – kan je reizen in de tijd? Het antwoord luidt: dat hangt er vanaf wat je daar onder verstaat. Je kan namelijk sneller of langzamer “bewegen” in de tijd dan iemand anders maar of je dat als tijdreizen mag betitelen is de vraag.

Dat er verschillen mogelijk zijn voor ‘het bewegen in de tijd’ laat de relativiteitstheorie van Albert Einstein zien. Licht reist met de snelheid van de lichtsnelheid – deze opmerking zal mij vermoedelijk geen Nobelprijs opleveren maar dit terzijde. Als je nu in een voorwerp zit dat beweegt, dan haal je het licht van voorwerpen die relatief gezien stilstaan als het ware een beetje in. Reis je bijvoorbeeld met de trein naar iemand toe en word je op het station afgehaald, dan ben jij ten opzichte van die persoon die op het perron staat een milli-milli-milli-seconde minder oud geworden. Dat geldt zelfs als de trein vertraging heeft. Dit verschil in de tijd is echter onmeetbaar klein. Maar maak je nu een reis van tien jaar in een raket die zich met bijna de lichtsnelheid door het heelal beweegt – vijf jaar heen en vijf jaar terug – dan is dit verschil wel goed meetbaar. Zelf ben jij bij terugkomst op aarde tien jaar ouder geworden, maar de mensen op aarde zijn ondertussen 25 jaar verder. Deze consequentie van de theorie van Einstein is misschien wat lastig om te begrijpen, maar een voorbeeld andersom maak het misschien wel duidelijk. Kijk  eens naar de sterrenhemel. We zien daar het licht van sterren die misschien al eeuwenlang niet meer bestaan, maar waarvan we het licht nog wel zien omdat het zo lang duurt voordat dat licht van die verre sterren bij ons aankomt.

Je kan dus theoretisch gezien relatief sneller of langzamer vooruit in de tijd  reizen dan iemand anders. De vraag of je ook “terug kan reizen” in de tijd is een heel andere vraag. Even los van de vraag hoe dat technisch gezien zou moeten, is er de vraag of het filosofisch gezien wel überhaupt kan – wat als je terug zou reizen in de tijd en je vermoordt je vader voordat jij verwekt bent; dat soort vragen. Je hoeft je in ieder geval niet bezig te houden met het uitvinden van een tijdmachine waarmee je kan terug reizen in de tijd. Die wordt gebracht door iemand uit de toekomst.

Wie in elk geval al wel rekening houdt met de mogelijkheid van het terug reizen in de tijd, is de 9292-reisplanner. Bij een reisadvies over het reizen in Zoetermeer gaf 9292.nl vanochtend dit reisadvies.

tijdreizigen

Volgens dit reisadvies kom je om 08.01 uur aan bij de tramhalte / metrostation Leidschenveen. Daar reis je vervolgens negen minuten terug in de tijd  om tram 4 van 7.52 uur te  pakken. Je komt dan aan om 7.59 uur bij tramhalte Centrum-West en dan is het nog drie minuten lopen naar de bushalte.  De reisplanner van 9292.nl houdt dus al rekening met terug reizen in de tijd. Ze zijn hun tijd ver vooruit!

Trump Thriumps

Dat was de kop van de New York Times van vandaag. “All the news that’s fit to print‘  luidt hun motto en helaas was dit  nieuws uit de categorie ‘news fit to print‘. U begrijpt dat ik geen aanhanger van Trump ben – en dat is nog een understatement.

nyt

 

Vandaag moest ik de griepprik halen. Bij de huisarts stond een lange rij oudere mensen waarvan zeker de helft niet meer wist waarvoor ze in de rij stonden (dat laatste is een grapje). Op de terugweg – ik was lopend –  regende het. Ik was echter zo verstandig geweest om een paraplu mee te nemen. Voor me liep een vrouw met een Schotse collie – zo’n Lassiehond.

lassieFoto: State Archive of Florida, pursuant to Section 257.35(6); wikipedia

De hond keek me aan, ik keek vriendelijk terug, en de hond ging prompt naast me onder de paraplu lopen. De eigenaresse van de hond  keek naar het tafereel en zei dat hij altijd vriendelijk met mensen was. Ik zei: “hij loopt zeker niet graag in de regen.” Ze ging er niet op in maar begon opeens vanuit het niets over Trump. Hoe erg het wel niet was dat hij gekozen was. Ze was een Amerikaanse  democraat zei ze en snapte niet dat hij gekozen was.  Het was zo vreselijk zei ze en ze maakte zich nu grote zorgen.

