Category Archives: Go Ahead Eagles

Ajax uit, altijd lastig

Vanavond speelt mijn clubje Go Ahead Eagles – Kowet zoals wij fans zeggen –  voor de beker tegen Ajax uit. Weliswaar staan wij momenteel in de Keuken Kampioen Competitie bovenaan, maar Ajax uit, that’s different koek.

De statistieken zijn niet onverdeeld gunstig voor ons. Sinds wij in 1964 voor het eerst naar de Eredivisie promoveerden, hebben wij 32 keer uit tegen Ajax gespeeld, 32 keer verloren. Echter, de trainer van Ajax, Eric ten Hag – vijf jaar geleden promoveerde hij als trainer met ons naar de Eredivisie; sindsdien zijn we al weer twee keer gedegradeerd – heeft aangekondigd een hoop spelers van Ajax rust te geven en met een soort veredeld Jong Ajax te gaan spelen.

Dat zou onze kansen aanmerkelijk verhogen. Sinds Jong Ajax in de eerste divisie speelt, hebben we namelijk nog nooit van hen verloren. Sterker nog, meestal winnen we van hen. Neem vorig seizoen, door een paar ongelukkige nederlagen (19 stuks) eindigden we slechts als zeventiende. Jong Ajax werd kampioen. Maar de twee onderlinge ontmoetingen wonnen we wel.

000 ajax6 juni 1971: Go Ahead Eagles heeft zojuist de 3-1 tegen Ajax gescoord; uiteindelijk zouden we met 4-1 winnen. Fotograaf onbekend; Fotocollectie Anefo; Nationaal Archief

We zijn dus best kansrijk denken we, maar helaas, gisteren heeft PSV voor de beker tegen RKC, eveneens een club uit de Keuken Kampioen Competitie, gespeeld. PSV dacht net zoals Ajax de klus te kunnen klaren door liefst elf reservespelers op te stellen. U voelt hem al aankomen, ze verloren na verlenging met 2-3, onder andere door twee doelpunten van Darren Maatsen, een ex-speler van ons. Ajax is dus nu helaas gewaarschuwd – daar gaat ons geheime plan – en misschien stellen ze nu toch een paar eerste-elftal spelers op.

Toch blijven we hoop houden, het komt wel vaker voor dat een eerstedivisieclub in de beker verrast. Het meest legendarische voorbeeld daarvan staat op naam van Wageningen. Deze inmiddels niet meer bestaande eerstedivisieclub won in 1977 voor de beker met liefst 1-6 uit bij PSV. Die club was op dat moment niet alleen het sterkste team van Nederland, het speelde ook nog een op volle oorlogssterkte met een stuk of acht internationals.

Zo’n 1-6 uitslag verwacht ik vanavond uiteraard niet. Ik hou het op een bescheiden 5-1 overwinning. Voor ons uiteraard!

Naschrift

Ajax bleek gewaarschuwd te zijn. Ze gingen niet zoals PSV  met elf andere spelers spelen. Ze stelden een stuk of vijf basisspelers op plus de betere reserves. Er speelden slechts twee jeugdspelers mee. Na rust vielen internationals zoals De Ligt en Dolberg nog in. Ajax won vrij gemakkelijk met 3-0. Maar hadden wij drie keer gescoord en Ajax nul keer, dan hadden wij met 3-0 gewonnen.

 

Balletjesafwachters

Mijn clubje, Go Ahead Eagles, won afgelopen zondag met 3-0 van Roda  JC. Dat viel een beetje tegen. In 1962 hadden we al eens met 12-1 gewonnen, maar vooruit winst is winst.

Het derde doelpunt was bijzonder. We hebben een spits die niet al te snel is maar wel slim. Toen onze keeper de bal mocht uittrappen, ging hij heel ver op de helft van Roda staan,  meters buitenspel zou je zeggen. Maar wat is het geval – en echte voetbalkenners weten dat; ik wist het niet; val ik daar even door de mand als voetbalkenner – bij een doeltrap kan je (net zoals bij een ingooi) niet buitenspel staan.  Op hun twitteraccount heeft Go Ahead Eagles een filmpje van het doelpunt geplaatst. Hieronder even een analyse van dit doelpunt door uw hoofdanalist voetbalzaken van deze site.

balletjes

Op bovenstaande foto zie je ons spits, helemaal rechts – die rode gele zijn wij –  meters achter de verdediging van Roda staan. De bal is nog hoog in de lucht. Drie spelers van Roda rennen als een gek terug. De speler van Go Ahead die straks gaat scoren loopt in het midden.

balletjes 2

Het lijkt de drie spelers van Roda een goed idee om met zijn allen naar onze spits te rennen. Deze heeft de bal, na een stuit, net ontvangen en kopt hem naar links.  De toekomstige doelpuntenmaker van ons heeft dat in de gaten en loopt in tegenstelling tot de drie van Roda die kant op.

balletjes 3

Onze vrijstaande doelpuntenmaker krijgt de bal en zal hem er even later in schieten: 3-0.

Je ziet bij het twitterbericht de vraag staan wie er dankzij deze goal er achter kwam dat je bij een uittrap niet buitenspel kan staan. Nou, ik was niet de enige die het niet wist, bleek op het supportersforum. Een hoop supporters waren verbaasd dat de scheidsrechter niet voor buitenspel floot. Een leerzaam middagje noemden wij Go Ahead supporters het op het Go Ahead-forum dan ook.

