All posts by Martin

Als ik dood ben

1.

Het was omstreeks het jaar 2000. Ik stond om twaalf uur op het schoolplein op mijn twee dochters te wachten. Groep vier van de oudste dochter was nog binnen, maar de kinderen van groep twee van de jongste kwamen al naar buiten. Mijn dochter liep samen met een ander meisje naar me toe.

Vader van Marijke” sprak het andere meisje. “Ja?” antwoordde ik. “Als u dood bent, dan mag Marijke een hond hè?” Ik keek haar onderzoekend aan. “Ja” zei ik. “Als ik dood ben, mag Marijke een hond.”

Marijke wilde graag een hond maar omdat ik allergisch ben voor honden- en kattenharen zat dat er niet in. Gekscherend had ik tegen haar gezegd dat als ik dood was, dat ze dan wel een hond mocht. Ze had dat blijkbaar tegen de andere kinderen in de klas gezegd en die waren nu al aan het bespreken wat voor een hond het moest zijn. Enfin, vooralsnog leefde ik nog. Maar met die schoolkinderen moest ik oppassen. Dat was me wel duidelijk. Niet de rug toedraaien.

00 honddJuli 1957; schoolkinderen met honden; fotograaf  Joop van Bilsen; Anefo; Nationaal Archief.

2.

De oudste dochter was van de week naar de crematie van een vader van iemand van haar studievereniging. Op de terugweg kwam ze even langs. De crematie had haar blijkbaar tot nadenken gebracht, want tijdens een kopje thee vroeg ze opeens: “Pap, als jij dood gaat, wie moet er dan spreken tijdens jouw begrafenis?” “Uh? Huh? Duh?”

 Ach, wat maakt het ook uit. Er komt toch geen hond.

De stilte van sneeuw

Weet u wat ik een mooi geluid vind? Het kraken van vers gevallen sneeuw  als je er over heen loopt.  Echt een lekker geluidje. Dat je je voetstappen goed kan horen op zo’n moment, komt ook doordat de sneeuw veel andere geluiden uit de omgeving dempt. Ik citeer even de site van school-tv:

Waarom is het altijd zo stil als het net gesneeuwd heeft? Ken je dat, dat je ‘s ochtends buiten komt en dat het dan gesneeuwd heeft. En dat het dan zo stil is. Het is alsof je watten in je oren hebt, of dat er gewoon een muts over je oren zit. Dat komt doordat sneeuwvlokken het geluid absorberen. Ja, als het ware inpakken. Sneeuwvlokken zijn namelijk zespuntige ijskristallen. Als ijsvlokken op elkaar vallen… blijft er door die puntige vorm tussen de vlokken een lege ruimte vrij. Geluid bestaat uit trillingen en die trillingen verdwijnen in die lege ruimte. Daardoor blijft er minder geluid over. Daarom klinkt het dus na een verse sneeuwbui zachter, alsof er overal een dekentje overheen ligt. Maar we hebben het dan wel over verse sneeuw. Sneeuw die langer ligt gaat smelten en heeft daardoor juist minder… lucht en dan gaat er minder geluid verloren. Sterker nog, het weerkaatst juist beter en alles klinkt dus harder.”

Niet iedereen vindt vers gevallen sneeuw fijn. Zeker niet deze gevleugelde vriend die maandag achter bij de schutting van onze tuin zat te wachten totdat het stopte  met sneeuwen.

sneeuw 1Niet goed te zien hier maar hij zit te schuilen op een takje vlak boven de schutting bij de twee stoelen.

sneeuw 2

sneeuw 3

Tot zover het wereldnieuws.

 

9292 – 404 (=8888)

Zo gauw er een blaadje of een sneeuwvlok op de rails valt, vallen er treinen uit bij de NS. Omdat Marianne vandaag met het openbaar vervoer naar haar werk ging, keek ze even op 9292, de routeplanner voor het openbaar vervoer, Ze kreeg bus 404 geadviseerd, net zoals de rest van Nederland.  “Heel Nederland staat stil als het weer het wil. Nee, één bus rijdt nog: bus 404

9292

404 is de code die je vaak te zien krijgt als de gevraagde webpagina niet gevonden kan worden. Ik citeer even de Wikipedia:

De foutmelding Error 404 of Not Found (niet gevonden) is een van de HTTP-statuscodes. De foutmelding wordt gegeven door een webserver wanneer het gevraagde bestand niet bestaat. Een van de redenen dat bestanden niet gevonden worden, is linkrot.

