In mijn museum van interessante mensen is een nieuw persoon opgedoken: de Amerikaanse miljonaire Aimée Crocker, 1863 – 1941; Wereldreizigster: de “Koningin van Bohemen.
Zie hier voor haar portret.
Julie, winnares van de eerste wielerwedstrijd voor vrouwen
In 1868 won een zeker Julie de allereerste wielerwedstrijd voor vrouwen. In het museum van interessante mensen op deze site heb ik een verhaal hierover geschreven. Zie hier voor het verhaal. Zowel de Parijse krant ’Le Monde Illustré’ alsmede het ‘Amerikaanse ‘Harper’s Weekly, A Journal of Civilization’ schreven over de wedstrijd en plaatsen er een afbeelding bij. Alleen in de Amerikaanse versie waren de benen van de dames delicaat bedekt.
Nationale vogeltelling 2026
Breaking news!
Wij hebben dit jaar weer meegedaan aan de nationale vogeltelling. In het uurtje dat wij onze achtertuin in de gaten hebben gehouden, zagen wij 2 duiven, 2 eksters, 1 roodborstje, 1 merel en 1 kraai.
Ongetwijfeld zaten er op het moment dat wij de achtertuin bekeken tientallen vogels in de voortuin.
De Rijks – HBS in Deventer; aanvulling 2025.
Ik heb op deze site een aantal keer geschreven over de Rijks HBS in Deventer. In één aflevering De Rijks HBS in Deventer -2 | My Blog schreef ik over mejuffrouw van de Brink die Kleppie werd genoemd omdat ze altijd zo vaak in haar handen klapte.
Ik kreeg onlangs een mailtje van Jan Dolleman waarin hij schrijft dat haar bijnaam een andere achtergrond had. Hij schrijft:
Martin, met interesse je verhalen over de Rijks HBS Deventer gelezen. Voor een deel goed herkenbaar, want ik zat daar in de jaren 1960-1965 zelf ook op. Toch wil ik een misvatting melden. Betreft juffrouw van de Brink, onze lerares geschiedenis.
Jouw verklaring van haar bijnaam Kleppie is nl. niet juist. In 1960 kwam ik in de 1e klas, en was zij als lerares ook nieuw (en nog heel jong, haar 1e baan). In één van haar eerste lessen vertelde ze uitgebreid over Cleopatra, voor onze klas toen aanleiding om haar ook zo te gaan noemen. Dat was toch al gauw wel een beetje te lang, en hebben we toen afgekort tot Cleppie (dus met een ‘C’). Latere jaargangen namen die naam over, maar wisten kennelijk de oorsprong ervan niet en gingen dit al gauw, tot onze irritatie, schrijven als Kleppie.
Bij deze dus een correctie: Kleppie dient als Cleppie geschreven te worden, met dank aan Jan Dolleman.
Sequoias met bruine naalden: browning
Ik kreeg een mailtje van iemand met de vraag wat te doen met een eenjarig sequoia-boompje dat bruine naalden had gekregen. Het mailtje was echter door mijn mailprogramma automatisch in de ‘ongewenste mail’ box gegooid. Helemaal fout van mijn mailprogramma. Mailtjes over sequoia’s zijn nooit ongewenst. Ik zag daardoor het mailtje pas gisteren. Ik had gisterenavond echter geen tijd om het te beantwoorden en besloot daarom om dat vandaag te doen. Echter, helaas pindakaas, het mailtje is nu opeens helemaal verdwenen.
Daarom maar even deze blogpost. Dus voor degene die het mailtje over de bruine naalden heeft verstuurd, ik heb het zelf ook een keer gehad. Het is nog niet heel zorgelijk. Ik citeer uit een stuk elders op deze site over het kweken van sequoias.
9-zelf-een-sequoiaboom-kweken.pdf
Zo zagen wij dat tijdens de eerste winter onze twee sequoiaboompjes opeens verkleurden. Ze werden een beetje grijs-bruin-donkergroen. Dat ik hier drie kleuren vermeld, bewijst al dat deze verkleuring moeilijk te omschrijven valt. Enig zoeken op internet bracht mij op de internetsite van Joe Welker, een professionele sequoiaboomkweker uit Auberry, Californië. (Voor meer informatie over zijn site – https://www.giant-sequoia.com – zie het hoofdstuk met gebruikte bronnen.)