Dit doelpunt deed me overigens terug denken aan de tijd dat ik een jaar of tien was. We voetbalden toen eindeloos met een groep jongens op een grasveldje. Er was vaak één jongen bij, nee dat was ik niet, die altijd bleef hangen voor het doel van de tegenstander. Hij stond daar de hele tijd niets te doen, wachtende op een bal die naar voren werd geschoten. Aan buitenspel deden we niet. Wij echte voetballers vonden dat wachten op een bal maar niks en scholden hem dan ook uit voor balletjesafwachter.

Het zal best eens kunnen dat die jongen later scheidsrechter is geworden die wist dat je bij een doeltrap niet buitenspel kan staan.

Trump en voetbal

Het WK voetbal in Rusland is nu een kleine week bezig. Breaking news: Nederland ontbreekt. Net zoals bijvoorbeeld Italië en Amerika. Dat Amerika ontbreekt is ongetwijfeld de schuld van Crooked Hillary en de Democraten – zou Trump zeggen.

Maar eerlijk is eerlijk – geen fake news hier – Trump heeft zich tot nu toe niet over het WK voetbal uitgelaten. Dat is niet zo verrassend. Hij staat namelijk niet echt bekend als een voetballiefhebber; wel speelt hij fanatiek golf. Voordat hij president van Amerika werd, bekritiseerde hij regelmatig president Obama over diens vele golfen: “Hij is meer op de golfbaan te vinden dan Tiger Woods”, aldus Trump. Sinds hij echter zelf president is, heeft Trump twee keer zo vaak golf gespeeld als Obama in zijn eerste jaar. Ook heeft Trump belangstelling voor American football. Begin jaren tachtig was hij zelfs gedurende korte tijd de eigenaar van een American football-team: de New Jersey Generals.

Dus Trump is geen voetbalman? Nee, dat kunnen we niet stellen. Trump heeft wel iets met voetbal. Af en toe zie je namelijk zijn naam  opduiken in de voetbalwereld en tijdens zijn tijd op de ‘New York Military Academy’, ruim vijftig jaar geleden, maakte hij zelfs deel uit van het voetbalteam van de Academy. Zie hem hier, zeventien jaar oud, zitten op de onderste rij, vierde van links.

0000000 trump

Tijdens een interview met het Engelse ITV sport in 1991 vertelde hij over deze tijd: ”I played it. I like soccer. I love it, it’s a great game.” Ook verrichtte hij tijdens dat interview in New York de loting voor de kwartfinales van de Engelse League Cup.

De laatste keer dat Donald Trump in verband werd gebracht met de voetbalwereld was in 2015. Er deden toen geruchten de ronde dat Trump zowel het Schotse Glasgow Rangers als de Argentijnse voetbalclub Atletico San Lorenzo, de favoriete club van paus Franciscus, wilde over nemen. Het Argentijnse gerucht was zelfs zo hardnekkig dat Trump – hij twitterde toen ook al fanatiek – dit in een tweet ontkende.

0000000 trump2

De Verenigde Staten heeft samen met Canada en Mexico (muurtjesvoetbal?) het WK van 2026 binnen gehaald. Trumps jongste zoon Barron is inmiddels al voetballend in een Arsenal-shirt op het gras van het Witte Huis gesignaleerd. (Ook Osama Bin Laden en Fidel Castro waren naar verluidt fan van Arsenal maar dit geheel terzijde.) Dus wie weet, misschien twittert Trump binnenkort wel fanatiek over voetbal. “Go Ahead Eagles Great Team! Best Team Ever!!!”

Tot zover Trump en het voetballen. Dit was Martin van Neck voor MartinvanNeck.nl

Barry Hughes

Zaterdag was de finale van de Champions League. Real Madrid won met 3-1 van Liverpool. Dat Real won, mocht vooral de doelman van Liverpool zich aanrekenen. Hij blunderde twee keer gigantisch. Eén keer wierp hij bij een uitgooi de bal tegen het been van een speler van Real Madrid aan, waarop de bal in het doel verdween en bij een houdbaar afstandsschot liet hij de bal op kinderlijke wijze door zijn handen gaan.

Die zal na afloop niet lekker in de kleedkamer hebben gezeten. Dat doet me denken aan het antwoord van Barry Hughes op een vraag van een journalist. Barry Hughes was begin  jaren zeventig trainer van Go Ahead, mijn favoriete clubje. Onze keeper had enorm geblunderd en een journalist vroeg na afloop hoe het met de doelman ging. “Niet best” antwoordde Hughes “Hij zat er in de kleedkamer helemaal verslagen bij, gooide wanhopig zijn hoofd in de handen en miste.”

Barry Hughes, geboren in Wales, was in de jaren zeventig van de vorige eeuw een bekende trainer, onder andere van Haarlem en van Go Ahead. Hij was echter niet alleen bekend als trainer maar ook als entertainer. Zo zong hij carnavalsliederen en trad hij op in allerlei televisieprogramma’s. Daarnaast genoot hij bekendheid omdat hij getrouwd was met de televisieomroepster en later radio- en televisiepresentator Elles Berger.

00 barry hughesElles Berger en Barry Hughes trouwen; 13 mei 1965; fotograaf Jac De Nijs; Anefo; Nationaal Archief.