404 wiki

(Dit is trouwens de 404 pagina die je krijgt als de Wikipedia-site het niet doet)

Linkrot! Dat klinkt niet best. Volgens de Wikipedia verhoogt linken naar subpagina’s (“deeplink”) de kans op linkrot. Ai, linken naar subpagina’s doe ik hier op deze site ook wel eens.

Veel sites hebben net zoals 9292 een zelf ontworpen pagina om de code 404 te laten zien. “Sorry, something went wrong

404

Misschien moet ik moet  ook maar vast zo’n plaatje ontwerpen voor het geval ik last krijg van linkrot. Bijvoorbeeld:

0 404

Maar geen idee hoe ik dat  moet plaatsen.

P.S.  De titel van deze blogpost luidt 9292 – 404 (=8888).  In eerste instantie was dat 9292 – 404. Dit omdat ik zowel over 9292 als over 404 wilde schrijven. Maar de wiskundige in mij zag opeens in het verbindingsteken ‘- ‘ het wiskundige symbool voor aftrekken en moest toen gelijk de som maken. En zeg eens eerlijk, dat daar zo’n mooi getal als 8888 uitkomt, dat kan toch geen toeval zijn?

(Cruijff zou zeggen: “Toeval is logisch“)

 

 

Sneeuw

Breaking news: Gisteren sneeuwde het. Marianne en ik hebben een rondje door de buurt gelopen en wat foto’s genomen. (Marianne maakte de foto’s; ik hield een paraplu boven haar hoofd opdat het toestel niet nat werd. Dat heet samenwerking.)

0 sneeuw

0 sneeuw b

0 sneeuw 5

Ook liepen we even langs de Sequoia-boompjes.

0 sneeuw.1

0 sneeuw 2JPG

0 sneeuw 3

In vroegere tijden zouden we gezegd hebben: “zonde dat we er een kleurenfilmpje in hadden zitten”

0 sneeuw 00

 

 

Een writer’s block

Toen ik vanochtend achter de pc ging zitten om deze blogpost te schrijven, kon ik geen enkel onderwerp verzinnen. Hoe hard ik ook nadacht: niets, niente, nada. Oftewel, ik zat met een writer’s block.

Ai, wat nu? Ik besloot om hier maar eerlijk te melden dat ik met een writer’s block zat en dat u vandaag dus niet op een blogpost hoefde te rekenen. Een illustratie bij deze mededeling wist ik wel direct te verzinnen: een leeg schrijfblok.

Maar terwijl ik dit typ, realiseer ik me dat ik dus toch wel een onderwerp heb en ik dus geen writer’s block heb. Dat brengt me tot de filosofische vraag: kan je eigenlijk wel schrijven dat je een writer’s block hebt zonder dat je de waarheid geweld aan doet? Ik dacht er een tijdje over na maar kwam er niet uit. Daarom in de geest van René Margritte:

schrijfblok

En voor de Engelstalige lezers van dit blog:

schrijfblok engels

Blaasvoetbal

Gisteren fietste ik met een omweggetje heen en weer naar Leiden (33km). Onderweg maakte ik twee tussenstops. Bij de Gamma ging ik op zoek naar wat klusgereedschap, maar helaas, de klusdrop was uitverkocht. Bij een kringloopwinkel liep ik even naar binnen om te kijken of ze nog een originele Vermeer in de aanbieding hadden, maar dat was niet het geval. Wel zag ik er een doos met een blaasvoetbalspel staan, “met 4 harde plastic blaaspijpjes!” (Op de deksel van de doos staan overigens zeven kinderen afgebeeld met een blaaspijpje; de illustrator was wat te enthousiast zullen we maar zeggen.)