Tja, veel troostende woorden voor haar had ik niet.  Het enige wat ik nog wist te verzinnen dat het Amerikaanse publiek misschien over vier jaar tegen Trump zal zeggen “You’re fired!, de zin waarmee Trump kandidaten weg stuurde uit zijn programma: ‘The Apprentice’

 

Hard Gras 110

Er is weer een nieuwe Hard Gras verschenen, dat is een blad met ‘literaire’ voetbalverhalen. In deze aflevering, nr 110, is ook een verhaal opgenomen van mijn  hand. Het heet ‘Wachtmeester Vos grijpt in’.  Het gaat over een Zwolse wachtmeester van de Marechaussee die in 1927 tijdens een voetbalwedstrijd na een overtreding van een speler van Go Ahead tijdens de wedstrijd ZAC – Go Ahead het veld op liep om deze een bon vanwege mishandeling te geven. Uiteraard veroorzaakte deze actie grote commotie. Mijn verhaal gaat over de rechtszaak die daarna volgde. Ook heb ik onderzocht hoe het verder in het leven met deze wachtmeester Vos ging.

hard-gras-110

In het blad staan altijd korte stukjes over de verschillende auteurs. (Van de tien mensen van wie een bijdrage is opgenomen blijk ik de oudste te zijn. Ai!) Over mij wordt geschreven:

Martin van Neck (61): bekend van het legendarische boek over de ondergang van de Titanic, waarbij meer mensen omkwamen dan dat er exemplaren van het boek zijn verkocht. Al zijn volgende boekplannen worden dan ook consequent afgewezen. Zo liepen we een boek mis over het kweken van een sequoia gigantea, de boom die tweeduizend jaar oud wordt. Wie geïnteresseerd is in nutteloze feiten verwijzen we graag naar zijn website: www-martinvanneck.nl.

Nieuws uit de regio

Al zappende beland ik in het regionieuws van TV West. Het eerste item wat ik zie gaat over een groot elektronisch billboard dat bij Zoetermeer op een talud langs de A12 staat. B&W van Zoetermeer zijn helemaal enthousiast over het billboard, want het levert de gemeente “veel geld” op. Het blijkt om een bedrag van 6000 euro per maand te gaan. Dat bedrag valt me wat tegen. Wat ook tegen valt, vooral voor de bewoners van de huizen even verderop, is de lichtsterkte van het billboard.

bord-ztmDeze advertentie was op het bord te zien in het item bij TV West. Ik heb werkelijk geen flauw idee wat hier staat.

De bewoners van de wijk verderop hebben het idee dat er een tweede tv in de huiskamer staat. Er is al geprobeerd om het bord met wat minder licht te laten stralen, maar dit heeft weinig effect gehad. Daarom stelt de gemeenteraad nu voor – tegen de wens van de B&W in – om het bord richting de bewoners af te dekken met bomen of een kunstwerk. De kosten daarvan bedragen ongeveer 50.000 euro.

Maar dat is nog niet alles. Rijkswaterstraat is momenteel nog aan het onderzoeken of het bord niet te afleidend is voor de weggebruikers en of het richting de autosnelweg ook niet moet worden afgedekt. Je vraagt je af welk groot licht bij de gemeente het plaatsen van het billboard heeft goed gekeurd.

Het volgende item gaat over de keuring van de nieuwe koffie-karretjes waarmee over de vernieuwde Haagse markt wordt gereden.

kar

De gemeente wil dat ze aan bepaalde eisen voldoen. Je mag blijkbaar niet zo maar met  een koffiekarretje over de markt rijden. Een hoge ambtenaar komt daarom kijken of de karretjes er goed uit zien. Zou je dat niet aan “de vrije markt” moeten over laten?

Twee oudjes

De Chicago Cubs hebben de World Series gewonnen, dat is het Amerikaans kampioenschap honkballen. De laatste keer dat ze die titel wonnen was 108 jaar geleden. Dat het zo lang duurde kwam door een vloek in 1945 uitgesproken door een zekere William “Billy” Sianis. Die ging in 1945 samen met zijn geit Murphy naar de vierde wedstrijd van de World Series van dat jaar. Zijn geit mocht echter, hoewel Billy een kaartje voor hem had gekocht, het stadion niet in. Dat was niet zo verrassend. Er werden geen beesten toegelaten en bovendien stonk Murphy te veel. Billy was het hier echter niet mee eens en sprak een vloek uit. Zolang zijn geit niet werd toegelaten, zouden de Chicago Cubs nooit de World Series winnen. Nu hadden ze de 37 jaar daarvoor ook al niet gewonnen, dus zo’n moeilijke vloek was het niet. (Zie hier een afbeelding van Billy en zijn geit en meer over deze vloek.)