In 2015 heb ik voor Hard Gras, een literair voetbaltijdschrift, een verhaal over het jeugdhuis van Go Ahead geschreven. Dat was een soort internaat waar talentvolle jeugdspelers in woonden. Mijn vader was vijftien jaar lang de studiebegeleider van de spelers in het jeugdhuis. In dat verhaal kwam Barry Hughes ook voor. Ik citeer even uitgebreid uit dit verhaal:

“[…] Het jeugdhuis kwam onder leiding van een nieuw echtpaar en de club vroeg Gerrit Eggink, een bekende makelaar in Deventer, te gaan fungeren als een soort praatpaal voor de spelers uit het jeugdhuis. Mijn vader, Harry van Neck, werd gevraagd als nieuwe studiebegeleider. Eggink was niet alleen makelaar in Deventer, hij had er ook een groot sociaal netwerk. Als er spelers uit het jeugdhuis ’s avonds in de binnenstad werden gesignaleerd op een tijdstip dat ze er niet behoorden te zijn, dan kreeg hij al snel een belletje. Mijn vader was de directeur van de MEAO in Deventer en kende vanuit die functie de andere directeuren van scholen in Deventer en omgeving goed en dat hielp bij het regelen van bijzondere studiefaciliteiten, zoals op maat gemaakte huiswerkbegeleiding voor de jeugdspelers. Wekelijks bezochten Eggink en mijn vader het jeugdhuis, waarbij dan ook vaak de studievoortgang werd besproken.

Eén van de eerste spelers in het jeugdhuis die met het strengere beleid te maken kreeg was Peter Arntz. Deze latere international was door de KNVB uitgenodigd voor een trip met het UEFA-jeugdelftal naar Zwitserland, maar omdat Eggink en mijn vader van mening waren dat het leren voor een proefwerkweek – die zou een dag na terugkomst uit Zwitserland beginnen – een hogere prioriteit had, kreeg hij tot zijn ontzetting geen toestemming om mee te gaan. Hij klaagde nog bij Barry Hughes – deze was in 1970 Fadrhonc opgevolgd als trainer – maar dat hielp niet. ‘Leren voor school is belangrijker’ zei Hughes en in plaats van in Zwitserland te voetballen, zat Arntz die week gebogen over de schoolboeken.

Ook Jack van Loon, een andere jeugdspeler, merkte dat Barry Hughes school belangrijk vond. Van Loon was bij de A-selectie gehaald, speelde al mee in oefenwedstrijden en stond op het punt om zijn debuut in de eredivisie te maken. Voor Jack van Loon was dit alles aanleiding om de aandacht voor school tot een minimumniveau terug te brengen. Mijn vader vroeg Hughes of hij Van Loon hierover wilde aanspreken. “Doen we “ zei Hughes en hij riep Jack van Loon bij zich.

Jack, het gaat goed op het veld hè.” sprak Hughes. Jack straalde. “Maar ik hoor van meneer van Neck hier dat je de school een beetje aan het verwaarlozen bent. Klopt dat?” “Mwah” mompelde Jack. “Is niet goed Jack, school is belangrijk. Ik zet je voor vier weken terug naar de jeugd. Als het daarna weer beter op school gaat, dan mag je weer bij de A-selectie mee trainen.”

Van Loon keek Hughes verbijsterd aan. Ook mijn vader was verrast. Dit had hij niet met Hughes afgesproken. Maar het hielp. Zijn aandacht voor school nam weer toe. Na vier weken mocht hij weer met de A-selectie mee trainen en even later zijn debuut maken. (Uiteindelijk zou Jack van Loon tot 1976 voor Go Ahead Eagles spelen. Daarna vertrok hij naar FC Groningen voor welke club hij ook nog eens ruim 200 wedstrijden zou spelen. Hij overleed in 2005 op 51-jarige leeftijd.)

Barry Hughes was gedurende de vijftien jaar dat mijn vader van 1970 tot aan zijn overlijden in 1985 de studieadviseur van het jeugdhuis was de trainer die de meeste belangstelling had voor de schoolprestaties van de spelers. Met de meeste andere trainers moest mijn vader vaak een strijd voeren om de jeugdspelers gelegenheid te geven om te leren. De fanatiekste onder hen was Wiel Coerver, trainer van Go Ahead Eagles in het seizoen 1976 – 1977. “Alle jeugdspelers moeten van school af. Ze moeten de hele dag trainen, dan maak ik ze allemaal miljonair. U kunt wel weg”. sprak hij. “Ik dacht het niet” zei mijn vader en de spelers bleven op school.

Hughes vond het van een goed karakter getuigen als een speler naast het voetballen ook trachtte op school succesvol te zijn. Karakter was naast techniek één van de zaken waar hij potentiële nieuwe spelers op beoordeelde. Eigenlijk was Hughes daarmee Louis van Gaal 25 jaar voor. Deze verklaarde in 1995 dat zijn successen met Ajax mede te danken waren aan zijn beoordelingssysteem TIPS dat stond voor ‘Techniek, Inzicht, Persoonlijkheid en Snelheid.’ Van Gaal zal het ongetwijfeld ontkennen, maar misschien heeft hij in zijn periode dat Hughes bij Sparta zijn trainer was – Van Gaal in de rust bij een wedstrijd: “Trainer, vindt u ook niet dat er gewisseld moet worden”; Hughes; “Inderdaad Louis, jíj gaat eruit, kleed je maar om” – iets van zijn gedachtewereld overgenomen.