Op zijn prachtige site staat niet alleen heel veel informatie over hoe je met de boompjes om moet gaan, maar je kan hem per mail ook om advies vragen. Dat deed ik. Ik stuurde hem een foto van mijn verkleurende boompjes en vroeg of het zorgelijk was. Joe antwoordde prompt. Er was niks aan de hand. Het was ‘browning’ Zo heette het als jonge sequoia’s in de winter verkleuren.
Een foto van de site van Joe Welker met twee eenjarige boompjes. De linker boom heeft onder een pak sneeuw de winter doorgebracht; de rechter niet. Deze heeft last van ‘browning’. Beide bomen zijn gezond.
Joe schreef: “Jonge sequoia gigantea ‘s verkleuren in de winter en in het voorjaar op een typische manier. Hoe jonger de boom hoe groter de kans dat hij verkleurt. Boompjes die nog geen jaar oud zijn, hebben de meeste kans dat ze verkleuren. Ik heb verkleuringen zien gebeuren bij bomen tot vijf jaar oud maar nooit bij oudere bomen. De verkleuring treedt niet elke winter op. Het gebeurt vaak na een koude storm na een periode met relatief warm weer. Takken die bedekt zijn met sneeuw verkleuren niet, alleen de onbedekte takken die blootgesteld zijn aan wind verkleuren, waardoor ik denk dat de verkleuring het gevolg is van droogvriezen” aldus Joe.
De ‘browning was gelukkig niets om zorgen over te maken:
“De verkleuring doet de boom geen schade. Het brengt alleen een pigment boven dat al aanwezig is. Als het warmer wordt in het voorjaar, verdwijnt de verkleuring.”
Hopelijk leest degene die het mailtje verstuurde dit.
Ideeën voor een boek.
Sinds het zinken van de Titanic in 2012 – oké, de boot zonk honderd jaar eerder; in 2012 heb ik er een boek over geschreven – heb ik geen boeken meer geschreven. Ik heb in de jaren daarna nog wel een viertal ideeën ingediend bij de uitgever:
- ‘De Sequoia Gigantea’. Alles over de grootste boom te wereld, inclusief hoe je hem zelf in 2000 jaar kan opkweken van zaadje tot een boom van 100 meter hoog. “Boompje groot, plantertje dood”.
- ‘Vermist in Death Valley’. Over een Duits gezin dat in 1996 vermist raakte in Death Valley in Californië, waar mogelijk een in een VW-busje rondreizende aanhanger van Charles Manson bij betrokken was. In 2009 zijn hun restanten in Death Valley terug gevonden.
3. ‘Veertig opmerkelijke vrouwen uit de 19e eeuw’, zoals Ching Shih (Ching I Sao), de beroemdste vrouwelijke piratenkapitein; Elizabeth Cochrane (Nellie Bly), onderzoeksjournaliste die niet alleen in 80 dagen rond de wereld reisde, maar zich ook undercover in New Yorks gekkenhuis liet opsluiten en Hélène Dutrieu, de eerste wereldkampioene wielrennen die later piloot werd.
4. ‘De mensen achter de computer’. Over de mensen die aan de basis van de computer hebben gestaan. Van de onbekende persoon die 20.000 jaar voor Christus in Afrika in de zogeheten Ishango-beentjes – botten van een baviaan – streepjes kerfde, waardoor deze botten als telstokjes konden worden gebruikt tot aan Charles Babbage (hardware) en Ada Lovelace (software) die omstreeks 1840 de eerste computer bedachten.
In al die boeken zag de uitgever geen brood. Ze dachten dat het niet zou resulteren in een commercieel succes. Tja, als dat het criterium is….
Holland in Huizen en Jaartallen: het 400e huis.