De vloek hield, ondanks dat nakomelingen van zowel Billy als de geit Murphy later rondjes door het stadion hebben gelopen, tot gisteren stand, maar nu is hij dus verbroken en hebben de Chicago Cubs na 108 jaar eindelijk weer een keer de World Series gewonnen. Ik vermoedde dat de Amerikaanse media ongetwijfeld op zoek zouden gaan naar een 108-jarige fan en inderdaad – voorspelbaar die media – zie hier een interview met de 108-jarige Chicago Cubs fan Hazel Nilson

cubs

En nu we het toch over oudjes hebben, de oudste persoon ter wereld, de 116-jarige Italiaanse Emma Morano, ik heb wel vaker over haar geschreven, wordt deze maand 117. Ze is de enige persoon ter wereld die nog in de negentiende eeuw is geboren. Ze is onlangs geïnterviewd door het persbureau AFP. Voor levende beelden – altijd link om dat bij een 116-jarige te schrijven – zie hier het item (van 51 seconden) met haar op het YouTube-kanaal van AFP.

Ze is inmiddels de nummer zes op de eeuwige ranglijst van oudste mensen ter wereld tot op zeven dagen genaderd. Om de oudste mens ooit ter wereld te worden moet ze echter nog vijf jaar ouder worden. (De oudste mens ooit is de Jeanne Calment uit Frankrijk die 122 jaar en 164 dagen oud werd; liefst drie jaar ouder dan de nummer twee op die lijst.) In het gesprek verklapt de Italiaanse het geheim om zo oud te worden. Je moet koekjes eten (Ha! Ik word oud) en twee rauwe eieren per dag. Hè, dat is toch ongezond?

 

Skiën in SnowWorld

Een tijdje terug schreef ik hier over het veranderende landschap bij Zoetermeer. Ik plaatste onder andere deze foto van de verlengde skibaan van SnowWorld. Oorspronkelijk was hij 200 meter lang maar hij is nu verlengd naar 300 meter. Het hellingspercentage bedraagt 21%.

skibaan

Afgelopen dinsdag had de jongste dochter zin in snowboarden en ook Marianne had wel zin in een korte skivakantie. Dus op naar Zwitserland, herstel op naar Zoetermeer. Bij deze een blik op de baan van binnen:

snowworld

Degene met de blauwe jas op een snowboard is de jongste dochter. De snelle daler met de witte jas is Marianne. Het is er best koud . De temperatuur in de hal ligt er tussen de min vier en min acht graden. Het lijkt op de foto zelfs of het sneeuwt – hoe doen ze dat? – maar dat is geen sneeuw. Het zijn vlekken op het glas, waarachter ik  – de skicoach – in de warmte zat.  Na een uurtje zat de skivakantie er weer op.

Als u nu vraagt, waarom skiede je zelf niet mee?, dan luidt het antwoord dat ik niet zo’n talent voor skiën heb. Daar kan ik wel een heel verhaal over schrijven, maar soms zegt één foto meer dan duizend woorden.

ski

Tot zover onze korte wintersportvakantie.

p.s. Het heeft weinig verband met het bovenstaande, behalve dat het ook over skiën gaat, maar ik moest opeens denken  – waarschijnlijk komt dat door de Amerikaanse verkiezingen – aan dit citaat dat ik ooit ergens las.

“I think my favorite sport in the Olympics is the one in which you make your way through the snow, you stop, you shoot a gun, and then you continue on.  In most of the world, it is known as the biathlon, except in New York City, where it is known as winter. ” Michael Ventre, L.A. Daily News.

Zeurpiet

Maandag maakte RTL bekend dat alle Zwarte Pieten dit jaar worden vervangen door zogenaamde schoorsteenpieten. Een goed idee lijkt mij, maar voor fractieleider Halbe Zijlstra van de VVD was dat aanleiding om RTL direct de Zwarte Piet te geven – sorry, een flauwe woordspeling. Zijlstra nam zelfs een filmpje op, opdat kijkers in verkiezingstijd zouden weten dat hij en de VVD nog steeds pal achter Zwarte Piet stonden. Het kinderfeest zou met een schoorsteenpiet in gevaar komen en zelfs kunnen verdwijnen. “En dat vindt de VVD een hele slechte zaak”. Zie hieronder zijn betoog.

zijlstra

In interviews daarna deed Zijlstra er nog een schepje boven op. Het Sinterklaasfeestje zou op zo’n manier zelfs “vermoord worden”. In het programma ‘Pauw’ mocht Zijlstra ’s avonds zijn standpunt komen toe lichten. Het leverde een kwartiertje legendarische televisie op. Wie het kan opbrengen om een kwartier lang Halbe Zijlstra over Zwarte Piet te horen praten, zou het eigenlijk moeten terugkijken op uitzending gemist.

