Tekenen dat je oud bent

  • Als je kinderen bij Twee voor Twaalf de muziekvraag wel kunnen beantwoorden en jij niet omdat de vraag over een rapper of een hip-hop artiest gaat.
  • Als je met de glazenwasser staat te praten – “Jammer dat mijn hulp weggaat. Hij was een goede vent, lekker lang” –  en hij vraagt hoe lang we al in dit huis wonen –  22 jaar. De glazenwasser (72 jaar oud) lapt trouwens al 50 jaar in onze wijk de ramen.
  • Als je een brief van je huisarts krijgt waarin hij aankondigt dat hij met pensioen gaat en je opeens bedenkt dat hij al 30 jaar je huisarts is.
  • Als je op dezelfde dag zowel het jaarlijkse contributieverzoek van Amnesty International alsmede een acceptgirokaart voor het abonnementsgeld op de Voetbal International krijgt en je je realiseert dat je al 42 jaar lid bent van AI en al 50 jaar de VI leest.

Volgens deze overheidssite over volksgezondheid heb ik op basis van CBS-cijfers nog een resterende levensverwachting van 19 jaar. Marianne heeft nog 24 jaar, de oudste dochter 57 jaar en de jongste dochter heeft nog 59 jaar voor de boeg.

1 cbs

Dat klinkt zo weinig allemaal. Ik word er helemaal somber van. Maar wacht eens even, ik ben hoogopgeleid! Dat geeft mij volgens dezelfde site vier jaar extra. Niets aan de hand dus.

1 opleiding

Mensen ga studeren. Je wordt er niet alleen slim van maar ook oud!

Ik zit eigenlijk nog in mijn jeugd en wel in de jeugd van de ouderdom.

1 trapTekening van de ‘Trap des Ouderdoms’ van Hendrik Numan (1736-1788)

p.s.  Vorige week ging de muziekvraag bij Twee voor Twaalf niet over een rapper of  een hiphopper maar over een klassieke componist. Die vraag konden we ook niet beantwoorden. Zo oud zijn we ook weer niet.

 

De strepen van een zebra

Een pubquizvraagje, wat voor kleur hebben de strepen van een zebra: zwart of wit? (Ik bedoel het beest, niet de oversteekplaats).

1 zebra 0Zebra’s in Botswana; foto Paul Maritz; WIkipedia

Terwijl u nadenkt over deze vraag, zal ik eerst met u een andere vraag behandelen: waarom hebben zebra’s eigenlijk strepen? Over deze vraag wordt al meer dan honderd jaar gediscussieerd. Wetenschappers hebben inmiddels al achttien verschillende theorieën geopperd. Een van die theorieën is de streepjes-codetheorie. Omdat elk dier zijn unieke patroon (streepjescode) heeft, zouden de strepen dienen voor herkenning door andere zebra’s. De zebra’s “scannen” als het ware elkaars streepjes.

De drie theorieën die het vaakst worden genoemd zijn temperatuurregeling, camouflage en het weren van vliegen.

Als eerste de temperatuurregeling. Volgens deze theorie hebben zebra’s strepen, omdat ze zo hun lichaamstemperatuur beter kunnen regelen. ‘s Morgensvroeg, als het relatief koud is, nemen de zwarte strepen warmte op, ‘s middags als het warm is reflecteren de witte strepen het zonlicht, waardoor het lichaam minder snel opwarmt. Daarnaast ontstaat er dan een luchtcirculatie rondom het beest, omdat er een temperatuurverschil is tussen de zwarte en witte delen.  Volgens een studie kan dit temperatuurverschil in de hitte wel oplopen tot 12 tot 15 graden. Deze luchtcirculatie helpt bij het afkoelen. Vandaar hun streepjespatroon.

Volgens de camouflagetheorie hebben zebra’s echter strepen ontwikkeld om hun vijanden, in het bijzonder de leeuw, te misleiden. Nu lijkt dit in eerste instantie niet erg logisch, want het grootste gedeelte van de tijd grazen zebra’s op de groene  grasvlaktes, waar ze met hun zwart-witte strepen juist extra opvallen.

1 zebra

Gelukkig voor de zebra’s zijn leeuwen echter kleurenblind. Veel zoogdieren, waaronder leeuwen, hebben maar twee soorten kegeltjes in hun ogen (mensen drie). Hierdoor nemen ze niet alle kleuren waar die wij kunnen waarnemen en kunnen daardoor minder goed kleuren zien dan mensen. (Honden zijn ook kleurenblind.) Ook zouden de streepjes er voor zorgen dat, als zebra’s in een groep staan, de leeuw in verwarring zou raken. Met meerdere zebra’s op één plek, is het namelijk moeilijker om de omtrek van een enkel dier te zien.

