Category Archives: Uncategorized

Riet is overleden

Riet is overleden. Riet was lange tijd onze hulp in de huishouding. Voor haar hielp haar dochter ons om het huis schoon te houden. Toen zij er mee stopte, stelde zij een heel goede opvolgster voor, haar moeder Riet. Deze had al wat meer ‘vrouwtjes’ zoals Riet ze zelf noemde en wilde ook wel bij ons komen werken.

Ze heeft vele jaren bij ons gewerkt. Op een gegeven moment ging ze minderen met werken en stopte ze bij een aantal adresjes, maar niet bij ons. Bij ons was het echt nodig, zei ze. Fraaie opmerking. Daar konden we het mee doen.

Maar we waren heel blij dat ze bleef. Riet was niet alleen een harde werkster maar ook altijd vrolijk en geïnteresseerd in mensen. In de tijd dat onze dochters in het buitenland zaten en af en toe wat van zich lieten horen op Facebook of in een reisblog, waren wij haast nooit de eersten die onder zo’n bericht een reactie plaatsten. Riet was ons meestal al voor. Onze dochters zijn zo’n beetje met Riet opgegroeid.

Ook kende Riet zo ongeveer iedereen in het dorp. De helft omdat het familie van haar was, althans die indruk kregen we, de andere helft omdat Riet ze nu eenmaal kende.

Ruim vijf jaar geleden kreeg ze kanker en stopte ze met werken. Maar we hielden contact en een paar keer per jaar kwam ze nog langs om wat bij te kletsen “Kom ik een bakkie halen, gezellig!” zoals Riet het bezoek in haar mailtjes aankondigde. Nu is ze er niet meer. We zullen haar missen.

Meesterbakker Robèrt

Zondag liepen de jongste dochter en ik door winkelcentrum Leidsenhage in Leidschendam. Het wordt verbouwd tot de ‘Mall of the Netherlands’ maar het duurt nog wel een jaar voordat dat alles klaar is. Eén deel, het ‘Fresh’-gedeelte is echter al wel open. Meesterbakker Robèrt, bekend van ‘Heel Holland bakt’ en ‘Wie is de Mol?’ heeft er ook een plekje gevonden.

00000 robert 1

Het lijkt er op dat deze foto scheef staat, maar hij laat gewoon duidelijk zien dat de aarde rond is.

Opeens zagen we de meesterbakker zelf in zijn kraam staan. “Maak even een foto voor je moeder met je mobieltje. Dat zal ze leuk vinden.” zei ik tegen de dochter. Die vond dat wat gênant. “Nee hoor, dat vindt hij helemaal niet erg, is hij aan gewend. Doe het nu maar, dat kan je moeder in Italië zien wat ze hier mist.” (Marianne is met wat vriendinnen een weekje aan het skiën.) Met de nodige tegenzin maakte de dochter snel een foto en we liepen door.

00000 robert 2

Meneeeeeeeeer!” klonk het opeens met luide strenge stem achter ons. We bleven stilstaan. Het was overduidelijk de stem van meesterbakker Robèrt. “Meneeeeeeeeer!” klonk het opnieuw. We draaiden ons om en keken in het gezicht van de meesterbakker. “Wilt u geen stuk brood proeven?” zei hij.

Op de balie lag een groot bord met allerlei verschillende stukken brood er op. We liepen terug. De dochter pakte een stuk brood dat er gewoon uit zag, maar ik besloot voor een stuk onduidelijk donker brood te gaan. “Wat is dit voor een brood? “ vroeg ik. “Lekker brood” antwoordde de meesterbakker. Dat bedoelde ik niet. Ik herhaalde mijn vraag, waarop de meesterbakker weer hetzelfde antwoord gaf.

Dat geloof ik direct, maar ik bedoel wat voor een soort brood is het?” Als ik eenmaal vasthoudend ben, dan ben ik ook vasthoudend. “Plufferhakhakprrtprttbrood met jam” antwoordde de meesterbakker, althans dat verstond ik. Ik vond het een beetje ongemakkelijk om de vraag voor de vierde keer te stellen – tot zover mijn vasthoudendheid –  en ik nam een grote hap. “Hoe vindt u het smaken?” vroeg de meesterbakker. “Smktwllkkkrr” antwoordde ik met volle mond.