Op een gegeven moment, nadat Zijlstra onder andere had gezegd dat de wisseling van Zwarte Piet naar schoorsteenpiet geen gevaar vormde voor kinderen die nog niet waren geboren – gelukkig maar –  kon Jeroen Pauw zijn lachen niet meer inhouden.  “Ja, u lacht er nu om, maar […]” klaagde Zijlstra. Daarop sprak Pauw: “Ja, ik lach. Ik ken u best goed en u bent ook een verstandig mens en als u dan u zelf zo hoort praten, dan denkt u zelf toch ook wel een beetje, ach het is toch wel een beetje flauwe kul wat ik zeg. Dat u heel serieus over Zwarte Pieten en het standpunt van de VVD praat. U kunt toch ook denken: het is een kinderfeest, dat hoor je in alle toestanden, in alle toonaarden van de kinderen, het maakt ze nooit wat uit wat voor kleur, als ze maar hun cadeautjes krijgen en als het maar een leuk feest is. Waarom zou je je er dan zo tegen verzetten?”

Maar Zijlstra was het daar niet mee eens. Hij zag allerlei gevaren. Het ging ook allemaal veel te snel. De ook aanwezige televisiemaakster Sophie Hilbrand vroeg daarop aan de politicus: “Maar wat is nu precies het gevaar van het afschaffen van de traditioneel geschminkte Piet? Wat is het geváár?” Zijlstra kwam niet verder dan te zeggen dat zijn zoon van acht die nog in Sinterklaas geloofde zou zeggen: ”Hé pap, wat gek, vorig jaar was hij nog zwart.”  Dat was het gevaar. Mocht Halbe Zijlstra nog steeds hopen, om ooit eens Mark Rutte op te volgen als minister-president, dan zou ik hem willen zeggen, laat gaan die droom, richt je op iets anders. De functies van Hoofdpiet en Pietje Paniek bijvoorbeeld, die staan na het vertrek van de cabaretiers Erik van Muiswinkel en Jochem Myer nog steeds vacant. (Deze stapten op bij het Sinterklaasjournaal omdat ze vonden dat de Pieten van de NTR te zwart bleven.)

Het interview leverde uiteraard veel reacties op. Zo plaatste de satirische rubriek de Speld op haar een site een stuk met de kop: ‘Hoe leg ik mijn kinderen uit dat Halbe Zijlstra geen liberaal is?’ Te lezen viel onder andere: “Ook Jeremy de Rooij, vader van Winston de Rooij zit met zijn handen in het haar: “Winston keek altijd uit naar de momenten dat Halbe aan het woord was, die liefde voor eigen verantwoordelijkheid en vrijheid, dat inspireerde hem.” Nu blijkt dat Halbe al zijn basisprincipes te grabbel gooit om wat stemmen van Wilders af te pakken, is Winston niet te troosten: “Straks is Jeroen (Dijsselbloem, red) ook nog geen socialist, wat moet ik dan?”

In de Volkskrant stond een prachtige tekening van Jos Collignon. Te zien was een rijtje gekleurde Pieten. Onder elke Piet stond ‘Kleurpiet”. Halbe Zijlstra stond ook in het rijtje. Onder zijn afbeelding stond: “Zeurpiet.” Zelf zei Zijlstra de volgende dag over zijn optreden: “Ik heb weleens briljantere optredens gehad.” Dat kunnen we wel met een gerust hart een understatement noemen.

Tot zover deze blogpost over Zwarte Piet, ware het niet dat ik gisterenmiddag de Bijenkorf in Den Haag binnen stapte. Direct na de ingang stond de schimmel van Sinterklaas. Maar wat zag ik daar?

piet-bijenkorf

Ja, ho effe. Die lijken helemaal niet op Zwarte Piet. Dat gaat zelfs mij te ver. Snel even naar de speelgoedafdeling op de derde verdieping om te kijken hoe Zwarte Piet er daar uit zag. Er was helemaal geen speelgoedafdeling meer. De Bijenkorf, althans die in Den Haag, had die afgeschaft. Op de plek waar vroeger het speelgoed was, stonden nu – eind oktober (!) – al allerlei kerstspullen. De Bijenkorf slaat het Sinterklaasfeest gewoon over. Halbe Zijlstra, waar ben je nu je nodig bent?