1 zebra groepZebra’s in een groep in Serengeti National Park, Tanzania; foto Wikipedia

Echter, als zebra’s gevaar zien, dan proberen ze zich niet in de bosjes te verstoppen, waar ze voordeel van hun camouflagehuid zouden hebben, maar hollen ze er op de vlakte vandoor, waardoor ze zichtbaar blijven voor leeuwen. Ook dat groepsidee van één grote zebra werkt bij het hollen niet. Menig zebra is dan ook al ten prooi gevallen aan een hongerige  leeuw.

Dan de vliegjes. Dat klinkt onschuldig maar menig dier is het slachtoffer geworden van een ziekte die de tse tse vlieg overbrengt (de slaapziekte bij de mens; nagana – ook een soort slaapziekte – bij dieren). Uit onderzoeken blijkt nu dat de streepjeshuid van de zebra er voor zorgt dat de tse tse vlieg veel minder snel landt op een zebra dan op een dier zonder strepen. De strepen hinderen de tse tse vlieg bij het landen. Ze raken verward. Daarom zouden zebra’s strepen hebben ontwikkeld.

In Engeland is er dit jaar een onderzoek geweest om te testen of deze veronderstelling klopt. Daartoe liet men “in een soort proefopstelling” met tse tse vliegjes zebra’s, paarden en paarden met een zebradeken om rondlopen. Het bleek dat de tse tse vlieg inderdaad veel vaker op de paarden landen dan op de zebra’s en de paarden met een zebradeken om. Op de site van de BBC staat een interessant verhaal over dit onderzoek.

Enfin, terug naar de beginvraag: hebben zebra’s zwarte of witte strepen. Heeft u zwart geantwoord? Nu moet ik bekennen dat ik – om u op het verkeerde been te zetten – expres onder de vraag een foto van zebra’s heb gezet, waar het lijkt dat zebra’s zwarte strepen hebben. Dat antwoord is fout.

Zebra’s hebben witte strepen. Van nature hebben zebra’s namelijk een zwarte huid. Als ze bijvoorbeeld nog in de baarmoeder zitten, is hun huid grotendeels nog zwart.  Dat ze van nature een zwarte huid hebben, is (of beter gezegd was) ook te zien bij de quagga, een inmiddels uitgestorven zebrasoort.

1 zwarte zebra quaggaDe enige foto (uit 1870) die nog bestaat van de inmiddels uitgestorven quagga. Zijn huid is grotendeels donker.

De huid van een zebra is  zwart, ook onder de witte strepen. Gekleurde huidcellen produceren een pigment dat de haren zwart kleurt; de witte strepen (en de grote witte vlakken op de buik) zijn gebieden waar deze pigmentatie ontbreekt. Zwart is dus de basiskleur van het beest.

Conceptuele kunst ontmoet straatkunst

#Banksy #NotBanksy #Cattelan #NotCattelan

0 not banksky

p.s.  Cattelan is de kunstenaar die een banaan op een muur plakte. Banksy is de man van de straatkunst. Zijn laatste kunstwerk was een afbeelding van twee rendieren die een bank (met daarop een dakloze) voorttrokken.

1 banksy

Overigens heeft iemand de rendieren een rode neus gegeven. Dat kon je verwachten.

1 banksy 2

p.p.s Het conceptuele idee om een afbeelding van Banksy met ducttape aan de muur te plakken is te koop voor €100.000. Neem contact op!

 

13 cent

Afgelopen week ontving ik van de stichting Lira weer de jaarlijkse opgave. De Lira, dat staat voor Literaire rechten auteurs, incasseert voor de aangesloten leden onder andere de leenvergoeding die bibliotheken betalen. Elke keer als een boek van mij door een bibliotheek wordt uitgeleend, krijg ik een kleine vergoeding. Dit ter compensatie van een (mogelijke) gemiste verkoop.

