Category Archives: Go Ahead Eagles

Eigen postzegels

Je kan al een tijdje bij Post.nl postzegels met eigen afbeeldingen bestellen. Zie deze site van Post.nl. Het is heel simpel. Je kiest een staande of liggende afbeelding, je laadt je foto op en je zoomt al of niet in. De afbeelding moet wel aan een aantal eisen voldoen: ‘Politieke, godsdienstige en seksueel getinte foto’s worden niet geaccepteerd.’ en de afbeelding mag niet groter dan 10MB zijn.  Voor 10 postzegels voor binnen Nederland betaal je €10,45;  voor 100 postzegels €91,50. Kwantumkorting heet dat.  Ik heb het ook eens even uitgeprobeerd. Enkele voorbeelden van mijn ontwerpen:

Uit de serie ‘De grote kunstkenners van Nederland’: de Vermeer-kenner:0000post

Uit de serie: beroemde fotografen: De zusjes Van Neck

00000 post 6

Uit de serie ‘Energieke vaders’:

00000 post 001

00000 post 0012

Uit de serie Nederlandse pretparken: De Efteling

00000 post 00

Uit de serie Slimme Mensen:

00000 post 67

Uit de serie ‘Met de kinderen naar zee’:

00000 post 5b

Kortom mogelijkheden te over. Ik heb overigens nog niks besteld. Eerst maar eens een definitieve keuze maken.

Voor postzegelverzamelaars zijn deze persoonlijke zegels natuurlijk vreselijk. Daar valt niet tegen aan te sparen.

p.s. De supportersvereniging van Go Ahead Eagles heeft ook een postzegel laten maken. Afgebeeld staat daarop het allereerste team van Go Ahead dat landskampioen werd. Dat was precies honderd jaar geleden in 1917. Die zegel hebben ze geplakt op een ansichtkaart die ze aan alle leden van de supportersclub, waaronder ik dus, hebben gestuurd met een verzoek voor een financiële bijdrage voor een standbeeld van Leo Halle, de legendarische doelman van Go Ahead in de jaren dertig.

0000 post gae

Waar ze niet bij stilgestaan hebben, is dat alle post afkomstig uit Deventer gestempeld wordt in Zwolle en er dus het woordje Zwolle in de stempel staat. Als je dan weet dat PEC Zwolle de grote “vijand” van Go Ahead is, dan kan je natuurlijk wel reacties zoals deze op het supportersforum verwachten.

0000 post gae 2

 

 

Een mislukte sollicitatie

Veertig jaar geleden woonde ik in Enschede waar ik studeerde aan de TH Twente. Ik was 21 jaar oud en fan van Go Ahead Eagles. (Het eerste ben ik al jaren niet meer, maar het laatste nog steeds wel.) Mijn vader was ook fan van Go Ahead Eagles en betrokken bij de club. Zo was hij de studiebegeleider van de spelers uit het jeugdhuis, deed iets bij de PR-afdeling van de club en verleende diverse hand- en spandiensten. Zo maakte hij vaak de verslagen van de bestuursvergaderingen.

Mijn vader had twee (gratis) kaarten voor de ereloge, één voor hemzelf en één voor mijn moeder. Mijn moeder ging echter nooit mee naar Go Ahead. Toen Peter Stephan – hij was op dat moment manager van Go Ahead Eagles; zeg maar algemeen directeur  – dat een keer hoorde, sprak hij:  ”Maar je zoons gaan toch wel?” en toen mijn vader dat bevestigde, typte Stephan hoogst persoonlijk ‘of hr. Van Neck jr.’ op de kaart van mijn moeder erbij, zodat mijn broer en ik afwisselend ook een plaatsje op de eretribune met toegang tot de bestuurskamer hadden.

0000 GAE 0

Peter Stephan was een zeer succesvolle manager van Go Ahead Eagles – zo slaagde hij er bijvoorbeeld in om Jan van Deinsen, een speler van Go Ahead, voor bijna een miljoen gulden aan Feyenoord te verkopen. Dat was veel meer dan dat hij waard was. Toen Feyenoord in het voorjaar van 1977 een nieuwe manager zocht, kwamen ze dan ook uit bij de man die er in geslaagd was om die veel te dure speler aan hun te verkopen en vertrok Stephan bij onze club.