Blaasvoetbal

Dat ik daar een doos met blaasvoetbal zag liggen was wel sterk. Er zijn dagen bij, zelfs jaren, dat ik niet aan blaasvoetbal denk, maar toevallig had ik eerder die dag ook al aan blaasvoetballen moeten denken en nu zag ik hier dus opeens zo’n doos staan.

Dat ik eerder die dag aan blaasvoetbal moest denken, kwam door een bericht dat ik las op de site van de NRC over het overlijden van de 74-jarige Jean-Philippe Smet. Nee, dat is geen oud-blaasvoetbalinternational. Jean-Philippe Smet was de echte naam van de Franse zanger Johnny Hallyday, vooral wereldberoemd in Frankrijk. “Daarbuiten werd hij soms spottend aangeduid als ‘de grootste rock-ster van wie u nog nooit hebt gehoord’, aldus het artikel in de NRC.

Johnny Hallyday

Ja? En wat heeft dat met blaasvoetbal te maken? Geduld, dat komt. In het artikeltje stond namelijk ook het volgende te lezen: “In Nederland had hij begin jaren zestig twee hits met ‘Pour moi la vie va commencer’ en ‘Tes tendres années [….] Ze stonden bovenaan de top-10 van het radioprogramma Tijd voor teenagers (de Top-40 bestond toen nog niet). Wel werd Tes tendres années hier al snel verdrongen door een Nederlandse bewerking: het door Willeke Alberti gezongen Spiegelbeeld.”

spiekgelbeeld

Overigens was de versie van Johnny Hallyday ook al een vertaling en wel van ‘Tender Years’ waarmee een zekere George Jones in 1961 in Amerika een countryhit had. Over deze George Jones valt in de Wikipedia te lezen: “Naast zijn muzikale carrière kende Jones een roerig leven. Hij haalde dikwijls de krantenkoppen met berichten over dronkenschap, diverse relaties (waaronder zijn huwelijk met Tammy Wynette) en geweld. Ook miste hij vele optredens, wat hem de bijnaam “No Show Jones” opleverde”.

Maar goed, nu dwalen we wel heel erg ver af, zo komen we nooit bij dat blaasvoetbal. Daarom terug naar de versie van Willeke Alberti. Zij is namelijk de link met het blaasvoetbal. We verplaatsen ons nu even naar 1963. Ik was acht jaar oud en zou met een vriendje gaan voetballen. Het regende echter en daarom speelden we binnen een spelletje blaasvoetbal (A ha! Daar hebben we het blaasvoetbal.) Hij had een oudere zus van een jaar of zestien en die was ook in de kamer. De radio stond aan. Het was zo’n grote bruine kast – mijn ouders hadden ook zo’n radio, net zoals Marianne haar ouders; vermoedelijk verkochten ze in die tijd maar één type radio – en de omroeper (zo werden vroeger disjockeys genoemd; dit voor de jongere lezertjes) kondigde het nummer ‘Spiegelbeeld’ aan.

De zus zette de radio wat harder en begon het nummer luidkeels mee te zingen. Geboeid zat ik naar haar te kijken. Ondertussen blies mijn vriendje met veel spuug het balletje in mijn doel. “Hé opletten joh”, zei mijn vriendje.

Op de een of andere manier zit er sindsdien in mijn geheugen een vakje met daarin de combinatie ‘Willeke Alberti – Spiegeldbeeld – blaasvoetbal’ opgeslagen. Heel nuttig, want van die kennis profiteer ik 54 jaar later nog. Waarmee? Nou gewoon, het stelt me in staat om dit stukje te schrijven. Ok, misschien toch niet zo nuttig.