0 Barry Hughes

Ten aanzien van zijn vak was Barry Hughes heel serieus, maar hij was ook een showman. Hier overhandigt hij in maart 1974 een gouden plaat aan Alice Cooper. In ruil daarvoor krijgt hij een gouden bal terug. (Let even op de fijne details zoals de bij de overjas passende pet van Hughes en het blikje Budweiser in de hand van Alice Cooper. Je bent tenslotte een woeste rocker of niet.) Fotograaf onbekend; Nationaal Archief

Dat Hughes spelers niet alleen beoordeelde op technische aanleg merkte ook Piet Hamberg. In 1972 voetbalde Hamberg bij BNC uit Finsterwolde en maakte hij deel uit van de nationale UEFA-jeugdselectie. Hij gold als één van de grootste talenten van Nederland en vanuit het betaalde voetbal was er dan ook veel belangstelling voor hem. Ook Go Ahead Eagles nodigde hem uit voor een gesprek.

Tot verbazing van Go Ahead kwam hij samen met een zaakwaarnemer. Waarschijnlijk was hij één van de eerste jeugdspelers in Nederland met een zaakwaarnemer. Hamberg vleide zich neer in een stoel – hij lag meer dan dat hij zat – en luisterde naar de verhalen van de voorzitter die vertelde wat voor een prachtige club Go Ahead wel niet was – Hamberg zakte ondertussen verder onderuit – naar Barry Hughes die zijn voetbalvisie ontvouwde – Hamberg lag nu bijna helemaal plat in zijn stoel – en naar mijn vader die vertelde hoe de spelers in het jeugdhuis werden begeleid. Toen mijn vader uit gesproken was – Hamberg lag nu horizontaal in zijn stoel – keek het jonge talent naar zijn zaaknemer. Deze kuchte en zei: “We willen 100.000 gulden tekengeld.” Dat was ruim meer dan de best betaalde speler van Go Ahead Eagles verdiende.

Hughes en mijn vader keken elkaar aan. Hughes pakte zijn portemonnee, haalde er een biljet van 25 gulden uit en gaf dit aan Hamberg. Deze wist niet goed wat hij er mee moest. Was dit een voorschot op zijn tekengeld? “Voor de reiskosten; veel succes elders” sprak Hughes. Hij stond op en liep de kamer uit. Later, toen Hamberg en zijn zaakwaarnemer weg waren, vroeg mijn vader aan Hughes of ze niet hadden moeten onderhandelen over het tekengeld. “Nee” zei Hughes: “Zag je niet hoe hij er bij lag in zijn stoel. Helemaal plat. Die haalt nooit de top. Niet het juiste karakter.”

Hamberg zou even later een contract bij NEC tekenen. Hij zou ook nog voor Wageningen, FC Utrecht, Servette en Ajax uitkomen maar de echte top haalde hij inderdaad niet” […]

Tot zover het citaat uit Hard Gras. Mijn vader overleed in 1985 op 65-jarige leeftijd na een auto-ongeluk. Barry Hughes leeft nog. Hij is nu 80 jaar oud. Elles Berger leeft ook nog en is 78 jaar oud. Ze zijn inmiddels 53 jaar getrouwd.

Een keeper met een vreemde naam

Ik ben al meer dan vijftig jaar fan van Go Ahead Eagles. ‘Kowet’ zoals wij echte fans zeggen. Ik ben ook lid van de supportersvereniging en van het bijbehorende supportersforum, waar de fans het wel (niet zo vaak) en het wee (daar gaat het meestal over) van de club bespreken.

Vorig jaar zijn we uit de eredivisie gedegradeerd en ondanks dat 95% van de supporters op het forum aan het begin van het seizoen verwachtte dat we dit jaar bij de eerste drie in de Jupiler League zouden eindigen – dat bleek uit een enquête – draait het dit jaar ook weer voor geen meter. We verliezen de een na de andere wedstrijd en staan kansloos zeventiende.

Oftewel, het is weer eens – excusez le mot – een kutseizoen. Dat laatste mogen we echter niet op het forum zeggen. Ook al gaat het nog zo slecht, het woordje ‘kut’ mag niet. We zijn tenslotte een beschaafd forum. Wel mag je in plaats van ’kut’ ‘Kilo Utrecht Tango’ zeggen. Sterker nog, type je op het forum in een bijdrage toch het woordje ‘kut’, dan is er een softwareprogrammatje dat op de achtergrond draait dat automatisch het woord ‘kut’ omzet in ‘Kilo Utrecht Tango’.

Afgelopen vrijdag verloren we weer eens, dit keer kansloos thuis van Fortuna Sittard. We kregen nauwelijks kansen en kwamen we wel tot een schot, dan stond Aykut Özer, de Turkse doelman van Fortuna Sittard in de weg. Iemand op het forum plaatste de volgende dag het verslag van de wedstrijd zoals dat vermeld stond op de site van het Limburgs Dagblad. In dat stukje kwamen de volgende regels voor:

00 GAE

Het softwareprogrammatje van het forum deed zijn werk en paste de tekst automatisch aan. Toen stond er opeens:00 GAE 2

Keeper Aykut Özer van Fortuna Sittard heet op het forum dus nu keeper Aykilo utrecht tango Özer. Had hij maar niet al die ballen tegen moeten houden.