Het bedrag dat je per uitlening krijgt, is een percentage van de verkoopprijs van het boek. Na aftrek van een klein bedrag voor de kosten van de Lira krijg ik voor elke uitlening van mijn boek ‘De Titanic’ dertien cent. Het is natuurlijk voordeliger voor mij als u het boek gewoon koopt. (Zie bijvoorbeeld hier en hier.) De verkoop van een papieren exemplaar (€17,50) levert mij namelijk elke keer €1,60 op.

titanic

Dit jaar bleek het boek, alle bibliotheken samen, in totaal 102 keer uitgeleend te zijn geweest.  Dat levert mij dus mooi dertien euro op. Echter, ik heb het boek niet alleen geschreven. De journalist en schrijver Bert Wagendorp heeft het voorwoord geschreven en volgens de regels van de Lira moet ik de opbrengsten dan ook delen met Bert.

Ik krijg 99%, Bert Wagendorp 1%. Die verhouding heb ik overigens niet zelf bepaald  (anders was het wel 100% – 0%  geweest 1 smiley), maar is de standaardverhouding van de Lira ten aanzien van het percentage dat een schrijver van een voorwoord krijgt bij een uitlening.) Het levert Bert dit jaar dus dertien cent op. Dit is overigens nog wel bruto. Je moet de opbrengsten van het uitlenen  bij je inkomen optellen en er dan belasting over betalen.

Ik hoop maar dat Bert hier aan denkt en niet in één keer het hele bedrag uitgeeft.

100.000

Wie denkt dat de titel 100.000 slaat op het aantal blogposts dat ik heb geplaatst, heeft het mis. Dat zijn er tot nu toe nog niet eens 1000 (884 stuks om precies te zijn). Met het huidige tempo verwacht ik pas op 25-2-2525 de honderdduizendste blogpost te plaatsen. Zet die datum alvast in uw agenda! Het zal ongetwijfeld een heugelijke dag worden met allerlei festiviteiten, toespraken en gezangen.

2525-2Vijftig jaar geleden maakten Zager and Evans alvast een lied voor deze dag.

Nee, die 100.000 slaat op het aantal mensen dat mijn filmpje over de eerste negen jaar van mijn twee sequoia’s heeft bekeken. Vorige week werd die grens overschreden.

negen jaar sequoia(Op het plaatje klikken om naar het filmpje op YouTube te gaan.)

Ik heb wel eens eerder op dit blog over de boompjes en de filmpjes geschreven, maar ik blijf het wonderlijk vinden dat zo’n filmpje met foto’s over de groei van twee sequoia-bomen  meer dan 100.000 keer wordt bekeken. Het is van al mijn bomen-filmpjes veruit het best bekeken filmpje.

The first five years (uit 2011) telt tot nu toe 31.654 weergaven;  the first seven years (uit 2014)  35.342 weergaven; the first nine years (uit 2016) 100.257 weergaven; the first ten years (uit 2017) 28.116 weergaven; the first eleven years (uit 2018) 8.311 weergaven) en the first 12,5 years (dat sinds juni van dit jaar op YouTube staat) 1.093 weergaven.  Bij elkaar meer dan 200.000 weergaven.

Om deze aantallen in perspectief te plaatsen, heb ik even opgezocht wat het best bekeken filmpje op YouTube is. Dat is een videoclip van een zekere Luis Fonsi  – daar had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord –  die vol overgave ‘Despacito ‘zingt; deze clip telt tot nu toe 6,5 miljard weergaven.  Op plek twee staat de videoclip van ‘Shape of You’ van Ed Sheeran met 4,5 miljard views. In de hele top 100 staan alleen maar videoclips.

Waarom van al mijn filmpjes over bomen dat filmpje over de eerste negen jaar nou zoveel meer kijkers trekt dan die andere bomen-filmpjes weet ik niet. Misschien komt het door de muziek bij het filmpje (‘We zullen doorgaan’ van Ramses Shaffy), maar als ik in de ‘analytics’ van mijn YouTube kanaal kijk, dan blijkt het overgrote deel van de 100.000 kijkers uit het buitenland (Amerika alleen al is al bijna goed voor de helft van de kijkers) te komen, dus dat zal het vermoedelijk niet zijn.

Maar waarom gemiddeld 1000 mensen per maand dan wel naar zo’n filmpje kijken, ik heb geen flauw idee. Wel weet ik (uit dezelfde statistieken) dat het vooral een mannending is. Liefst 92% van mijn kijkers is man en maar 8% vrouw.  Tussen de reacties onder het filmpje staan veel reacties van mensen die wereldwijd ook bezig zijn met het kweken / planten van sequoia’s. Misschien is dat een typisch mannending.