Spiegelbeeld, ik kan je haten, want je geeft geen dag terug / Waarom gaan toch die jaren als je jong bent zo vlug / ‘k Ben wel jong, maar er is toch al zoveel herinnering / Spiegelbeeld, uit al die jaren vergeet ik geen ding

Maisson de Bonneterie

Dit is mijn oudste dochter bijna vijfentwintig jaar geleden. Lief hè.

dochter 1

En dit is ze ook, toen ze hoorde dat Go Ahead Eagles, mijn favoriete voetbalclub, weer eens had verloren.

dochter 2

Het gaat hier echter niet om de dochter maar om wat ze aan heeft, dat schattige pakje. Ik heb het ooit eens gekocht bij Maisson de Bonneterie in Den Haag. Ik liep een keer toevallig de winkel binnen en zag het daar in de uitverkoop liggen. Ik was direct verkocht. En het pakje ook, zonder enig overleg met Marianne, iets wat ik anders nooit zou durven te doen. Alle kinderkleding uit die tijd is al lang weg, maar dit pakje niet. Dat heb ik bewaard. Dan kunnen ooit de eventuele kleinkinderen het nog eens aan. Al heb ik geen flauw idee waar ik het heb gelaten, misschien hebben de motten het ondertussen wel opgegeten. Aargh!

Maisson de Bonneterie was een modewarenhuis. In Den Haag zat het in een statig pand in hartje centrum.

bonneterie winkelFoto PVT Pauline; Wikipedia

Het gebouw omvatte  vier verdiepingen met een statig trappenhuis en een lift. Roltrappen zaten er niet in. Op de bovenste verdieping zat een golfafdeling, maar omdat wij alleen maar minigolf speelden, kwamen we daar nooit. Wie daar wellicht wel kwamen, waren de koninginnen Wilhelmina, Juliana en Beatrix, want de Bonneterie was hofleverancier.

De zaken gingen echter slecht en in augustus 2014 sloot Maisson de Bonneterie in Den Haag haar deuren. Tegenwoordig zit er een Hennes & Mauritz (H&M) in, de zoveelste vestiging van deze winkelketen in Den Haag. Van de week liepen we er even naar binnen. In het pand zaten nu ook roltrappen. Buiten hing aan de muur overigens nog steeds de plaquette waarop vermeld stond dat het hofleverancier was.

bonneterie

Ik vermoed echter dat de huidige koningin hier haar kleren niet  koopt.

Een schenking

Prinses Beatrix blijkt in november het landgoed De Horsten, deels gelegen in de gemeente  Voorschoten en deels  gelegen in de gemeente Wassenaar, aan haar zoon Koning Willem-Alexander geschonken te hebben.  Het landgoed is ruim 400 hectare groot. Marianne en ik wandelen er wel eens. Het is een mooi gebied.

de horsten

De waarde van het landgoed wordt op minimaal 25 miljoen euro geschat. Prinses Beatrix en koning Willem-Alexander hoeven overigens geen belasting te betalen over deze schenking. Volgens de grondwet zijn ze namelijk allebei vrijgesteld van het betalen van erf- en schenkbelasting. Dat scheelt bij 20% schenkbelasting de familie  toch maar mooi minimaal 6 miljoen euro schenkbelasting.

Willem- Alexander woont momenteel op het landgoed, net zoals zijn neven Floris en Pieter-Christiaan, zonen van prinses Margriet. Die hebben er ook een optrekje. Volgens de schenkingsakte houden zij een recht van eeuwig erfpacht met een recht van opstal. Ook prinses Margarita, dochter van prinses Irene, woont op de Horsten. Opmerkelijk genoeg is in de schenkingsakte niets voor haar geregeld. Blijkbaar is de ruzie die zij met tante Trix had in de tijd dat ze nog met Edwin de Roy van Zuydewijn was getrouwd nog niet helemaal vergeven.

Prins Constantijn komt in de akte niet voor. Of hij iets anders heeft gekregen is niet bekend. Je moet als ouder heel goed uitkijken als je iets schenkt aan je kinderen. Voor je het weet, geeft dat scheve ogen. Zo vertelde de oudste dochter gisteren toevallig dat zij een keer met Sinterklaas heel hard had moeten huilen toen haar zusje een Baby Annabell pop kreeg en zij “opgescheept” werd met een Baby Born pop. Ik kan me daar niks meer van herinneren, maar bij haar zat het blijkbaar dieper. Ze is er overigens nu overheen.