Eigen postzegels

Je kan al een tijdje bij Post.nl postzegels met eigen afbeeldingen bestellen. Zie deze site van Post.nl. Het is heel simpel. Je kiest een staande of liggende afbeelding, je laadt je foto op en je zoomt al of niet in. De afbeelding moet wel aan een aantal eisen voldoen: ‘Politieke, godsdienstige en seksueel getinte foto’s worden niet geaccepteerd.’ en de afbeelding mag niet groter dan 10MB zijn.  Voor 10 postzegels voor binnen Nederland betaal je €10,45;  voor 100 postzegels €91,50. Kwantumkorting heet dat.  Ik heb het ook eens even uitgeprobeerd. Enkele voorbeelden van mijn ontwerpen:

Uit de serie ‘De grote kunstkenners van Nederland’: de Vermeer-kenner:0000post

Uit de serie: beroemde fotografen: De zusjes Van Neck

00000 post 6

Uit de serie ‘Energieke vaders’:

00000 post 001

00000 post 0012

Uit de serie Nederlandse pretparken: De Efteling

00000 post 00

Uit de serie Slimme Mensen:

00000 post 67

Uit de serie ‘Met de kinderen naar zee’:

00000 post 5b

Kortom mogelijkheden te over. Ik heb overigens nog niks besteld. Eerst maar eens een definitieve keuze maken.

Voor postzegelverzamelaars zijn deze persoonlijke zegels natuurlijk vreselijk. Daar valt niet tegen aan te sparen.

p.s. De supportersvereniging van Go Ahead Eagles heeft ook een postzegel laten maken. Afgebeeld staat daarop het allereerste team van Go Ahead dat landskampioen werd. Dat was precies honderd jaar geleden in 1917. Die zegel hebben ze geplakt op een ansichtkaart die ze aan alle leden van de supportersclub, waaronder ik dus, hebben gestuurd met een verzoek voor een financiële bijdrage voor een standbeeld van Leo Halle, de legendarische doelman van Go Ahead in de jaren dertig.

0000 post gae

Waar ze niet bij stilgestaan hebben, is dat alle post afkomstig uit Deventer gestempeld wordt in Zwolle en er dus het woordje Zwolle in de stempel staat. Als je dan weet dat PEC Zwolle de grote “vijand” van Go Ahead is, dan kan je natuurlijk wel reacties zoals deze op het supportersforum verwachten.

0000 post gae 2

 

 

Een mislukte sollicitatie

Veertig jaar geleden woonde ik in Enschede waar ik studeerde aan de TH Twente. Ik was 21 jaar oud en fan van Go Ahead Eagles. (Het eerste ben ik al jaren niet meer, maar het laatste nog steeds wel.) Mijn vader was ook fan van Go Ahead Eagles en betrokken bij de club. Zo was hij de studiebegeleider van de spelers uit het jeugdhuis, deed iets bij de PR-afdeling van de club en verleende diverse hand- en spandiensten. Zo maakte hij vaak de verslagen van de bestuursvergaderingen.

Mijn vader had twee (gratis) kaarten voor de ereloge, één voor hemzelf en één voor mijn moeder. Mijn moeder ging echter nooit mee naar Go Ahead. Toen Peter Stephan – hij was op dat moment manager van Go Ahead Eagles; zeg maar algemeen directeur  – dat een keer hoorde, sprak hij:  ”Maar je zoons gaan toch wel?” en toen mijn vader dat bevestigde, typte Stephan hoogst persoonlijk ‘of hr. Van Neck jr.’ op de kaart van mijn moeder erbij, zodat mijn broer en ik afwisselend ook een plaatsje op de eretribune met toegang tot de bestuurskamer hadden.

0000 GAE 0

Peter Stephan was een zeer succesvolle manager van Go Ahead Eagles – zo slaagde hij er bijvoorbeeld in om Jan van Deinsen, een speler van Go Ahead, voor bijna een miljoen gulden aan Feyenoord te verkopen. Dat was veel meer dan dat hij waard was. Toen Feyenoord in het voorjaar van 1977 een nieuwe manager zocht, kwamen ze dan ook uit bij de man die er in geslaagd was om die veel te dure speler aan hun te verkopen en vertrok Stephan bij onze club.

Mijn vader vertelde mij dat de functie van manager bij Go Ahead Eagles vacant gesteld zou worden en nog voordat de advertentie verscheen, stuurde ik – zonder dat mijn vader hier iets van af wist – de volgende sollicitatiebrief:

Mijne heren,

Uit de krant vernam ik dat uw huidige manager, de heer Stephan, manager van Feyenoord wordt. Ik persoonlijk ben fan van Ajax, dit terzijde. Ik ben zo vrijblijvend te solliciteren naar de vacante positie van manager bij de Go Ahead Eagles en voeg hierbij de volgende gegevens.

 Ik ben geboren. Vervolgens heb ik, na mijn verkeersdiploma gehaald te hebben, de H.B.S. gevolgd, waar ik in 1972 met succes mijn diploma heb gehaald en heb dit diploma nog steeds behouwen. Voor wat betreft de twee kanten van het managerschap, de economische en de voetbalkant, volgen hier de betreffend gegevens.

 De economische kant.

Nadat ik met succes de cursus ’hoe word ik manager’ heb gevolgd, ik sluit een kopie van mijn diploma bij, heb ik gewerkt als bedrijfsleider van de firma Van Biggelen en Co. Dit heb ik tot grote tevredenheid van de heer Van Biggelen gedaan tot aan het faillissement van de zaak. Vervolgens heb ik gewerkt als manager bij de firma Peggelboom totdat deze zaak ook helaas failliet ging. Ik geef hierbij de heren Van Biggelen en Peggelboom als referentie op.