Voor wat betreft de leeftijd geldt dat 4% van mijn kijkers jonger is dan 25 jaar, 56% van mijn kijkers tussen 25 en 34 jaar is, 30% tussen de 35 en 44 jaar; 10% tussen de 45 en 54 jaar en boven de 55 jaar kijkt er niemand meer (althans niet vaak genoeg om terug te zien in de statistieken.

Dat er maar zo weinig vrouwen naar mijn filmpjes kijken, zit me toch wel een beetje dwars. Misschien moet ik maar eens een filmpje plaatsen over grappige katten. Die schijnen het bij vrouwen heel goed te doen.

Leonarda da Pisa

“Heeft u zich op school wel eens het hoofd moeten breken over het probleem van de twee auto’s A en B, die zich op een bepaalde afstand X van elkaar bevinden, en die met een bepaalde snelheid naar elkaar toe rijden, waarbij de vraag is waar en wanneer ze elkaar tegen komen?

Troost u dan met de gedachte dat studenten in de dertiende eeuw zich ook al met dit probleem bezig moesten houden, alleen dan betrof het uiteraard geen auto’s die naar elkaar toe reden, maar twee slangen die zich naar elkaar toe bewogen. Het was een opgave uit het boek ‘liber abbaci’ van Leonardo da Pisa. Met dit boek introduceerde hij in Europa de Arabisch-Indische cijfers 1 t/m 9 plus het cijfer 0.”

Zo begint het portret van Leonarda da Pisa dat ik heb geschreven voor mijn serie over de mensen achter de computer. Voor wie het hele verhaal over Leonardo da Pisa wil lezen, kan hier terecht. Daar kan je ook lezen wat er gebeurt als konijnen zich gaan voortplanten met een snelheid van één nieuw konijnenpaar per maand.

16 Leonardo konijnen

Na ruim vier jaar heb je 12,5 miljard konijnen in je hok.

Handje voor de mond

Voetballers hebben er tegenwoordig een handje van om een hand voor hun mond te houden als ze op het veld met elkaar praten.  Ze zijn bang dat televisiestations liplezers in dienst hebben die dan kunnen “horen” wat ze onderling tegen elkaar zeggen.  “Niet meer op Jansen afspelen. Die kan er helemaal niks van!”  Mooie tattoo, waar heb je die laten zetten?” “Ik zei net tegen die rechtsback dat zijn vriendin in bed er helemaal niks van kon. Werd die toch een potje gek” “Ho, ho verzorger doe even rustig aan, ik heb helemaal geen pijn. Ik probeer alleen maar tijd te rekken.” Dat soort uitspraken missen we daardoor.

Dat sommige spelers hun hand voor de mond houden is echter soms toch wel verstandig. Diego Costa van Spanje deed het bijvoorbeeld tijdens de laatste WK in Rusland niet. Ik citeer even een stukje uit de Panorama van 16 september 2018:

Liplezers maken weinig kans bij topcoaches en erkende fluisteraars als Zinédine Zidane, Pep Guardiola en José Mourinho. Daardoor is er steeds minder af te luisteren, of beter: af te kijken, maar af en toe vallen ze uit hun rol. Zoals Fernando Hierro, de interim-bondscoach van Spanje, het afgelopen WK overkwam. Spanje maakt zich klaar voor de penaltyserie tegen Rusland. Hierro informeert bij zijn spelers hoe het lijstje nemers eruit moet zien. Daarna mag Koke van Atlético Madrid zich opmaken voor een strafschop.

Dat vindt Diego Costa, ploeggenoot van Koke bij Atlético, geen goed idee en hij neemt Hierro apart om dat door te geven. “Koke gaat missen.” Maar Hierro luistert niet en Koke mag aanleggen. En jawel, Koke mist. De spelers en technische staf van Spanje kijken schouder aan schouder naar de strafschoppenreeks. Na de misser maakt Diego Costa zich los en hij kijkt zijn coach strak aan. De armen gaan uit elkaar en dan zegt hij: “Ik zei het toch!”

De misser van Koke is een dure, want Rusland neemt de strafschoppen beter en Spanje moet naar huis. Na de uitschakeling wordt de discussie tussen Hierro en Diego Costa dankzij liplezers breed uitgemeten en dat is lullig voor Koke, die dit seizoen bij Atlético weer een kleedkamer moet delen met Diego Costa.