Anyway, zie hier het begin van de schenkingsakte.

akte

Het is een vreselijk lange akte. De mooiste zin van de notaris in de akte is deze: “De verschenen personen zijn mij, notaris, bekend”

Dus

Ik heb een nieuwe kilometerteller voor mijn fiets gekocht en om de kosten daarvan terug te verdienen moet er gefietst worden. Afgelopen vrijdag in de kou een tochtje van zo’n 25 km gemaakt en daarbij kwam ik ook door Wassenaar. Als zelfbenoemd verkeersborden-deskundige viel het me op dat Wassenaar een dus-gemeente is. Een dus-gemeente is een gemeente die verkeersborden vaak vergezeld laat gaan van een toelichtend bordje. Soms letterlijk een dus-bordje. Een voorbeeld:

dus 1

Het bord geeft aan dat het een wandelpad is. Maar voor de zekerheid hangt de gemeente Wassenaar er een bordje onder met ‘dus verboden voor ruiters’. Er had ook een bordje onder kunnen hangen met ‘dus verboden voor auto’s, fietsers en tanks’ maar blijkbaar zijn ruiters in Wassenaar de categorie die het minste snapt van verkeersborden. Nog een voorbeeld.

dus 2

‘Woonerf. dus stapvoets rijden’

De gemeente Wassenaar denkt graag met haar burgers mee.

parkeerschijf

Hier kunt u parkeren, maar denkt u wel aan uw parkeerschijf?

kort parkeren

Hier mag je maar een half uurtje staan, dat betekent dus, let op! kort parkeren.

politie

In deze winkelstraat kunt u een agent op de fiets tegen komen. Waarom fietsen die daar? Voor uw veiligheid.

Overigens in die straat kon je niet alleen een agent op de fiets tegenkomen maar ook een peuter in een rijdende auto. Verbaasd zat ik naar het kind te kijken, maar hij reed niet zelfstandig. De moeder die er naast liep bestuurde de auto met behulp van een afstandsbediening.

auto elctr

Verderop waren ze in een wijk aan het werk. Voor het geval u zich af vraagt wat ze aan doen zijn? Baggeren.

bagggeren

Even verderop waren ze al klaar met baggeren maar moest de bagger nog opgeruimd worden. Toch mooi al die toelichtende bordjes

pas op bagger

De gemeente Wassenaar bleek ook geen gemeente te zijn die bezuinigt op het aantal bordjes. Zo fietste ik op op een gegeven moment op een ‘fietsstraat, auto te gast’. Om de honderd meter stond wel zo’n bord, tot aan het einde van de fietsstraat toe. Zie hier.

fietststraat

Als u goed kijkt, dan ziet u vijf meter verder een bordje staan dat aangeeft dat de fietsstraat daar eindigt. Tja, toch nog maar een bordje, voor het geval er twijfels zijn of die laatste vijf meter ook een fietsstraat is.

Tot slot, dit bordje ‘Fietsers matig uw snelheid’.

fietsers

Dat vond ik een beetje vreemd. Het zijn juist de auto’s die op dit smalle weggetje voor gevaar zorgen.  Ik zou dus eerder zeggen: ‘Auto’s matig uw snelheid.’ Maar goed, ik heb mijn snelheid gematigd. Dat kostte niet veel krachtsinspanning.

Ziet u overigens dat bordje ‘Attentie WhatsApp Buurt Preventie’ er onder? Dit bordje hangt in Wassenaar aan de Raaphorstlaan. Dat is de weg waar ook onze koning en zijn gezin wonen. Zouden ze ook in de buurt-WhatsApp zitten?

50.000 views

Nee, dat aantal views slaat niet op deze site.  Als ik kijk naar de bezoekers die langer dan twee minuten per bezoek op deze site blijven – ik heb veel korte bezoekers, meestal met de woorden ‘porn’ of ‘viagra’ in hun naam, veelal afkomstig uit Rusland; die tel ik even niet mee –  dan bedraagt het aantal unieke bezoekers per maand in 2017 gemiddeld 214 stuks.  Vorig jaar was dat 82 stuks.