Uit een ooghoek zag ik ondertussen hoe een wat oudere dame met haar mobieltje een foto van mij en de meesterbakker maakte – zeg, ik heb wel recht op privacy hoor. De meesterbakker pakte het bord op en bood iemand anders een stuk brood aan. De dochter en ik liepen door. Hoe smaakte jouw gewone brood”? vroeg ik. “Gewoon” zei ze en ze whatsappte de foto van meesterbakker Robèrt naar haar moeder. “De mijne wel lekker” zei ik en ik keek nog een keertje achterom. De meesterbakker zat een beetje somber om zich heen te kijken.

Wonen en werken in een vuurtoren?

Soms zie je wel eens een vacature voorbij komen, waarbij je denkt hé, dat is een interessante functie.  Zo wordt voor de East Brother Light Station,  een in gebruik zijnde vuurtoren, anex bed and breakfast, gelegen op een piepklein eilandje in de baai van San Francisco, een stel gezocht (“The two keepers don’t have to be a couple, but they will share close quarters — so buddying up with someone you get on well with is probably advisable”) dat het beheer van de B&B overneemt van de huidige uitbaters.

The successful candidates will be a couple, one of whom must possess a Coast Guard commercial boat operator’s license. They will operate the five-room inn, serving both dinner and breakfast, as well as providing ferry service for guests and all other tasks from chef  to maid.” ( Ik moet het er met Marianne nog even over hebben wie het beste de rol van ‘chef’ en wie het beste de rol van ‘maid’ op zich kan nemen)

“High-quality culinary experience and capability will be a critical qualification. The inn is open four days a week, and the island is also available for day use and special events.”

Het gecombineerde jaarsalaris bedraagt $130.000, (“trending upward”), onderling te verdelen. “Compensation includes a health plan and living quarters on the island.”

000 vuurtoren 1

De blauwe stip geeft de plek  aan waar het eiland ligt.

000 vuurtoren 0Het eilandje met de vuurtoren en wat bijgebouwen; rechts de aanlegsteiger; foto Almonroth: Wikipedia

000 vuurtoren cHet eiland gezien vanuit de lucht; foto Nbv4; Wikipedia

000 vuurtoren 2

Het eiland gezien vanuit een bootje. Deze foto en alle overige foto’s in de rest van deze blogpost zijn gemaakt door Frank Schulenburg en door hem geplaatst op de Wikipedia..

000 vuurtoren

De B&B telt vijf kamers, vier in het hoofdgebouw, eentje in het gebouw waar twee misthoorns boven op staan. Omdat die bij mist in werking zijn, lijkt me dat een klein minpuntje. Ook moet je er rekening mee houden dat het een in gebruik zijnde vuurtoren is (“Hé, kan dat licht uit.”)

000 vuurtoren 4Het gebouw met de misthoorns op het dak. 

000 vuurtoren 5 000 vuurtoren 6

Links de dieselgenerator in het misthoorngebouwtje; rechts een opvangbak voor regenwater op het eiland.

000 vuurtoren 1bDit lampje zorgt voor het licht

Het is geen goedkope B&B. De prijzen van de kamers variëren tussen de $325 en $425 per nacht.

000 vuurtoren 3

Bij de prijs zit wel het diner inbegrepen. Van de site (hier kan je ook online reserveren):

A gourmet multi-course dinner is one highlight of the evening. Although the menus and accompanying wines change seasonally, some of the favorites include Citrus Glazed Rock Cornish Game Hen or beef and salmon Wellington in a puff pastry served with a dill hollandaise sauce. Dinner is served for all guests at the same time, in the dining room, giving ample time for guests to get to know one another.”

A ha! Hollandaise saus. Ik heb als Hollander vast een streepje voor als ik solliciteer. “Also my boerenkool is famous.

Ook zit bij de prijs het ontbijt –  “Breakfast is no less a work of culinary art” (hagelslag!) – en de overtocht van en naar het eiland inbegrepen. Niet inbegrepen bij een ééndaags bezoek is een douchebeurt. Vanwege het gebrek aan het water op het eiland mag je alleen douchen als je er meerdere dagen verblijft.

Je kan het eiland ook met een halve dagtocht, inclusief een rondleiding, bezoeken. De kosten daarvan bedragen ‘as we speak’ $25 per persoon.

