Category Archives: familie

De dokter als detective

Sinds gisteren is Roodeschool niet meer het meest noordelijke treinstation. De Hogelandlijn van Groningen naar Roodeschool is nu doorgetrokken naar Eemshaven. Het Journaal en diverse kranten besteedden er aandacht aan.

De verhalen deden me denken aan een verhaal dat wijlen mijn schoonvader mij eens vertelde. Hij was in de jaren vijftig en zestig huisarts in Uithuizen. Op een gegeven moment kreeg hij steeds meer patiënten langs met een bepaalde ziekte. Ook zijn collega’s in Winsum en Roodeschool zagen een grote toename van het aantal patiënten met die ziekte. Ze gingen in overleg en kwamen tot de conclusie dat er vermoedelijk ergens in het Groninger Hogeland een patiënt X moest rondlopen die de bron van dit alles was en voor de besmetting zorgde.

Maar waar die te vinden? Het viel de dokter-detectives op dat er onder de patiënten relatief veel middelbare scholieren zaten. Die groep werd daarom uitgebreid geanalyseerd. Ze woonden niet in dezelfde plaats. Ze bleken ook niet op dezelfde middelbare school te zitten. Ook gingen ze niet naar dezelfde uitgaansgelegenheden of deden aan dezelfde sport.

Het leek een groot raadsel totdat ontdekt werd dat ze allemaal in Groningen op een middelbare school zaten en elke dag met de trein heen en weer reisden. Misschien reisde patiënt X ook wel elke dag met die trein. Een onderzoek onder de treinreizigers leverde inderdaad patiënt X op. Het was de conducteur van het lijntje naar Roodeschool.

Tja, het Hogeland. Ede Staal zou zeggen: “t Is de lucht achter Oethoezen / ‘t Is ‘t torentje van Spiek /  ‘t Is de weg van Lains noar Klooster / En de Westpolder langs de diek

ede staal

Quatsipop

Aan de muur in onze “studeerkamer” – er wordt hier overigens al jaren niet meer gestudeerd; alleen dit soort stukjes getikt –  hangt een  foto van de oude watermolen van Voorst. Het ding bestaat al geloof ik zo’n 80 jaar niet meer maar vroeger, zo’n honderd jaar geleden, zag hij er zo uit.

00000000 molen voorst

De molen ziet er al behoorlijk vervallen uit. Het gaat me hier echter niet om de molen  maar om de man die rechts op de foto te zien is. Dat is Gerrit Jan van Neck, geboren in 1876. Hij was op dat moment molenaar van beroep. Later werd hij caféhouder. De man is mijn opa van vaderszijde.

Ik heb hem nooit gekend. Hij overleed in 1948, zeven jaar voordat ik werd geboren.  Als ik zo naar die foto kijk, dan zie ik een wereld van verschil. Het zou zo maar eens kunnen dat opa van Neck op dat moment er niet bij stil heeft gestaan dat bijna 100 jaar later de foto in een blog van zijn kleinzoon op internet zou verschijnen.

Zoiets geldt natuurlijk ook voor mij. Misschien staat er over honderd jaar wel ergens een hologram van mij in de quatsipop.  Wat quatsipop is weet ik niet, net zomin als opa van Neck honderd jaar geleden wist wat internet was.