Nee dat aantal views slaat op het aantal views van het filmpje over de eerste negen jaar van mijn twee sequoia’s dat ik in april 2016 op YouTube heb gezet.

Deze week is de grens van 50.000 views doorbroken. Daar sta ik even met verbazing naar te kijken. 50.000 mensen in ruim 1,5 jaar tijd die naar een filmpje met foto’s van bomen kijken.  De meeste views kwamen uit Amerika, dus die zullen niet voor de achtergrondmuziek (We zullen doorgaan van Ramses Shaffy) het filmpje hebben bekeken.

Samen met de andere drie filmpjes over de boompjes (over de eerste vijf jaar: 27.341 views; de eerste zeven jaar: 29.218  views en het laatste filmpje, dat over de eerste tien jaar: 6546 views) hebben de bomenfilmpjes inmiddels meer dan 113.000 views gegenereerd.

Ok, het filmpje van Justin Bieber’s ‘Sorry’ is inmiddels 2,8 miljard keer bekeken, maar die halen we nog wel in. Immers over 2000 jaar groeien de boompjes nog steeds en wie kent tegen die tijd Justin Bieber nog?

 

 

When Harry met Meghan

Prins Harry gaat trouwen met Meghan Markle, een gescheiden Amerikaanse actrice.  Gelukkig kan dit tegenwoordig allemaal. Vroeger moest je daar de troon voor opgeven in Engeland. In een interview met de BBC vertelde prins Harry hoe hij haar ten huwelijk vroeg. Hij deed zijn aanzoek in de keuken tijdens het roosteren van een kippetje. Opeens ging hij op zijn knieën. Wellicht dat Meghan even dacht hij in de oven keek om te zien of de kip niet aanbrandde, maar het was dus een ‘proposal’. Ach hoe romantisch. Die Engelsen, het is een volk vol Hugh Grant’s.

00000000 prins harry

Het verhaal deed mij terugdenken aan mijn eigen ‘proposal’. Waarom zijn het toch haast altijd de mannen die het huwelijksaanzoek doen? Marianne en ik woonden al een jaar samen en het werd tijd om juridisch iets vast te leggen. Enig onderzoek leerde ons dat als je trouwde je het in die tijd het juridisch gezien het beste had geregeld. Tijdens een lang weekend in Parijs bedacht ik even later dat ik misschien maar een officieel aanzoek moest doen. Dan had Marianne tenminste een beter verhaal in haar vriendenkring te vertellen dan dat het juridisch gezien het handigste was om te trouwen.

Het moest natuurlijk wel op een romantische locatie zijn. “En weet je wat die lieverd toen deed …..”  Bovenop de Eiffeltoren leek me wel wat. De rit naar boven was niet zo aangenaam. We stonden in de lift pal tegen het glas aan en zagen beneden de mensen telkens kleiner worden. Dat zag er eng uit. Boven aangekomen bleek het er gigantisch te waaien. De oren waaiden je bijna van de kop af. Ook was het er koud. “Ik wil hier weg” zei Marianne na tien seconden. Tot zover mijn romantische locatie. Niet het juiste moment bedacht ik en we gingen weer snel naar beneden. Op de een of andere wijze kwam het er in Parijs niet verder van.

Een maandje later tijdens een vakantie op één van de Griekse eilanden bedacht ik dat zo’n eiland als romantische locatie er ook mee door kon. (“En toen waren we in Griekenland en toen vroeg hij me”….). Helaas maakte ik bij de uitvoering een foutje. Ik – gekleed in mijn blauwe bermuda zwemshorts met visjes. Probeert u zich dat vooral niet te visualiseren –  deed mijn aanzoek namelijk toen we bij een strandje samen in zee stonden. Daardoor kon ik niet op mijn knieën, anders had mijn huwelijksaanzoek geklonken als “blub, blub, blub”. Marianne barstte in lachen uit en zei ja. Tot zover mijn huwelijksaanzoek.

Een jonge Max Verstappen

Er zijn foto’s opgedoken van een zeer jeugdige Max Verstappen. Zie hier hoe hij (met blauwe helm op) op zijn fietsje met zijwieltjes tijdens de Grand Prix van Rotterdam, gereden op het Blaak-circuit,  de concurrentie met hun aerodynamische fietsen te snel af is.