000 vuurtoren 7De aanlegsteiger, je moet deze met een soort “zwembadladdertje’ beklimmen.

Al met al lijkt het me wel wat, maar ik kom denk ik niet aanmerking. Je moet namelijk de gasten met een bootje – tien minuten varen –  ophalen en daarvoor moet je beschikken over een ‘Coast Guard commercial boat operator’s license”.  Uit een interview van CNN met Tom Butt, de burgemeester van Richmond:

Unfortunately a lot of people who respond to this, they say ‘Oh, surely I can get a license?’ They think it’s like getting drivers’ license — and it’s not, if you don’t have it, you’re not going to get it,”

Volgens de burgemeester is het ook handig om een “outgoing personality” te zijn.  “When people stay in a place like that, they want to have somebody who is cheerful and makes them feel at home.”

Grote kans dus dat als ik solliciteer, ik een mailtje terug krijg met de tekst: “Wij hebben inmiddels een eerste selectie gemaakt uit de binnengekomen sollicitaties en moeten je helaas meedelen dat de keuze daarbij niet op jou is gevallen. Wij zijn van mening dat andere kandidaten beter passen in het door ons gevraagde profiel. Wij danken je voor je interesse in onze organisatie en de tijd die je hierin hebt geïnvesteerd en wensen je veel succes met eventuele andere sollicitaties.”

Maar misschien het eilandje dan maar een keertje als dagtrip  bezoeken.

 

 

Wie is de Boer?

Dit weekend is ‘Wie is de Mol?’ weer begonnen. Zelf kijk ik het programma al een aantal jaar niet meer – te rare opdrachten en te veel onbekende bekende Nederlanders –  maar zo’n drie miljoen andere Nederlanders kijken het nog wel. Het is dan ook één van de populairste programma’s op Nederland 1, samen met ‘Boer zoekt Vrouw’.

Eigenlijk is het vreemd dat er nog niemand in Hilversum op het idee is gekomen voor een programma dat deze twee formats combineert: ‘Wie is de Boer?’

Knipsel

“Tien bekende Nederlanders moeten achterhalen wie van hen vroeger boer was. We zien de kandidaten afreizen naar een boerderij in het verre Groningen om daar intrigerende, spectaculaire en soms angstaanjagende boerenopdrachten te vervullen om geld te verdienen voor de pot. Een van hen is echter de boer, degene die het spel in het geheim saboteert. De winnaar krijgt de pot.

Vandaag: kippen verzorgen. Is het onhandigheid dat Frank zijn mandje met eieren laat vallen of is hij de Boer? Wat zoeken rapper Schurkie Schurk en hockeyster José met zijn tweetjes in de hooiberg? Eieren of een vrijstelling? En wie krijgt van Yvon Jaspers het gevreesde rode scherm te zien?”

 

Is er dood na de dood?

Iedereen gaat een keertje dood. Hoewel, is dat wel zo? Tot nu toe hebben volgens berekeningen van het Amerikaanse ‘Population Reference Bureau’ (PRB) in totaal ruim 107 miljard mensen ooit ergens een keertje op aarde geleefd (en soms wel meerdere keren als je in reïncarnatie gelooft). Het aantal betreft een schatting. Vroeger hielden de bevolkingsadministraties niet over, dus helemaal zeker weten we het niet.

0000 bevolking

De tabel is afkomstig uit een artikel uit 2011 over dit onderwerp van het NIDI, dat is het Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut. In de tabel staat weergegeven hoe de wereldbevolking zich (van de prille oudheid tot 2011) heeft ontwikkeld. (In Nederland zouden overigens tot nu toe zo’n 73 miljoen mensen hebben geleefd.)

Momenteel leven er ruim zeven miljard mensen. Dat wil zeggen dat 6,5% van alle mensen, die ooit op aarde hebben rond gelopen, leeft, dus 100% zekerheid dat je vroeg of laat een keer dood gaat is er niet. (De oudste mens op aarde is overigens momenteel “as we write” de Japanse Kane Tanake. Zij is vandaag de dag 115 jaar en 346 dagen oud. Dat is relatief jong. De vorige recordhoudster was Chiyo Miyako. Toen zij op 22 juli van dit jaar overleed was zij 117 jaar en 81 dagen oud.