Mijn vader vertelde mij dat de functie van manager bij Go Ahead Eagles vacant gesteld zou worden en nog voordat de advertentie verscheen, stuurde ik – zonder dat mijn vader hier iets van af wist – de volgende sollicitatiebrief:

Mijne heren,

Uit de krant vernam ik dat uw huidige manager, de heer Stephan, manager van Feyenoord wordt. Ik persoonlijk ben fan van Ajax, dit terzijde. Ik ben zo vrijblijvend te solliciteren naar de vacante positie van manager bij de Go Ahead Eagles en voeg hierbij de volgende gegevens.

 Ik ben geboren. Vervolgens heb ik, na mijn verkeersdiploma gehaald te hebben, de H.B.S. gevolgd, waar ik in 1972 met succes mijn diploma heb gehaald en heb dit diploma nog steeds behouwen. Voor wat betreft de twee kanten van het managerschap, de economische en de voetbalkant, volgen hier de betreffend gegevens.

 De economische kant.

Nadat ik met succes de cursus ’hoe word ik manager’ heb gevolgd, ik sluit een kopie van mijn diploma bij, heb ik gewerkt als bedrijfsleider van de firma Van Biggelen en Co. Dit heb ik tot grote tevredenheid van de heer Van Biggelen gedaan tot aan het faillissement van de zaak. Vervolgens heb ik gewerkt als manager bij de firma Peggelboom totdat deze zaak ook helaas failliet ging. Ik geef hierbij de heren Van Biggelen en Peggelboom als referentie op.

 De voetbalkant

Wat betreft de voetbalkant wil ik u meedelen dat ik reeds op zeer jeugdige leeftijd blaasvoetbal speelde en hierin zeer bedreven was! Ook deel ik met enige gepaste trots mee dat ik op de H.B.S. een zeven voor gymnastiek had. Verder kijk ik ook regelmatig in Studio Sport naar het voetbal. Tevens weet ik hoe de buitenspelregel werkt. Ik heb zelf niet gevoetbald, maar ik heb wel een keer meegedaan aan een damsimultaan en hierin bijna remise gespeeld!

 Mocht ik worden aangesteld als manager van de Go Ahead Eagles dan ben ik van plan zowel de oude lijn voor te zetten als een frisse wind te doen waaien. Niet gehinderd door enige kennis van zaken zal mij dit ongetwijfeld lukken! Ik heb ook nog wel een paar leuke ideeën die ik gaarne in een persoonlijke gesprek zal willen toelichten.

 In afwachting van uw reactie verblijf ik hoogachtend, Martin van Neck

Bij mijn sollicitatie voegde ik een kopie van mijn ‘Menetsjer’ diploma bij.

000 manager

Toen mijn vader de volgende dag op de club kwam, kreeg hij de vraag of hij een zekere Van Neck uit Enschede kende. Die had een opvallende sollicitatiebrief geschreven. Een paar dagen later kreeg ik een antwoord van de club. (In die tijd waren de clubkleuren paars-wit, vandaar de kleur van het logo op het briefpapier.)

0000 GAE 2

De tekst luidde:

Het bestuur heeft met belangstelling kennis genomen van uw sollicitatiebrief naar de functie van manager bij onze stichting. Men heeft mij verzocht hierop voorlopig te reageren.

Stellen we voorop dat een reactie voordat een oproep verscheen pleit voor een zekere mate van initiatief uwerzijds. Uw brief bevat zoveel elementen die ons als nieuw voorkomen, dat het enige tijd van bezinning kost deze alle te begrijpen.

Uw kennis van het damspel kan ook van betekenis zijn, daar het van belang is steeds de juiste zetten te doen. Hoewel het in onze ruimte onder de tribune niet tocht, kan een wind, mits deze fris is, nooit kwaad.

We kennen de door u genoemde firma’s waar u werkte toevallig persoonlijk en weten dus hoe waardevol u daar was om het faillissement te verhaasten.

We zullen u sollicitatie nog nauwkeurig bekijken, maar we vragen ons enigszins af of iemand met uw capaciteiten wel op zijn plaats is bij onze stichting.

We zullen zodra dit nodig is nader contact met u opnemen en zeggen u reeds dank voor de moeite die u heeft willen nemen.

Met hoogachting,

Namens G.A. Eagles, Onleesbare handtekening,  secretaris.