 De voetbalkant

Wat betreft de voetbalkant wil ik u meedelen dat ik reeds op zeer jeugdige leeftijd blaasvoetbal speelde en hierin zeer bedreven was! Ook deel ik met enige gepaste trots mee dat ik op de H.B.S. een zeven voor gymnastiek had. Verder kijk ik ook regelmatig in Studio Sport naar het voetbal. Tevens weet ik hoe de buitenspelregel werkt. Ik heb zelf niet gevoetbald, maar ik heb wel een keer meegedaan aan een damsimultaan en hierin bijna remise gespeeld!

 Mocht ik worden aangesteld als manager van de Go Ahead Eagles dan ben ik van plan zowel de oude lijn voor te zetten als een frisse wind te doen waaien. Niet gehinderd door enige kennis van zaken zal mij dit ongetwijfeld lukken! Ik heb ook nog wel een paar leuke ideeën die ik gaarne in een persoonlijke gesprek zal willen toelichten.

 In afwachting van uw reactie verblijf ik hoogachtend, Martin van Neck

Bij mijn sollicitatie voegde ik een kopie van mijn ‘Menetsjer’ diploma bij.

000 manager

Toen mijn vader de volgende dag op de club kwam, kreeg hij de vraag of hij een zekere Van Neck uit Enschede kende. Die had een opvallende sollicitatiebrief geschreven. Een paar dagen later kreeg ik een antwoord van de club. (In die tijd waren de clubkleuren paars-wit, vandaar de kleur van het logo op het briefpapier.)

0000 GAE 2

De tekst luidde:

Het bestuur heeft met belangstelling kennis genomen van uw sollicitatiebrief naar de functie van manager bij onze stichting. Men heeft mij verzocht hierop voorlopig te reageren.

Stellen we voorop dat een reactie voordat een oproep verscheen pleit voor een zekere mate van initiatief uwerzijds. Uw brief bevat zoveel elementen die ons als nieuw voorkomen, dat het enige tijd van bezinning kost deze alle te begrijpen.

Uw kennis van het damspel kan ook van betekenis zijn, daar het van belang is steeds de juiste zetten te doen. Hoewel het in onze ruimte onder de tribune niet tocht, kan een wind, mits deze fris is, nooit kwaad.

We kennen de door u genoemde firma’s waar u werkte toevallig persoonlijk en weten dus hoe waardevol u daar was om het faillissement te verhaasten.

We zullen u sollicitatie nog nauwkeurig bekijken, maar we vragen ons enigszins af of iemand met uw capaciteiten wel op zijn plaats is bij onze stichting.

We zullen zodra dit nodig is nader contact met u opnemen en zeggen u reeds dank voor de moeite die u heeft willen nemen.

Met hoogachting,

Namens G.A. Eagles, Onleesbare handtekening,  secretaris.

 De handtekening van de secretaris was onleesbaar, maar gezien de stijl van de brief en de typefouten – mijn vader dacht meestal sneller dan dat hij kon typen – had ik het sterke vermoeden dat het mijn vader was die namens de club deze brief had opgesteld.

Een week later kreeg ik een officieel antwoord. Ik was afgewezen.

 0000 GAE 1

Geachte heer,

Hiermee bevestig ik namens de Stichting Go Ahead Eagles de ontvangst van uw sollicitatie naar de functie van manager bij onze club.

Voorlopig is een aantal kandidaten voor een nader gesprek uitgenodigd en het spijt ons u te moeten berichten dat u niet bij de eerst geselecteerden behoort.

Mocht u binnen twee weken geen nader bericht krijgen dan betekent dit dat gen gebruik gemaakt is van uw sollicitatie.

U dankend voor de interesse die u getoond heeft verblijf ik hoogachtend

H.J.J. van der Werf, Voorzitter

Het seizoen er op zou Go Ahead Eagles bijna degraderen. Tja, hadden ze mij maar moeten aannemen.

Ko Wet

Ik ben fan van Go Ahead Eagles (Ko Wet zoals wij echte fans zeggen). In mijn gezin is nog één echte Go Ahead fan. Dat is  de jongste dochter. Die heb ik ook met het Go Ahead-virus besmet. Toch nog iets gelukt in de opvoeding. De oudste dochter heeft niks met voetbal en Marianne staat er neutraal tegen over. Ze vindt het fijn voor mij als Go Ahead wint, maar ik hoor haar in  huis nooit luidkeels juichen als Go Ahead scoort. (Nu scoort Go Ahead niet zo vaak, dus ik kan dat gemist hebben.)

Vroeger bezocht ik alle thuiswedstrijden van Go Ahead en af en toe ook een uitwedstrijd. Tegenwoordig volg ik, nu ik in het westen van het land woon, de club vooral op afstand. Samen met de jongste dochter pikken we af en toe een wedstrijdje mee als Go Ahead hier in de buurt voetbalt, bijvoorbeeld uit tegen ADO of Excelsior, maar verder volgen mijn dochter en ik de club vooral wie het internet of via een liveverslag op Deventer Radio. Zo gauw er iets gebeurt brengen we elkaar via WhatsApp op de hoogte van de vorderingen.