Kortom, soms is het verstandig dat voetballers hun hand voor de mond houden als ze op het veld met elkaar spreken. Misschien was dit hand voor de mond houden ook wel een goed idee geweest voor een aantal wereldleiders toen ze op een receptie op Buckingham Palace over Donald Trump stonden te roddelen.

werleleiders

Justin Trudeau van Canada arriveerde erg laat op de receptie. Dat kwam omdat voorafgaand aan de receptie Donald Trump na afloop van zijn gesprek met Trudeau een persconferentie van meer dan veertig minuten gaf, waarbij Trudeau het onbeleefd vond om tijdens de persconferentie op te stappen en er daarom maar stilletjes naast bleef zitten.

De drie andere wereldleiders waarmee hij in gesprek was – Boris Johnson van Engeland, Emmanuel Macron van Frankrijk en onze eigen Mark Rutte – vonden dat heel grappig. (Op de foto is ook nog net een deel van het hoofd van prinses Anne, de dochter van Koningin Elizabeth te zien.)

Ze hadden echter pech dat een cameraman delen van het gesprek op nam, waarna het filmpje al snel  de wereld rond ging, waardoor ook Mark Rutte, ja, ja,  even als wereldleider te boek stond.

Twee uur eerder was dat nog niet het geval. CNN gaf een live-rapportage van de aankomst van de regeringsleiders bij de receptie. Een verslaggever vertelde wat er ging gebeuren en toen hij uitgesproken was, zei de ‘anchorman’ in de studio dat ze weer bij hem terug zouden komen, zodra de eerste wereldleiders zouden arriveren.

Op dat moment zag je nog net  hoe achter de verslaggever Mark Rutte naar binnen liep.

Een opvallend huwelijk in Washington

In 2001 trouwde Kellyanne Elizabeth Fitzpatrick met George Thomas Conway III. Samen hebben ze vier kinderen. Het is één van de opmerkelijkste huwelijken in Washington. Dat komt niet alleen doordat Kellyanne Conway, ze nam de achternaam van haar echtgenoot aan, campagneleider was van Trump en nu zijn adviseur in het Witte Huis is, maar vooral doordat George Conway, één van de weinige van oorsprong Republikeinse criticasters van Donald Trump is. (Hij heeft overigens in maart 2018 zijn ‘voter registration’ veranderd van ‘Republican’ in ‘Unaffiliated’.)

kellyann conawayKellyanne Conway in mei 2019 tijdens een persconferentie voor het Witte Huis. Zij is degene die met de term “Alternative Facts”  op de proppen kwam, toen Trump weer eens betrapt werd op een leugen.

George Conway,  hij is advocaat, heeft zich al meerdere malen uitermate kritisch over Trump uitgelaten, onder andere in opiniestukken in The Washington Post. Hij is ook groot voorstander van een impeachment van Trump.

conwat

Trump is niet zo blij met George. In een tweet  in maart van dit jaar noemde hij George, nadat deze zich in het openbaar had afgevraagd of Trump soms een ‘mental disorder’ probleem had, een “stone cold LOSER & husband from hell!

trump conway

Als je baas dat over je echtgenoot zegt, zou ik opstappen, maar zo niet Kellyann Conway. Zij vond dat Trump – hij is de ‘he‘ in onderstaand citaat – alle recht had om dat over haar echtgenoot te zeggen. “He left it alone for months out of respect for me. But you think he shouldn’t respond when somebody, a non-medical professional accuses him of having a mental disorder? You think he should just take that sitting down?”, aldus Kellyann Conway in een interview.

In interviews spreken ze regelmatig over elkaar, maar rechtstreeks op elkaar reageren ze niet in het openbaar. Tot gisteren, toen Kellyann in een tweet de vraag stelde: “Sleepy Joe is Creepy Joe. We need Ukraine’s help to defeat THIS guy?

George antwoordde gevat: “Your boss apparently thought so.

kellyann conaway.JPG tweet

Ik mag hem wel. Overigens, het kan niet anders zijn dat in Hollywood allang filmplannen klaar liggen om dit huwelijk te verfilmen.

Black Friday

Vrijdag was het Black Friday, een commercieel fenomeen dat uit Amerika nu ook is overgewaaid naar Nederland. Black Friday is de vrijdag na Thanksgiving. Op deze nationale feestdag in de Verenigde Staten “wordt dank gezegd (traditioneel aan God) voor de oogst en allerlei andere goede dingen“.  Het is traditie om op die dag kalkoen te eten.