Maar goed, laten we er maar vanuit gaan dat iedereen een keertje dood gaat. Wat dan? Volgens dit artikel in Trouw uit 2015 gelooft 53% van de Nederlanders dat er leven na de dood is, 28% denkt dat er geen leven is en 19% weet het niet. Dat zo veel mensen geloven in leven na de dood, verklaart hoogleraar theologie en religiestudies Joke van Saane – zij komt in het artikel uitgebreid aan het woord – uit een menselijke basisangst. “Angst voor sterfelijkheid. Daarom biedt elke religie daar een oplossing voor.”

Dat zoveel mensen geloven dat er leven na de dood is, schept ook ruimte voor boeken over het hiernamaals. Van de week liep ik in onze plaatselijke boekhandel. Er lag een stapel van het boek ‘De Dood en het Hiernamaals’ van een zekere Clifford A Pickover. De titel van het boek was een beetje moeilijk leesbaar en ik dacht in eerste instantie dat er ‘De Dood in het Hiernamaals’ stond. Wat? Kan je na je dood nog een keer dood gaan? Dat is een tegenvaller.

Maar gelukkig bleek ik de titel verkeerd gelezen te hebben. Dat overkwam overigens ook degene die op de site van de Slegte  – deze tweedehandsboekhandel bestaat na het faillissement van Polare nog steeds; in Nederland (Leiden en Rotterdam) zijn er nog twee filialen en ook België telt nog een aantal De Slegte’s; ook voor hen was er leven na de dood – het boek aankondigde. Ook hij of zij dacht dat de titel van het boek ‘De Dood in het Hiernamaals’ luidde.

000 boek

Oftewel, je kan je de vraag stellen: “Is er dood na de dood?” Mocht dat zo zijn dan moeten we misschien de betekenis van de uitdrukking ‘een duizend doden sterven’ (enorme angsten uitstaan) herzien.

Geheim agent 90-60-90

Stel u werkt voor de Nederlandse contra-spionagedienst en u krijgt de opdracht om een hoge ambtenaar van het Ministerie van Defensie te volgen, die er van verdacht wordt dat hij contacten onderhoudt met een buitenlandse agente. U volgt hem tijdens een wandeling in het landgoed Clingendael, gelegen op de grens van Den Haag en Wassenaar. U heeft de opdracht om foto’s te maken van iedereen met wie hij contact legt.

Op een gegeven moment gaat hij op een bankje zitten. U maakt een foto en ziet dit.

000 bamkje 3

Het eerste wat u denkt is: “Shit, dat krijg je er nou van als je ingaat op de aanbieding van de goedkoopste leverancier van fototoestellen in plaats van de beste leverancier”; Als tweede denkt u: “Zit daar nou iemand naast hem in witte camouflagekleding of u niet?” U zoomt wat uit en dan ziet u dit:

000 bamkje 2

Er zit inderdaad iemand naast hem. De vrouw draagt een witte jas, waardoor zij zittend op het witte bankje niet opvalt. U meldt het aan uw leidinggevende en onmiddellijk gaan op het hoofdkantoor van de Dienst alle alarmbellen af. Een vrouw met een voorkeur voor witte bovenkleding, dat zou Anna Chapman kunnen zijn.

Anna Chapman is een Russische geheim agente. Ze heeft in de pers de bijnaam ‘geheim agent 90-60-90’.  Ze werd op 23 februari 1982 geboren als Anna Vasil’yevna Kushchyenk.  In 2001 vertrok ze naar Londen en ontmoette daar Alex Chapman. Ze trouwden een jaar later en sindsdien gaat ze door het leven als Anna Chapman.

000 anna chapman

Anna Chapman op een Amerikaanse ‘mugshot’ (politiefoto) uit 2010.

In 2006 scheidde het stel en Anna, die inmiddels ook de Britse nationaliteit had, verhuisde in 2009 naar New York. Daar ging ze aan de slag als een internationale makelaar, aanvankelijk met weinig succes, maar in de zomer had ze opeens 50 man in dienst en was de zaak van de een op de andere dag veranderd in een winstgevend bedrijf.

Vermoedelijk zat de Russisch geheime dienst hier achter, want in de zomer van 2010 werd zij als zogenaamde ‘sleeper’ (dat is een geheime agent die zich nog niet als zodanig gedraagt) van de Russische dienst samen met negen anderen ‘sleepers’ gearresteerd.