Vandaag een foto van het 400e huis toegevoegd aan mijn project: ‘Holland in Huizen en Jaartallen’. Deze keren betrof het de jaren 1939 (een huis in Katwijk aan Zee) en 1942 (een huis in Valkenburg (Zuid Holland).
Zie voor het idee en de uitwerking hiervan: Een woord vooraf | My Blog (martinvanneck.nl)
Zo zag Vincent van Gogh er uit.
Er is een groot (en ongetwijfeld duur) project geweest met als resultaat dat we nu eindelijk weten hoe Vincent van Gogh er uit zag. Zie hier een verhaal over dit project in het AD.
Oké, er zijn maar een stuk of veertig zelfportretten van hem, maar die geven allemaal Vincent in spiegelbeeld weer, immers dat is wat hij zag bij het schilderen van die portretten.
Ik heb er echter ook het nodige geld tegen aangegooid en deze zelfportretten voor u gespiegeld en zie hier het resultaat. Nu weten we ook hoe Vincent dacht dat hij er uitzag.
Binnenkort komt het project ook met de echte Rembrandt op de proppen, want daar hebben we ook nog geen enkel idee van hoe hij er uit zag.
K2-18 b
De NASA heeft een planeet ontdekt genaamd K2-18 b op 120 lichtjaren afstand waar mogelijk gevoetbald wordt. Oké, waar metingen de aanwezigheid van ‘dimethyl sulfide’ (DMS) suggereren, iets wat op Aarde alleen door ‘leven’ wordt geproduceerd. Dit is een schets gemaakt door de NASA van deze planeet.
Ze hebben de aanwezigheid van deze stof kunnen meten door het vaststellen van lichtafwijkingen als de planeet voor de begeleidende ster voorbij schuift. Zie hier welke stoffen ze zo met allemaal hun eigen lichtgolven hebben gedetecteerd.
Zie voor het artikel hierover het artikel op de site van de NASA
Ik heb een deel voor u vertaald – nou ja Google heeft dat voor mij gedaan.
Van de site van de NASA:
Spectra van K2-18 b, verkregen met Webb’s NIRISS (Near-Infrared Imager and Slitless Spectrograph) en NIRSpec (Near-Infrared Spectrograph) tonen een overvloed aan methaan en koolstofdioxide in de atmosfeer van de exoplaneet, evenals een mogelijke detectie van een molecuul genaamd dimethylsulfide (DMS).
De detectie van methaan en koolstofdioxide en het tekort aan ammoniak komen overeen met de aanwezigheid van een oceaan onder een waterstofrijke atmosfeer in K2-18 b.
K2-18 b, 8,6 keer zo zwaar als de aarde, draait in een baan om de koele dwergster K2-18 in de bewoonbare zone en bevindt zich op 110 lichtjaar van de aarde.
Hoogst interessant allemaal, althans dat vind ik. Nou is nog de vraag, kunnen ze daar een beetje voetballen?
The first 16,5 years of two giant sequoias
Ik heb weer eens een YouTube filmpje gemaakt over de groei van de twee sequoia boompjes die ik heb opgekweekt uit zaadjes. Ik ben daarmee in 2007 begonnen en heb ze in 2013 aan de gemeente geschonken. Dit omdat ik er in onze tuin geen ruimte meer voor had. Momenteel zijn ze zo’n 6 meter hoog schat ik. Zie hier de eerste 16,5 jaar van deze boompjes. Waarom 16,5 jaar? Waarom niet.
(Op het plaatje klikken om het filmpje in YouTube te zien.)
De zeven vorige filmpjes over de boompjes zijn inmiddels samen bijna 400.000 keer bekeken. De ontwikkeling van de boompjes wordt dan ook wereldwijd gevolgd. Van west tot oost, van noord tot zuid.
Hard Gras 150
Er is weer een verhaal van mij in Hard Gras verschenen. Deze keer over de totstandkoming en de teloorgang van mijn boek ‘Een kleine geschiedenis van het voetballen’ uit 2009.
Het verhaal staat in nummer 150, het jubileumnummer. Ik ben dus natuurlijk super trots dat een verhaal van in het jubileumnummer staat. Het is dertiende keer dat een verhaal van mij in Hard Gras is opgenomen: twee keer als lezerspost en elf keer als “medewerkersverhaal”.