Thanksgiving is altijd de vierde donderdag van november. De dag erna geldt als Black Friday.  Veel werknemers hebben die dag vrij (genomen) en de dag geldt als het begin van het seizoen voor kerstaankopen. Veel winkels bieden op Black Friday allerlei kortingen aan wat leidt tot topdrukte in de winkels.

appleDrukte bij de Apple Store op Fifth Avenue in New York op Black Friday 2011; foto JoelbnQUeens; Wikipedia.

Ook in Nederland waren er allerlei winkels die mee deden aan Black Friday, waaronder de Media Markt. De dochter had een nieuw mobieltje nodig. Ze had een Samsung op het oog die ze eerder  voor 209 euro bij de Media Markt had gezien. Ze had “geluk”. De Media Markt had het toestel opgenomen in de Black Friday aanbieding. Het kostte na korting nu nog maar 219 euro, of te wel een tientje meer. Ze hadden eerst de prijs verhoogd om er daarna korting over te geven. Enfin, wij hadden niet anders verwacht van de Media Markt. Zie hier.

Op Black Friday worden vaak aankopen gedaan waarvan je later spijt krijgt. Ik kan er over mee praten. Ooit kocht ik tijdens de ‘Dolle Dwaze Dagen’ van de Bijenkorf een Samsonite koffertje. Ik was op zoek naar een koffertje voor kantoor. Er moesten zowel papieren op A4-formaat in kunnen – KPN had meerdere kantoren in de stad en ik moest regelmatig van het ene naar het andere kantoor  – alsmede, heel belangrijk, mijn boterhammetjes moesten er in mee naar kantoor.

Ik had een mooi koffertje op het oog van een gulden of vijftig – we spreken over de jaren tachtig – toen ik me tijdens de dolle dwaze dagen in de Bijenkorf liet overhalen om een Samsonite koffer – de formule 1 koffer onder de koffers –  te kopen voor 120 gulden.  Normaal kostte dat koffertje meer dan 200 gulden maar gedurende tien minuten was hij afgeprijsd tot 120 gulden. “Er kan een olifant op gaan zitten en nog gaat hij niet kapot”, zei de stalspreker.  Ik was om.

olifantEen olifant gaat op een Samsonite koffer zitten; Uit een reclamefilmpje van Samsonite uit 1976.

Ik kocht het koffertje. Om die zittende olifanten te kunnen weerstaan hadden ze het koffertje echter loodzwaar gemaakt. Ik heb me dan ook jarenlang een breuk gesjouwd met mijn koffertje, dat ik meestal alleen maar gebruikte als boterhamtrommeltje.

Eigenlijk had ik mijn verlies moeten nemen en een lichtere moeten kopen, maar het ding weigerde om kapot te gaan, zodat ik ook niet direct een aanleiding had om dat te doen. Dat had ik natuurlijk wel moeten doen, maar ja als de koffer niet kapot is, dan doe je dat  toch niet zo snel.

En oh ja, nooit een olifant op straat tegen gekomen die op mijn koffertje wilde gaan zitten.

 

Rocky Trump

Op Twitter verscheen van de week deze foto.

trump rocky 0

Iemand had het hoofd van Trump gephotoshopt op het lichaam van Rocky, een filmpersonage van Sylvester Stallone.

Mwah, niet bijzonder sterk, dit pesterijtje richting Trump. Die zou het ongetwijfeld opvoeren als het zoveelste bewijs van ‘Fake News!’, maar daarin vergiste ik mij. Het was helemaal geen pesterijtje, hijzelf had de foto getwitterd.

trump 2

Wow, what the fuck? Terwijl grote problemen als armoede, klimaatverandering, drugsbestrijding en milieuvervuiling, om er maar een paar te noemen, schreeuwen om een oplossing, houdt de president van de Verenigde Staten zich bezig met het photoshoppen van zijn hoofd op Rocky.

Uiteraard lokte de tweet – tot nu toe 660 duizend (!) keer geliket, de nodige reacties op. Zie hier enige voorbeelden.

trump rocky 2

trump rocky

Tja, wat moet je nou met zo’n president? Om Jeremy Cliffe te citeren: “Leadership really does take many forms.”

tweet merkel

Fotograferen voor beginners

Uit de serie fotograferen voor beginners:

Tip 6: Let op je eigen schaduw!