Uit de tijd dat Zwarte Piet nog zwart was:

zwarte-piet23 november 1966; Prinses Beatrix, prins Claus, Danny Kaye en Sinterklaas met twee zwarte pieten na afloop van een Unicef Tv-uitzending. foto Nationaal Archief; fotograaf Ron Kroon.

 

Toetje met zeep

Een kennis van ons werkte vroeger voor een bedrijf dat de vliegtuigmaaltijden voor Martinair verzorgde. Op een goede dag, hoewel voor hem eigenlijk een slechte dag, vloog de directeur van het bedrijf met Martinair naar Canada, toen mensen aan boord gingen klagen over het toetje: een mousse. Ze vonden het niet lekker smaken. Iemand van Martinair herkende de directeur en vroeg wat hij van het toetje vond. De man nam een grote hap, proefde zeep en sprak toen de legendarische  woorden “Mmmm, lekker!

Bij een tussenlanding stuurde hij onmiddellijk een fax naar het bedrijf dat ze direct moesten uitzoeken wat er aan de hand was en er iets aan moesten doen. Het bleek dat de mousse bestond uit twee ingrediënten die allebei goed smaakten. Samen smaakten ze ook goed, maar na een paar uur, als ze al door alle controles heen waren, en alle smaaktesten hadden doorstaan, gingen twee enzymen in het toetje met elkaar reageren waardoor het naar zeep ging smaken

zeepJanuari 1932; productieproces van een vliegtuigtoetje; foto Nationaal Archief; fotograaf Willem van de Poll

Wat volgde was een gigantische logistieke operatie. Er moest voor de komende vluchten direct een ander toetje komen. Het werd een mini-appeltaartje. Op Schiphol moesten alle al klaarstaande vliegtuigmaaltijden één voor één open gebroken worden om de mousse te vervangen door het appeltaartje. Maar het lukte, binnen een paar uur was de mousse overal vervangen .

Moraal van het verhaal: als u in het vliegtuig zit en u vindt het toetje niet lekker, maar iemand anders zegt “Mmmm, lekker!”, vraag dan even waar hij werkt.

Het huis van Kennedy

Begin jaren zestig kochten John F. Kennedy en zijn vrouw Jacqueline voor $39.000 een stuk grond van een boer in Marshall, Virginia. Ze lieten er voor $127.000 een huis op bouwen met uitzicht op de Blue Ridge Mountains. Het huis was een persoonlijk ontwerp van Jackie Kennedy. “It’s the only house that Jack and I ever built together, and I designed it all myself”.  

(Zie hier allerlei persoonlijke items van Jacky Kennedy m.b.t. het ontwerp van het huis, zoals brieven en ontwerpen. Deze items werden in februari 2015 geveild.)

Ze noemden het huis ‘Wexford’, naar het Ierse graafschap waar Kennedy’s voorouders vandaan kwamen. Met de bouw werd eind 1962 begonnen en in de zomer van 1963 was het klaar. Het huis kende maar één verdieping, maar had wel vier slaapkamers en liefst vijf (!) badkamers. Zie hier hoe het huis er in de tijd van de Kennedy’s uit zag. In dit privé-filmpje van 10/11 november 1963 kan je niet alleen delen van het landgoed en het huis zien, maar ook kan je een paard rijdende Jacky Kennedy bewonderen  en de kleine John Kennedy jr. met een geweer zien rondlopen.filmpje

John en Jacky Kennedy hebben maar twee keer een weekend in het huis door gebracht en naar verluid vond Kennedy het huis eigenlijk maar niks. Dit in tegenstelling tot zijn vrouw: “This house may not be perfectly proportioned—but it has everything—all the places we need to get away from each other—so husband can have meetings…wife paint…all things so much bigger houses don’t have. I think it’s brilliant!”

In november 1963 werd Kennedy in Dallas doodgeschoten. Een jaar later verkocht Jacqueline Kennedy het huis. In 1980 huurde Ronald Reagan, tijdens de verkiezingscampagne, het huis van de toenmalige eigenaar. Het huis is daarmee het enige huis waar twee presidenten hebben gewoond buiten het Witte Huis om. (Dan zien we natuurlijk wel even af van de huizen waar vader en zoon Bush vroeger woonden en waar Bill en Hilary Clinton – als zij straks wint – hebben gewoond.)

Vanwaar nu deze blogpost over dit huis? Omdat het te koop staat. Zie hier de site van de makelaar. Het staat overigens al drie jaar te koop, maar het is nu behoorlijk afgeprijsd. In 2013 bedroeg de vraagprijs $10,99 miljoen, vorig jaar stond het voor $7,95 miljoen te koop maar nu mag je het al hebben voor $5,95 miljoen. Vraag niet hoe het kan maar profiteer ervan!