 De handtekening van de secretaris was onleesbaar, maar gezien de stijl van de brief en de typefouten – mijn vader dacht meestal sneller dan dat hij kon typen – had ik het sterke vermoeden dat het mijn vader was die namens de club deze brief had opgesteld.

Een week later kreeg ik een officieel antwoord. Ik was afgewezen.

 0000 GAE 1

Geachte heer,

Hiermee bevestig ik namens de Stichting Go Ahead Eagles de ontvangst van uw sollicitatie naar de functie van manager bij onze club.

Voorlopig is een aantal kandidaten voor een nader gesprek uitgenodigd en het spijt ons u te moeten berichten dat u niet bij de eerst geselecteerden behoort.

Mocht u binnen twee weken geen nader bericht krijgen dan betekent dit dat gen gebruik gemaakt is van uw sollicitatie.

U dankend voor de interesse die u getoond heeft verblijf ik hoogachtend

H.J.J. van der Werf, Voorzitter

Het seizoen er op zou Go Ahead Eagles bijna degraderen. Tja, hadden ze mij maar moeten aannemen.

Ko Wet

Ik ben fan van Go Ahead Eagles (Ko Wet zoals wij echte fans zeggen). In mijn gezin is nog één echte Go Ahead fan. Dat is  de jongste dochter. Die heb ik ook met het Go Ahead-virus besmet. Toch nog iets gelukt in de opvoeding. De oudste dochter heeft niks met voetbal en Marianne staat er neutraal tegen over. Ze vindt het fijn voor mij als Go Ahead wint, maar ik hoor haar in  huis nooit luidkeels juichen als Go Ahead scoort. (Nu scoort Go Ahead niet zo vaak, dus ik kan dat gemist hebben.)

Vroeger bezocht ik alle thuiswedstrijden van Go Ahead en af en toe ook een uitwedstrijd. Tegenwoordig volg ik, nu ik in het westen van het land woon, de club vooral op afstand. Samen met de jongste dochter pikken we af en toe een wedstrijdje mee als Go Ahead hier in de buurt voetbalt, bijvoorbeeld uit tegen ADO of Excelsior, maar verder volgen mijn dochter en ik de club vooral wie het internet of via een liveverslag op Deventer Radio. Zo gauw er iets gebeurt brengen we elkaar via WhatsApp op de hoogte van de vorderingen.

Als er bijvoorbeeld een doelpunt valt, dan stuurt de één een berichtje naar de ander, waarop deze dan meestal een droevig gezichtje terugstuurt, want vaak betreft het een tegengoal. We staan dan ook helemaal onderaan in de eredivisie. We dreigen te degraderen. Dat wil niet zeggen dat we pessimistisch zijn. Pas als we vier punten uit de laatste wedstrijd moeten halen om niet te degraderen, geven we het op. (Voor de niet-voetbalkenners: je kan maar maximaal drie punten per wedstrijd halen.)

Dat optimistische is iets wat wel meer Go Ahead fans hebben. Neem bijvoorbeeld Özcan Akyol, een schrijver uit Deventer, die ook wel eens bij DWDD en Studio Voetbal zit, en die ook fan van Go Ahead is. Voor elke wedstrijd stuurt hij een tweet de wereld in waarin hij een reuze overwinning voor ons voorspelt. Zie bijvoorbeeld zijn tweet voor de wedstrijd van gisteren tegen Heracles.

00000 gae1

Die 8-0 nederlaag afgelopen woensdag tegen Feyenoord was een kleine tegenvaller. We hadden eigenlijk gehoopt op een kleine overwinning – bij een 7-0 achterstand met nog een kwartier te spelen, begonnen onze supporters in het uitvak nog te zingen “Alles of niets, alles of niets”. Helaas, het werd niets, 8-0 voor Feyenoord. Uiteraard was dit niet terecht. Zie deze tweets:

00000 gae2

Maar goed, gisteren stond de thuiswedstrijd tegen Heracles op het programma. Die wedstrijd gingen we ongetwijfeld winnen, waarschijnlijk zelfs met grote cijfers, en dan zou alles weer goed komen. Echter, binnen tien minuten had de scheidsrechter – volgens het fanatieke thuispubliek werkte zijn moeder als prostitué; althans dat zongen ze – de wedstrijd voor ons verknald.