Als je een foto maakt met de zon in de rug, dan kan het gebeuren dat een deel van je eigen schaduw op de foto zichtbaar is.

schaduw 0

Let hier op. Als je hier geen aandacht aan geeft, dan wordt het probleem telkens groter en groter.

schaduw

Totdat op de foto’s alleen nog maar je eigen schaduw te zien is.

schaduw 1

Ons nichtje in Afrika

-1-

Ergens in de eerste helft van de jaren negentig fietsten we met ons nichtje achterop een rondje door onze gemeente. Ons nichtje was nog op de leeftijd dat ze een passerende cabriolet betitelde als een auto zonder deksel. Opeens begon er achter ons iemand luid en fanatiek te bellen. (Vroeger was het voor iedereen direct duidelijk dat ik hiermee het bellen met een fietsbel bedoel, tegenwoordig moet je dat erbij zeggen.)

fietsbel

Zeer solide fietsbel uit 1913

We keken achterom om te zien wie er zo ongeduldig was. Het was een grote forse man met een woest uitziende baard en lang haar. Een type hells angel, ware het niet dat hij op een fiets reed en niet op een motor. Maar het leek ons geen type om ruzie mee te maken. We maakten wat ruimte. Ook het nichtje keek achterom. Ze keek de man aan en sprak toen op verontwaardigde toon de legendarische woorden: “, zit jij zo te bellen?” De man lachte en haalde ons in.

Sindsdien hebben we altijd de neiging om als er achter ons iemand met zijn fietsbel belt, ons om te draaien en te zeggen: “, zit jij zo te bellen?”

-2-

We zijn nu zo’n vijfentwintig jaar verder. Ons nichtje is uitgegroeid tot een volwassen jonge vrouw die als tropenarts – dat heet tegenwoordig ‘arts internationale gezondheidszorg en tropengeneeskunde’ – werkzaam is in Tanzania. Vorig jaar werkte ze in het kader van haar opleiding een half jaar in Sierra Leone. Daar werkte ze onder andere nauw samen met een jonge Nederlandse arts. Ook maakte ze met hem een aantal uitstapjes door het land.

Van de week verscheen er het bericht dat een Nederlandse tropenarts was overleden aan de gevolgen van Lassa, opgelopen in Sierra Leone. (Zie dit bericht in de Volkskrant). Marianne belde  met haar zus om te vragen of haar dochter de man misschien kende. Dat was het geval. Sterker nog, het betrof de arts waarmee ze in Sierra Leone samenwerkte. Ze was helemaal ontdaan.

Jaarlijks worden er in West-Afrika zo’n honderd- tot driehonderdduizend mensen besmet met het lassa-virus. Zo’n 1 procent overlijdt aan de gevolgen er van. De kans dat je er aan overlijdt is dus klein, maar het gebeurt wel en soms is het geen statistisch cijfertje maar een bevlogen arts met dikke pech.

 

Een kleine observatie

Ik fiets door Wassenaar. Vlak voor de fietstunnel onder de Rijksstraatweg (de A44) sta ik even stil. Ik kijk naar een huis en zie door het grote raam een meisje van een jaar of vijftien achter een piano zitten. Schuin achter haar zit een jongeman van in de twintig. Duidelijk een gevalletje van pianoles.

Terwijl het meisje met een ingespannen gezicht afwisselend naar haar handen op de toetsen en naar het boek op de piano kijkt, zit de man achter haar op zijn mobieltje te kijken.  Een beetje gênant.  Maar wie weet, misschien kijkt hij net even op zijn mobieltje om een berichtje te lezen van de volgende leerling, die meldt dat hij  wat later komt. Je weet het niet. Je weet het sowieso nooit met die pianolessen.

de pianoles

Oktober 1945: Tentoonstelling van de Binnenlandse Strijdkrachten in warenhuis De Bijenkorf te Amsterdam;  Wand ‘De Pianoles’; Beschrijving: “We hebben vanavond weer pianoles, zeiden de B.S.-ers tegen elkaar, waarmee ze hun geheime schietoefeningen in pakhuizen en onderaardse kelders bedoelden. Geheime training met Bazooka, Stengun en Brengun. Foto: Marius Meijboom, / Anefo , Nationaal Archied

 

 

Recycling

Ruim twee maanden geleden is onze buurvrouw overleden. Ze is 81 jaar oud geworden. Ze was precies op dezelfde dag geboren als prinses Beatrix, iets wat ze niet naliet om te vertellen. Haar kinderen zijn nu bezig om het huis leeg te maken. Al drie keer is grof vuil langs geweest om een leven vol bewaarde spullen van haar en haar al jaren eerder overleden echtgenoot op te halen.