Als er bijvoorbeeld een doelpunt valt, dan stuurt de één een berichtje naar de ander, waarop deze dan meestal een droevig gezichtje terugstuurt, want vaak betreft het een tegengoal. We staan dan ook helemaal onderaan in de eredivisie. We dreigen te degraderen. Dat wil niet zeggen dat we pessimistisch zijn. Pas als we vier punten uit de laatste wedstrijd moeten halen om niet te degraderen, geven we het op. (Voor de niet-voetbalkenners: je kan maar maximaal drie punten per wedstrijd halen.)

Dat optimistische is iets wat wel meer Go Ahead fans hebben. Neem bijvoorbeeld Özcan Akyol, een schrijver uit Deventer, die ook wel eens bij DWDD en Studio Voetbal zit, en die ook fan van Go Ahead is. Voor elke wedstrijd stuurt hij een tweet de wereld in waarin hij een reuze overwinning voor ons voorspelt. Zie bijvoorbeeld zijn tweet voor de wedstrijd van gisteren tegen Heracles.

00000 gae1

Die 8-0 nederlaag afgelopen woensdag tegen Feyenoord was een kleine tegenvaller. We hadden eigenlijk gehoopt op een kleine overwinning – bij een 7-0 achterstand met nog een kwartier te spelen, begonnen onze supporters in het uitvak nog te zingen “Alles of niets, alles of niets”. Helaas, het werd niets, 8-0 voor Feyenoord. Uiteraard was dit niet terecht. Zie deze tweets:

00000 gae2

Maar goed, gisteren stond de thuiswedstrijd tegen Heracles op het programma. Die wedstrijd gingen we ongetwijfeld winnen, waarschijnlijk zelfs met grote cijfers, en dan zou alles weer goed komen. Echter, binnen tien minuten had de scheidsrechter – volgens het fanatieke thuispubliek werkte zijn moeder als prostitué; althans dat zongen ze – de wedstrijd voor ons verknald.

00000 gae3

Eerst haalde iemand van Heracles de bal met de arm weg  maar gaf hij geen penalty, daarna kreeg iemand van ons de bal tegen zijn schouder geschoten maar gaf hij ten onrechte wel een penalty. Dat had andersom moeten zijn. De scheidsrechter gaf ook nog eens rode kaart aan onze speler, met als gevolg dat het publiek helemaal over de rooie ging en de scheidsrechter luidkeels begon toe te zingen over het beroep van zijn moeder.

Nou was dat zingen niet zo netjes –  het hoort niet –  maar een andere actie van de supporters kon ik wel waarderen. Ze gingen in de rust direct een spandoek maken.

00000 spandoek 1

00000 spandoek 2

Kijk dat is nog eens alert en geestig. Je staat als scheidsrechter toch even raar te kijken als je opeens zo’n spandoek in het publiek ziet. Maar goed, we verloren met een mannetje minder uiteindelijk met 1-4. Volgende week naar Willem II uit. Ik vermoed dat we  daar met 6-0 of zoiets gaan winnen.

 

 

Naar het voetballen

Gisteren speelde Go Ahead Eagles, mijn clubje – de echte fans hebben het over Ko Wet –  een uitwedstrijd tegen Excelsior uit Rotterdam. Dat is niet zo ver bij ons vandaan en mijn jongste dochter, die in Rotterdam studeert, had daarom twee kaartjes gekocht. Die van haar kostte met studentenkorting 17 euro. Die van mij 22 euro. Waar zijn de tijden gebleven dat ik voor vijftig cent op de jongensrang stond.

Ons voetbal was niet zo best. Vooral de eerste helft viel het niet mee. De eerste tien minuten speelden we redelijk, we scoorden zelfs en dat was het. Onze aanvallen bestonden er daarna uit dat onze keeper uit trapte. Normaal gesproken volgt er nu een tweede zin met het vervolg van ons aanvalsplan maar dat hadden we niet. We waren na de uittrap de bal steeds kwijt.

Op een gegeven moment zei mijn dochter dat onze linksback vaak vrij stond. Klopt, zijn tegenstander ook. Hoe we achterin aan het verdedigen waren, geen idee maar Excelsior had bij rust zomaar met 4-1 of zoiets voor kunnen staan. Dat het 1-1 stond was eigenlijk een wonder. Hoe hun rechtsbuiten bij voorbeeld al die kansen miste, dat kan hij alleen maar in zijn tijd dat hij voor ons speelde  – hij heeft een jaartje bij ons gebald – hebben geleerd

excelsior

Na rust speelde we een stuk beter. Er werd niet meer gescoord, waardoor we met één puntje naar huis gingen. Daar schieten we niet veel mee op. Het degradatiegevaar is nog steeds groot.

De oudste dochter en Marianne waren niet mee. Zij gingen liever naar een museum. De oudste dochter is in tegenstelling tot de jongste dochter absoluut niet in voetballen geïnteresseerd. Daar is iets gruwelijks mis gegaan in de opvoeding. Dat is mijn vader ook overkomen. Mijn oudste broer vond voetballen namelijk maar een stom spel. Gelukkig voor hem vonden mijn andere broer en ik voetballen wel leuk.