00000 gae3

Eerst haalde iemand van Heracles de bal met de arm weg  maar gaf hij geen penalty, daarna kreeg iemand van ons de bal tegen zijn schouder geschoten maar gaf hij ten onrechte wel een penalty. Dat had andersom moeten zijn. De scheidsrechter gaf ook nog eens rode kaart aan onze speler, met als gevolg dat het publiek helemaal over de rooie ging en de scheidsrechter luidkeels begon toe te zingen over het beroep van zijn moeder.

Nou was dat zingen niet zo netjes –  het hoort niet –  maar een andere actie van de supporters kon ik wel waarderen. Ze gingen in de rust direct een spandoek maken.

00000 spandoek 1

00000 spandoek 2

Kijk dat is nog eens alert en geestig. Je staat als scheidsrechter toch even raar te kijken als je opeens zo’n spandoek in het publiek ziet. Maar goed, we verloren met een mannetje minder uiteindelijk met 1-4. Volgende week naar Willem II uit. Ik vermoed dat we  daar met 6-0 of zoiets gaan winnen.

 

 

Naar het voetballen

Gisteren speelde Go Ahead Eagles, mijn clubje – de echte fans hebben het over Ko Wet –  een uitwedstrijd tegen Excelsior uit Rotterdam. Dat is niet zo ver bij ons vandaan en mijn jongste dochter, die in Rotterdam studeert, had daarom twee kaartjes gekocht. Die van haar kostte met studentenkorting 17 euro. Die van mij 22 euro. Waar zijn de tijden gebleven dat ik voor vijftig cent op de jongensrang stond.

Ons voetbal was niet zo best. Vooral de eerste helft viel het niet mee. De eerste tien minuten speelden we redelijk, we scoorden zelfs en dat was het. Onze aanvallen bestonden er daarna uit dat onze keeper uit trapte. Normaal gesproken volgt er nu een tweede zin met het vervolg van ons aanvalsplan maar dat hadden we niet. We waren na de uittrap de bal steeds kwijt.

Op een gegeven moment zei mijn dochter dat onze linksback vaak vrij stond. Klopt, zijn tegenstander ook. Hoe we achterin aan het verdedigen waren, geen idee maar Excelsior had bij rust zomaar met 4-1 of zoiets voor kunnen staan. Dat het 1-1 stond was eigenlijk een wonder. Hoe hun rechtsbuiten bij voorbeeld al die kansen miste, dat kan hij alleen maar in zijn tijd dat hij voor ons speelde  – hij heeft een jaartje bij ons gebald – hebben geleerd

excelsior

Na rust speelde we een stuk beter. Er werd niet meer gescoord, waardoor we met één puntje naar huis gingen. Daar schieten we niet veel mee op. Het degradatiegevaar is nog steeds groot.

De oudste dochter en Marianne waren niet mee. Zij gingen liever naar een museum. De oudste dochter is in tegenstelling tot de jongste dochter absoluut niet in voetballen geïnteresseerd. Daar is iets gruwelijks mis gegaan in de opvoeding. Dat is mijn vader ook overkomen. Mijn oudste broer vond voetballen namelijk maar een stom spel. Gelukkig voor hem vonden mijn andere broer en ik voetballen wel leuk.

Met zijn drietjes gingen we ruim vijftig jaar geleden – we woonden toen in Apeldoorn – dan ook vaak naar AGOVV kijken. AGOVV stond voor Alleen Goed Oefenen Voert Verder. In die tijd hadden voetbalclubs nog educatief verantwoorde namen: ADO – Aanhouden Doet Overwinnen; DWS – Door Wilskracht Sterk; DOS – Door Oefening Sterk; EDO – Eendracht Doet Overwinnen. De langste afkorting is die van NAC. Dat staat voor Noad Advendo Combinatie. NAC is een fusie club van twee verenigingen NOAD en ADVENDO, waarvan beide namen op hun beurt ook weer afkortingen zijn. De volledige naam van NAC luidt daarom dan ook: Nooit Opgeven Altijd Doorzetten Aangenaam Door Vermaak En Nuttig Door Ontspanning Combinatie. Niet een echt lekkere naam om je club mee aan te moedigen.