000 anna chapman 2

Hier heeft Anna Chapman (de vrouw met het witte t-shirt) contact met een undercoveragent van de FBI. De foto is afkomstig van een YouTube kanaal van de FBI. Raar maar waar, de FBI heeft een eigen YouTube account waar ze soms filmpjes over hun werk plaatsen.

000 anna chapman 3

Van de tien gearresteerde Russische geheim agenten was Anna Chapman veruit de aantrekkelijkste en de pers gaf haar de bijnaam geheim agent 90-60-90.  Een maand later kwamen de Russen en de Amerikanen overeen om een aantal spionnen te ruilen. (De Amerikaanse tv-showhost Jay Leno vroeg in zijn tv-show aan Joe Biden, de toenmalige Amerikaanse vice-president, of ze die ene agente niet hadden kunnen houden.)

Het tiental werd een maand later geruild tegen een aantal in Rusland vast zittende Russen, die daar vanwege spionage waren veroordeeld.  Onder hen was Sergei Skripal. Dat is de Rus die later in 2018 samen met zijn dochter in Engeland vergiftigd zou worden.

Anna Chapman werd in Rusland een publiek figuur. Ze trad onder andere op als model in modeshows en in een voorlichtingsfilm om Russische jongeren over te halen om dienst in het leger te nemen.

Terug nu naar de ontmoeting van de ambtenaar met zijn mogelijke  contactpersoon. Uw leidinggevende geeft u de opdracht om de ambtenaar te laten lopen en de vrouw met de witte kleding te volgen en deze zo veel mogelijk te fotograferen. Dit om te zien of het inderdaad Anna Chapman is. U doet wat u is opgedragen. U volgt de vrouw en slaagt er in om haar liefst vijf keer te fotograferen.

000 bankje 1

000 bankje 2

000 bankje 3

000 bankje 5

000 bankje 4

Helaas liep ze elke keer net op een wit bruggetje, waardoor ze met haar witte camouflagekleding telkens tegen de achtergrond weg viel en ze niet te zien was.

De vraag blijft daarom: loopt Anna Chapman nu wel of niet rond in Nederland of bevindt zij zich nog steeds in Rusland?

Niet Gerealiseerde Projecten (2)

Uit de serie ‘Niet Gerealiseerde Projecten’: een nooit geschreven blogpost over mijn ontmoeting in april 2012 met (toen nog) kroonprins Willem-Alexander en prinses Maxima.

Deze ontmoeting vond plaats naar aanleiding van het verschijnen van mijn boek ‘De Titanic’ in april 2012.

00 titanic

Ik kreeg een maand na het verschijnen van het boek een telefoontje van het koninklijk huis. Eén van de dochters hield op school een spreekbeurt over de Titanic en of ik, als kenner van de Titanic zijnde, genegen was om de familie wat informatie over de ondergang van het schip te geven. Dat wilde ik wel. Op een koude aprilmiddag meldde ik me bij Villa Eikenhorst op Landgoed de Horsten in Wassenaar. Van te voren had ik van de hofhouding een lijstje met aanwijzingen voor het gesprek gekregen.

  • Geef het koninklijk paar nooit uit uzelf een hand, maar wacht tot zij het initiatief nemen .
  • Als de kroonprins vraagt “Hoe maakt u het”, dan zal hij dat uit beleefdheid doen. Ga dus bijvoorbeeld niet vertellen over de lange reis die u hebt afgelegd om in Wassenaar te komen.
  • De bijeenkomst onderbreken door naar het toilet te gaan wordt als ongepast gezien. Gaat u van te voren naar het toilet.

Dat soort tips dus. Ik hoefde gelukkig niet ver te reizen. Een kwartiertje fietsen maar en ik ging thuis van te voren nog even naar het toilet. Ter plekke aangekomen zette ik  mijn fiets op slot; macht der gewoonte; stond natuurlijk een beetje raar bedacht ik later, alsof ik het koninklijk gezin en de hofhouding niet vertrouwde.