Met zijn drietjes gingen we ruim vijftig jaar geleden – we woonden toen in Apeldoorn – dan ook vaak naar AGOVV kijken. AGOVV stond voor Alleen Goed Oefenen Voert Verder. In die tijd hadden voetbalclubs nog educatief verantwoorde namen: ADO – Aanhouden Doet Overwinnen; DWS – Door Wilskracht Sterk; DOS – Door Oefening Sterk; EDO – Eendracht Doet Overwinnen. De langste afkorting is die van NAC. Dat staat voor Noad Advendo Combinatie. NAC is een fusie club van twee verenigingen NOAD en ADVENDO, waarvan beide namen op hun beurt ook weer afkortingen zijn. De volledige naam van NAC luidt daarom dan ook: Nooit Opgeven Altijd Doorzetten Aangenaam Door Vermaak En Nuttig Door Ontspanning Combinatie. Niet een echt lekkere naam om je club mee aan te moedigen.

Terug naar AGOVV. Deze is in 1913 opgericht door enkele leden van een Apeldoornse geheelonthouderszangvereniging  – mooi scrabblewoord ware het niet dat het te lang is  – die vonden dat er naast de zangvereniging ook een voetbalvereniging voor geheelonthouders moest zijn. Omdat ze lid waren van ‘de blauwe knoop’ speelde AGOVV in het blauw. De afkorting AGOVV stond bij de oprichting voor Apeldoornse Geheel Onthouders Voetbal Vereniging. In 1921 werd de afkorting echter officieel veranderd in ‘Alleen Goed Oefenen Voert Verder’ opdat ook niet-geheelonthouders lid konden worden.

In de tijd – de jaren zestig – dat mijn broertje en ik samen met mijn vader naar AGOVV gingen, speelde de club in de tweede divisie van het betaald voetbal. Aanvankelijk stonden mijn broertje en ik samen met mijn vader in een vak naast de hoofdtribune waar mijn vader altijd met zijn vrienden en kennissen stond.

agovvBekerwedstrijd AGOVV – Feyenoord; 0-5; september 1968. Rechts van de krakkemikkige hoofdtribune, is de plek – die waar al die mensen met een paraplu staan – waar mijn vader altijd stond. Een zitplaats op de tribune was te duur. Foto Nationaal Archief.

Later toen mijn broertje en ik wat ouder waren, mochten we van mijn vader met zijn tweetjes bij de fanatieke jeugdige supportjes van AGOVV staan. Die stonden altijd achter het doel van de keeper van de tegenstander en probeerden deze  – stel dat we bijvoorbeeld tegen Cambuur speelden –  met liedjes als:“Cambuur is pet, Cambuur is pet / Ze weten niet eens wat voetballen is. / Ze hebben een keeper / die kan geen sodemieter / de bal komt er aan / en de keeper laat hem gaan” uit zijn concentratie te halen. Het werkte meestal niet. Na rust verhuisde de hele tribune naar de overkant om daar weer achter het vijandelijke doel te gaan staan, opdat we onze doelpunten goed konden zien – meestal vielen de doelpunten echter aan de overkant.

In de jaren zestig was er nog geen internet. Als het vanwege de weersomstandigheden onduidelijk was of het voetballen door ging, dan werd ik door mijn vader naar de bushalte gestuurd. Als het doorging dan reden de stadsbussen namelijk met twee blauwe vlaggetjes er op. Even later kwam ik dan juichend thuis: “Blauwe vlaggetjes, het gaat door” jubelde ik dan, waarna mijn vader zijn hoed pakte – in die tijd hadden alle mannen op de tribune nog een hoed op; ook hing er altijd een enorme sigarenlucht op de tribune – en liepen we via de Jachtlaan naar het stadion van AGOVV dat naast het park van Berg en Bos lag.

Op een gegeven moment – we waren toen al wat ouder – hadden mijn broer en ik ontdekt dat je heel gemakkelijk onder het hek van het park Berg en Bos kon kruipen. Vervolgens liep je dan door dat park en kwam je achter de hoofdtribune van AGOVV uit. Daar kon je vervolgens ook weer onder een hek kruipen en dan was je gratis in het stadion. Met de twee kwartjes die we van onze vader hadden gekregen om een toegangskaartje te kopen, kochten we dan een flesje prik. Volgens mij wist mijn vader op een gegeven moment wel dat we zo het stadion in kwamen, want als wij vlak voor het stadion tegen hem zeiden dat we nog even wat rond gingen lopen en we hem wel in het stadion zouden zien, vroeg hij haast nooit waar we heen gingen, een soort stilzwijgend verbond.

berg en bos 21972: Prins Claus plant de miljoenste boom in park Berg en Bos.; Foto Rob Mierenmet; Nationaal Archief.

Meestal dronken mijn broer en ik twee flesjes prik tijdens de wedstrijd. Eentje voor rust betaald met het geld wat bestemd was voor ons toegangskaartje, en eentje na rust betaald met het statiegeld van lege bierflesjes die we tijdens de wedstrijd her en der op de tribune verzamelden en die we dan bij het kraampje in het stadion inleverden – de tijd dat er alleen maar geheelonthouders bij AGOVV kwamen, lag al ver in het verleden.

Tegenwoordig wordt er geen bier meer in flesjes bij voetbalwedstrijden verkocht. De jongste dochter moest bij de ingang van het Excelsior-stadion zelfs een lege waterdrinkbeker afgeven – na afloop kon ze deze weer ophalen.

AGOVV ging in 2013 failliet. Ze hebben een soort doorstart gemaakt en spelen nu ergens op een laag niveau in het amateurvoetbal.