Terug naar AGOVV. Deze is in 1913 opgericht door enkele leden van een Apeldoornse geheelonthouderszangvereniging  – mooi scrabblewoord ware het niet dat het te lang is  – die vonden dat er naast de zangvereniging ook een voetbalvereniging voor geheelonthouders moest zijn. Omdat ze lid waren van ‘de blauwe knoop’ speelde AGOVV in het blauw. De afkorting AGOVV stond bij de oprichting voor Apeldoornse Geheel Onthouders Voetbal Vereniging. In 1921 werd de afkorting echter officieel veranderd in ‘Alleen Goed Oefenen Voert Verder’ opdat ook niet-geheelonthouders lid konden worden.

In de tijd – de jaren zestig – dat mijn broertje en ik samen met mijn vader naar AGOVV gingen, speelde de club in de tweede divisie van het betaald voetbal. Aanvankelijk stonden mijn broertje en ik samen met mijn vader in een vak naast de hoofdtribune waar mijn vader altijd met zijn vrienden en kennissen stond.

agovvBekerwedstrijd AGOVV – Feyenoord; 0-5; september 1968. Rechts van de krakkemikkige hoofdtribune, is de plek – die waar al die mensen met een paraplu staan – waar mijn vader altijd stond. Een zitplaats op de tribune was te duur. Foto Nationaal Archief.

Later toen mijn broertje en ik wat ouder waren, mochten we van mijn vader met zijn tweetjes bij de fanatieke jeugdige supportjes van AGOVV staan. Die stonden altijd achter het doel van de keeper van de tegenstander en probeerden deze  – stel dat we bijvoorbeeld tegen Cambuur speelden –  met liedjes als:“Cambuur is pet, Cambuur is pet / Ze weten niet eens wat voetballen is. / Ze hebben een keeper / die kan geen sodemieter / de bal komt er aan / en de keeper laat hem gaan” uit zijn concentratie te halen. Het werkte meestal niet. Na rust verhuisde de hele tribune naar de overkant om daar weer achter het vijandelijke doel te gaan staan, opdat we onze doelpunten goed konden zien – meestal vielen de doelpunten echter aan de overkant.

In de jaren zestig was er nog geen internet. Als het vanwege de weersomstandigheden onduidelijk was of het voetballen door ging, dan werd ik door mijn vader naar de bushalte gestuurd. Als het doorging dan reden de stadsbussen namelijk met twee blauwe vlaggetjes er op. Even later kwam ik dan juichend thuis: “Blauwe vlaggetjes, het gaat door” jubelde ik dan, waarna mijn vader zijn hoed pakte – in die tijd hadden alle mannen op de tribune nog een hoed op; ook hing er altijd een enorme sigarenlucht op de tribune – en liepen we via de Jachtlaan naar het stadion van AGOVV dat naast het park van Berg en Bos lag.

Op een gegeven moment – we waren toen al wat ouder – hadden mijn broer en ik ontdekt dat je heel gemakkelijk onder het hek van het park Berg en Bos kon kruipen. Vervolgens liep je dan door dat park en kwam je achter de hoofdtribune van AGOVV uit. Daar kon je vervolgens ook weer onder een hek kruipen en dan was je gratis in het stadion. Met de twee kwartjes die we van onze vader hadden gekregen om een toegangskaartje te kopen, kochten we dan een flesje prik. Volgens mij wist mijn vader op een gegeven moment wel dat we zo het stadion in kwamen, want als wij vlak voor het stadion tegen hem zeiden dat we nog even wat rond gingen lopen en we hem wel in het stadion zouden zien, vroeg hij haast nooit waar we heen gingen, een soort stilzwijgend verbond.

berg en bos 21972: Prins Claus plant de miljoenste boom in park Berg en Bos.; Foto Rob Mierenmet; Nationaal Archief.

Meestal dronken mijn broer en ik twee flesjes prik tijdens de wedstrijd. Eentje voor rust betaald met het geld wat bestemd was voor ons toegangskaartje, en eentje na rust betaald met het statiegeld van lege bierflesjes die we tijdens de wedstrijd her en der op de tribune verzamelden en die we dan bij het kraampje in het stadion inleverden – de tijd dat er alleen maar geheelonthouders bij AGOVV kwamen, lag al ver in het verleden.

Tegenwoordig wordt er geen bier meer in flesjes bij voetbalwedstrijden verkocht. De jongste dochter moest bij de ingang van het Excelsior-stadion zelfs een lege waterdrinkbeker afgeven – na afloop kon ze deze weer ophalen.

AGOVV ging in 2013 failliet. Ze hebben een soort doorstart gemaakt en spelen nu ergens op een laag niveau in het amateurvoetbal.