Hoe maakt u het?” vroeg Willem-Alexander. “Goed” zei ik en ik vertelde over de reis die ik had gemaakt om in Wassenaar te komen.  “Wij hebben zelf ook een boot” sprak Maxima toen ik me aan haar voorstelde als de schrijver van de Titanic. Het werd een buitengewoon gezellige middag. Een kopje thee en een glaasje fris erbij. Maxima dronk tonic met ijsblokjes er in – “Titanic on the rocks” zei Willem-Alexander geestig – en de dochter maakte aantekeningen voor haar spreekbeurt. Na afloop ging ik naar het toilet en schaamtevol moet ik bekennen dat ik het koninklijk zeepje heb meegenomen.

Nu verwacht u misschien dat ik ooit nog eens een geestige blogpost over deze ontmoeting zal schrijven. Ik heb dat echter nooit gedaan en zal dat ook nooit doen. Je klapt niet uit de school over privé-ontmoetingen met de koning en koningin. Ze hebben recht op hun privacy.

p.s. Er doen verhalen de ronde dat ik zo’n blogpost niet heb geschreven en zal schrijven, omdat ik het koninklijk paar nooit ontmoet zou hebben. Onzin! Dat gerucht wil ik bij deze dan ook direct ontzenuwen. Zie hier een foto van onze ontmoeting.

0 ontmoeting 2

Ten aanzien van weer andere geruchten, namelijk dat deze foto gefotoshopt is, ook dat is grote onzin. Daar is geen enkel bewijs voor!

p.p.s  Voor het geval u toch behoefte hebt aan een geestig verslag van een ontmoeting met iemand van koninklijke bloede, verwijs ik u naar onderstaande filmpje op YouTube waar te zien is hoe mr. Bean de Engelse koningin ontmoet.

00 mr bean

(Door op het plaatje te klikken komt u bij het filmpje op YouTube uit.)

Lang bewaren

De oudste dochter gaat met haar vriend samenwonen. Ze hebben een etage in Rotterdam gehuurd. Mooi, denken de ouders dan. Dan kan er eindelijk wat van haar spullen het huis uit. Nou mooi niet, er komen juist weer allerlei spullen terug uit haar studentenkamer. Is geen ruimte voor op de etage, zegt ze. Zijn we mooi klaar mee.

Dat betekent opruimen in ons huis. Eén van de zaken die we daarbij tegenkomen is de oude lege handtas van Marianne haar moeder. (Ze overleed in 2008.) We kijken nog even voor de zekerheid in de tas. In een vakje blijken nog twee krantenknipsels uit de Telegraaf – de krant die mijn schoonouders lazen; wij lezen De Volkskrant – te zitten.  Het ene knipsel betreft de boeken top tien van 22 juli 2000. Ik herken het handschrift van mijn schoonmoeder.

Dit waren de tien best verkopende boeken van dat moment.
boeken top 10

Ik vermoed dat ze één van de boeken uit deze top tien heeft willen kopen. Het staat me bij dat ze ‘De eeuw van mijn vader’ van Geert Mak in huis hadden. Dus misschien was dat het. Het andere krantenknipsel, het is van 21 maart 1998, is een ‘Scheurkalender’ uitspraak van ene Alb Guinon.

Er zijn mensen die, in plaats van te luisteren naar wat men tegen hen zegt, reeds luisteren naar hetgeen zij zelf gaan zeggen.”

Geen idee waarom ze die uitspraak tien jaar lang in haar handtas heeft bewaard. Misschien heeft ze het krantenknipsel van iemand anders gekregen, het in haar tas gestopt en is het vervolgens al die tijd daar blijven zitten. Twintig jaar zelfs nu al, want het heeft er ook nog eens tien jaar na haar overlijden ingezeten. Maar het kan natuurlijk ook zo zijn dat ze het zelf heeft uitgeknipt en al die tijd heeft bewaard.

Mijn vader had ook zoiets. Hij overleed in 1985  op 65-jarige leeftijd nadat hij was aangereden door een auto die geen voorrang verleende. Na zijn overlijden ruimden we zijn portefeuille leeg. Er zat een ‘bewijs van zwemvaardigheid’ in dat hij eind jaren twintig als kind had gekregen. Het verfomfaaide enigszins gescheurde papiertje had hij dus bijna zestig jaar met zich meegedragen. “Meneer heeft u wel een bewijs van zwemvaardigheid?” Mijn vader was voorbereid op die vraag. “Jazeker, zie hier.