De maantjes van Mars
Op de EGU general assembly 2023 in Wenen – geen idee wat dat voor een bijeenkomst is – werd deze foto van de planeet Mars met op de voorgrond het kleine maantje Deimos (diameter circa 12 km) getoond.
De foto is gemaakt door de Arabische Marsverkenner Hope. Zie hier voor meer over deze missie.
Mars heeft twee manen: Phobos en Deimos. Het zijn waarschijnlijk ingevangen planetoïden. Phobos is de grootste van de twee. Hij heeft een diameter van ongeveer 22 km, tien kilometer meer dan die van Deimos. Ter vergelijking, zie ze hieronder naast elkaar afgebeeld.
Links Phobos; rechts Deimos. De maantjes zijn ontdekt door de Amerikaanse astronoom Asaph Hall. Hij deed dat in augustus 1877. Op 12 augustus ontdekte hij Deimos. Zes dagen later Phobos. Enthousiast ging hij verder speuren maar de maantje bleken op te zijn.
Zoals je kan zien heeft Phobos enkele grote kraters. Op deze foto uit 1978 genomen door de ruimtesonde Viking 1 kan je de grote ‘Stickney’-krater zien die is ontstaan door een meteorietinslag.
En op deze foto uit 2007 zie je hem boven Mars zweven. Het is maar een klein dingetje.
Net zoals onze maan voor de zon kan staan, en dan kan zorgen voor een zonsverduistering op Aarde, gebeurt dat ook met de maantjes van Mars, alleen dan natuurlijk wel op Mars. Ze zijn echter wel een tikkeltje te klein om te zorgen voor een complete zonsverduistering.
Zie hierboven een ‘volledige’ zonsverduistering op Mars. Deze foto van Phobos, die de zon “verduistert”, is in 2013 genomen door de Curiosity Rover, één van de maanwagentjes van de NASA die op Mars rondrijden.
Overigens wie een zonsverduistering wil meemaken hoeft daarvoor niet helemaal naar Mars af te reizen. Je kan ook volgend jaar naar Mexico, Amerika of Canada gaan. Daar vindt op 8 april 2024 een totale (!) zonsverduistering plaats die op sommige plaatsen meer dan vier minuten duurt.
What’s in a name -2
Twee maanden geleden schreef ik over mensen met een naam die een verband lijkt te hebben met hun beroep of een gebeurtenis Zie hier.
Van de week zag ik hier wel een heel speciaal voorbeeld van. In Doetichem liep er een wolf over straat die even later in de achtertuin van iemand ging liggen slapen. Hij werd even later daar door een dierenarts verdoofd en elders weer uitgezet. Zie hem hier verdoofd liggen.
Het meest opmerkelijk was echter dat dat de wolf dat deed in de tuin van mevr. Sylvia de Wolf-De Wolff.
Dat Sylvia de Wolff (met dubbele ‘f’) getrouwd is met meneer De Wolf (met één ‘f’) is al op zich heel opmerkelijk, maar dat uitgerekend in hun tuin een wolf gaat slapen, dat hou je toch niet voor mogelijk.
Tips voor wandelen in Nationale Parken in Amerika
Amerika is één van onze favoriete vakantielanden. Je hebt er schitterende natuur. We wandelen er graag. Mijn vrouw Marianne heeft een site met de mooiste wandelingen in een groot aantal nationale parken in het westen van de Verenigde Staten. Dus als u op zoek bent naar mooie wandelingen, zie hier.
Ze heeft bij de wandelingen de lengte/duur, de moeilijkheidsgraad, het startpunt en rolstoeltoegankelijkheid aangegeven. Dus als u op zoek bent naar mooie wandelingen, zie hier voor haar site.
Death Valley NP
Elders op deze site heb ik een pagina aangemaakt met een overzicht van verwijzingen per park naar haar site. Zie hier.