Als de kinderen aan het einde van de dag de spullen bij de weg hebben gezet – ze worden de volgende morgen door de Avalex opgehaald – zien we daarna allerlei mensen door de spullen heen snuffelen. Een jonge moeder op de fiets met een kind achterop zie ik een schoolbord meenemen. Onze krantenbezorger neemt een oude koffer mee en een vrouw pakt een zitkussentje uit de stapel, legt het in haar geparkeerde auto, en begeeft zich daarna lopend naar het ziekenhuis – misschien heeft ze last van aambeien en dan is zo’n kussentje altijd handig.

’s Avonds, het loopt al tegen twaalf uur, hoor ik opeens een auto stoppen. Als ik naar buiten kijk, zie ik een witte bedrijfswagen staan. Een man schuift de zijdeuren op en ik zie dat er al allerlei rotzooi in de auto ligt. Het doet me denken aan een winkel die we tijdens onze laatste vakantie in Amerika zagen. Deze adverteerde met de kreet ‘We buy junk, we sell antiques.’

antiek

De man rommelt wat door de stapel, pakt een aantal spullen, beoordeelt deze en legt een deel in zijn bus. Daarna rijdt het busje weer weg. Hier is duidelijk een professional aan het werk. Zou hij getipt zijn door de Avalex over de plekken waar ze de volgende dag grof vuil komen ophalen? Vroeger was dat niet nodig. Toen wist je precies waar en wanneer er grof vuil werd opgehaald. Zo’n 25 jaar geleden was er namelijk een vaste dag in de maand dat de gemeente langs kwam. (Tegenwoordig moet je daar een afspraak voor maken).

In onze (toenmalige) wijk waren er een aantal plekken waar je je overbodige rotzooi kon neerzetten, eentje was op het pleintje voor ons huis. Op de avond voordat het grof vuil werd opgehaald, was het altijd een komen en gaan van busjes van mensen die keken of er nog bruikbare spullen tussen zaten.

Op een dag zette ik bij het grof vuil een oude kapotte fiets, waar ik eerst werkelijk alles wat nog enigszins nuttig kon zijn vanaf had geschroefd. “Altijd handig om wat reserveonderdelen te hebben”. Marianne vond dat grote onzin. “Die dingen ga je nooit meer gebruiken”, zei ze. Ze heeft ongelijk gekregen; ik heb een keer een dopje van een ventiel hergebruikt. Maar goed, zelfs die volkomen gedemonteerde fiets verdween binnen vijf minuten van de stapel; één van de mannetjes – het waren altijd mannetjes, nooit vrouwen – zag blijkbaar nog wel wat mogelijkheden in het ding. Eigenlijk was dit systeem van grof vuil ophalen een heel efficiënt recyclingproces.

Uit de stapel die de kinderen van de buurvrouw bij de weg hebben gelegd, heb ik overigens ook een ding gepakt: de sneeuwschep. De laatste jaren van haar leven zette ik voor de buurvrouw de bakken bij de weg en als het in de winter had gesneeuwd, veegde ik haar stoepje schoon. Aanvankelijk deed ik dat met onze sneeuwschuiver maar op een dag brak deze. Vervolgens probeerde ik het met onze schep, maar dat was niet zo’n succes. Dat was meer zo’n steekschep, niet echt geschikt om lekker sneeuw mee te scheppen. De buurvrouw had echter nog een oude enigszins verroeste brede schep, waarmee je uitstekend sneeuw kon scheppen en die gebruikte ik dan.

Ik zag toevallig dat één van de kinderen de schep bij het grof vuil legde. ’s Avonds heb ik hem uit de stapel gehaald en onze garage gezet. Altijd handig in de winter. Het stoepje van de buurvrouw hoeft niet meer. Dat mogen de nieuwe bewoners zelf doen (tenzij dat ook oude mensen zijn).

schep

Een collega-sneeuwschepper in Volendam in 1947 met net zo’n schep als er nu in onze garage staat; foto Harry Sagers; Anefo; Nationaal Archief.

Tot slot: over een jaar of dertig of zo zetten onze kinderen waarschijnlijk een sneeuwschep bij het grof vuil. Dus bent u op zoek naar een dergelijke schep, noteer het alvast in uw agenda.

 

My WordPress Blog