Zelf heb ik niet van die oude dingen in mijn portemonnee, op één ding na, dat is een donorverklaring uitgegeven door het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Volgens het kaartje is het geldig vanaf 10-08-1998. Dat zit dus ook al zo’n twintig jaar in mijn portemonnee. Maar verder vliegen de andere zaken heel snel mijn portemonnee uit, vooral het geld.

De plank mis slaan

Vanochtend keek ik op de site van het AD en zag daar deze twee berichten pal naast elkaar staan. Blijkbaar had de koppenmaker van de krant de uitdrukking ‘geld op de plank liggen’ in zijn hoofd. Zowel de verpleeghuizen als de universiteiten lieten het op de plank liggen.

000 plank

De vraag is natuurlijk op welke plank moeten zij kijken? Het antwoord luidt: op de bovenste plank. Immers daar ligt het goede. Ik citeer nu even een stukje van de site van Onze Taal uit 2011:

Als gezegd wordt dat iets van de bovenste plank is, is het zeer goed, het beste in zijn soort. En als van iemand wordt gezegd dat hij van de bovenste plank is, wil dat zeggen dat het een prima persoon is. Het Groot Uitdrukkingenwoordenboek van Van Dale (2006) vermeldt dat van de bovenste plank ook weleens ironisch wordt gebruikt, zoals in ‘Dat plastic speelgoed dat haast niets kost, is echt rotzooi van de bovenste plank’ (‘heel erge rotzooi’).

 Deze uitdrukking gaat terug op het algemene principe dat spullen die je niet dagelijks gebruikt, niet voor het grijpen hoeven te liggen en dus op de bovenste plank worden bewaard. Dat geldt zeker voor de mooie spullen, die immers alleen bij feestelijke gelegenheden worden gebruikt. Bovendien zijn we er zuinig op, en op de bovenste plank staan ze het veiligst. De gedachte dat de spullen op de bovenste plank het mooist zijn, leidde ertoe dat van de bovenste plank de betekenis ‘het beste’ kreeg.”

000 ezel1948; Een Druus met een met lange planken beladen ezel op een landweg in Galilea; foto Willem van de Poll; Nationaal Archief

Er zijn veel uitdrukkingen met het woord ‘plank’. Ik heb er even op gezocht. Sommige uitdrukkingen kende ik, maar van anderen had ik nog nooit gehoord. Een paar voorbeelden”

  • Brood op de plank hebben (voldoende inkomen hebben)
  • Zo stijf als een plank zijn (erg stijf zijn)
  • Plankenkoorts hebben (zenuwachtig zijn voor een presentatie / voorstelling)
  • Op de planken staan (een voorstelling geven)
  • Plankgas geven (erg hard rijden)
  • Van de plank vallen (ongewenst de aandacht krijgen; De uitdrukking vindt zijn oorsprong in de scheepvaart. Wie van de loopplank in het water valt, kan op de nodige aandacht rekenen.)
  • Twee erwtjes op een plank (een vrouw met kleine borsten; in sommige dialecten wordt wel eens van een vrouw met grote borsten gezegd ‘ze heeft brood op de plank’).
  • Een geeltje van de plank nemen (een oude preek herhalen)
  • Op de plank blijven liggen (er wordt niets mee gedaan)
  • Van dik hout zaagt men planken (deze uitdrukking heeft maar liefst drie betekenissen. Vroeger betekende het vooral ‘heel gemakkelijk geld uitgeven”; Ook wordt er wel mee aangegeven dat er hard wordt gewerkt, maar niet erg netjes; tegenwoordig wordt het meestal in de betekenis ‘flink tekeergaan zonder van tevoren na te denken’ gebruikt.)
  • Hij kan door een eiken plank zien als er een gat in zit (iemand die doet alsof hij een wonderdokter is)
  • Hij is van de bedplank (hij is op de dag af negen maanden na het huwelijk van zijn ouders geboren)
  • Tussen zes planken liggen (dood zijn; de Fransen zeggen overigens ‘Finir entre quatre planches’; die doen het dus met twee plankjes minder.)

Tot slot, vindt u dit geen leuke en interessante  blogpost, tja, dan heb ik ……   inderdaad, geen goede blogpost geschreven.