Kunsternaars zonder naam
Zoals ik eerder in dit blog heb geschreven heb ik vorig jaar een keer een gesprek gehad met het tv-productiehuis Helder over een mogelijke betrokkenheid van mij als deskundige bij het programma ‘De Nieuwe Vermeer’, dit als ‘kenner’ van het schilderij ‘Het Tweede Straatje van Vermeer’. Zie hier. Ze besloten later echter met een andere deskundige in zee te gaan, die een andere theorie over het schilderij had met als resultaat dat het winnende schilderij totaal niet op het verdwenen Tweede Straat lijkt, althans dat denkt deze deskundige van dienst.
“Een deskundige is iemand die er op het laatste ogenblik wordt bijgehaald om een deel van de schuld te krijgen.” – Sam Ewing, Amerikaans honkbalspeler
Inmiddels is het programma op tv geweest en heerst er wat onvrede onder de deelnemers van de ‘vrije categorie’, die naar eigen inzicht een werk van Vermeer mochten maken. De onvrede lag er onder andere in dat ze wel in beeld kwamen maar dat hun achternaam niet werd genoemd.
NU.nl: “Ruim een miljoen mensen keek de afgelopen weken naar De Nieuwe Vermeer, een programma waarin zes vermiste werken van Johannes Vermeer tot leven worden gewekt. In elke aflevering maakten twee meesterschilders tegen betaling een precieze reconstructie. En er was een vrije categorie, waarvoor iedereen zich kon aanmelden met een eigen kunstwerk.
Professioneel kunstenaar Merel Jansen won die laatste categorie in de vijfde aflevering. Ze werd door de programmamakers gevraagd om mee te doen als meesterschilder, vertelt ze. Daar bedankte ze voor, waarna ze zich inschreef voor de vrije categorie.
Alle deelnemers moesten vervolgens een dichtgetimmerd contract tekenen, met de toezegging dat ze op ieder moment konden uitstappen. In dat contract, dat NU.nl in handen heeft, staat dat kunstenaars afzien van vergoedingen en dat ze zelf geen informatie over het verloop van de afleveringen naar buiten mogen brengen. Dat namen ze op de koop toe, want succes op de landelijke televisie zou goed kunnen zijn voor hun naamsbekendheid.
Maar met het contract deden alle kunstenaars ook afstand van het recht op naamsvermelding. En dus is De Nieuwe Vermeer niet verplicht hun volledige namen te noemen. “Ik ging ervan uit dat dat was omdat ze in de trailers van het programma niet alle makers kunnen vermelden”, vertelt de gevestigde kunstenaar Domenique Himmelsbach de Vries, die ook van tevoren door de programmamakers werd benaderd over de wedstrijd. Hij won in de vrije categorie van de eerste aflevering. “Maar in de uitzending verschenen alleen onze voornamen.”
Hanneke Holthuis, die met Pictoright opkomt voor de rechten van kunstenaars, is kritisch op het televisiecontract. “Naamsvermelding is een wettelijke norm die al meer dan honderd jaar geldt. Ik vind het kwalijk dat die wet niet wordt gerespecteerd. Vooral omdat er sprake is van iets wat naar uitbuiting neigt. Dat vind ik schokkend bij een publieke omroep.” Omroep MAX zegt dat deze wet wél is nageleefd en dat de kunstenaars ermee hebben ingestemd dat ze afstand zouden doen van het recht op naamsvermelding.”
1978 Prins Claus (zonder achternaam) feliciteert de Band Zonder Naam (BZN)
Omroep MAX moest een selectie maken uit honderden “creatievelingen” – een bewust gekozen term. “De vrije categorie is zo divers dat die niet makkelijk in één woord te vangen is”, zegt een woordvoerder van de omroep tegen NU.nl. “Er doen professionele kunstenaars, passievolle amateurs en beginnende makers mee. Soms zijn ze kort in beeld, soms wat langer, soms in een kader, soms vol. Ieders volledige naam in beeld brengen maakt het erg onrustig voor de kijker en kon soms praktisch niet omdat iemand maar heel kort te zien was. Vandaar deze keuze.”
Enfin, tot zover deze terugblik van uw bekende blogschrijver.
Schrijver zonder naam
Martin (achternaam bekend bij de makers van dit blog).