0000000 f1

Opknapbeurtje

Je hebt wel eens van die huizen die een opknapbeurtje nodig hebben. Dan heeft er vaak ‘een oud vrouwtje’ in gewoond, dat niks meer aan het onderhoud heeft gedaan, en als die er dan uit trekt, dan blijkt het huis volkomen uitgewoond te zijn. Zie hier een voorbeeld.

0000000 paleis

Omdat het om de moeder van de koning gaat, zal ik niet zeggen wie dit huis zo heeft uitgewoond. De eerste raming (uit 2014) voor de opknapkosten bedroeg  35 miljoen euro. Een jaar later werd dat bedrag bijgesteld naar 59 miljoen. Voor dat geld kan je heel wat mannetjes inhuren. Dat wordt dan ook gedaan, zie dit bord.

0000000 bord

Eén van de ingehuurde partijen die op het bord staat, is een ‘kostendeskundige’. Het is het Adviesbureau BCDP. Op hun site melden ze vol trots:

0000000 abcdp

Als ik hun was, zou ik toch wat minder trots zijn, want twee weken geleden werd bekend dat de verbouwing nog eens 4 miljoen duurder zou uitvallen. Tja, er moet inderdaad een hoop gebeuren. Neem bijvoorbeeld de toegangspoort aan de Bezuidenhoutseweg kant.

0000000 hek

Zo’n bel op een bordje “HIER BELLEN” dat kan toch echt niet.

0000000 hekbordje

Op de grond lag zelfs nog een bordje met: “Marechaussee 1x bellen; Mevr. B. van Oranje 2x bellen; hofdames 3x bellen’

Filibuster

Vannacht probeerden Martin van Rooijen (50Plus) en Edgar Mulder van de PVV een stemming over afschaffing van “de wet Hillen”, die regelt dat een huizenbezitter die zijn huis volledig heeft afbetaald geen huurwaardeforfait meer hoeft te betalen, te vertragen waardoor de belastingdienst, die van nature al traag is, er niet in zou slagen de uitvoering van de wet op tijd te regelen, waardoor deze pas een jaar later zou kunnen worden ingevoerd.

U ziet, de bovenstaande zin is een vreselijk lange zin. Dat is bewust. Ik ben in deze blogpost ook aan “het filibusteren”, dit om te zorgen dat u lang op deze site blijft hangen. Ok, misschien is dat niet zo’n goed plan. Het lukte Van Rooijen en Mulder niet om de aangevraagde spreektijd van 15 uur, respectievelijk 20 uur, vol te praten. Van Rooijen, met zijn 75 jaar het oudste kamerlid, hield het 4,5 uur vol om inhoudelijk – een eis van de Tweede Kamer – over het onderwerp te praten. Mulder dwaalde na twee uur praten al zo ver van het onderwerp af dat hij van de rest van de Tweede Kamer niet verder mocht praten. In Amerika hoef je je overigens bij een filibuster niet aan het onderwerp van de vergadering te houden. In de senaat zijn dan ook diverse kinderboeken en telefoongidsen voorgelezen.

000000 filibusterDe minister van Financiën en zijn staatssecretaris in vak K van de Tweede Kamer tijdens de filibuster van Van Rooijen en Mulder.

Maar goed, om te voorkomen dat ook ik na een stemming te horen krijg dat ik niet voldoende bij het  onderwerp blijf, een nutteloos feitje over de filibuster. Wist u dat het internationale woord ‘filibuster’ zijn oorsprong vindt in het Nederlands? Het is afgeleid van het woord ‘vrijbuiter’ dat in het oude Engels letterlijk werd vertaald tot ‘freebooter’ wat weer veranderde in filibuster.

Zo dat weet u nu ook weer en dan wil ik nu vervolgen met het voorlezen van het telefoonboek van Almelo in de tijd dat daar nog maar negen mensen telefoon hadden. De familie Ten Cate had telefoonnummer 1; Scholten had 2; Van Heek had 3; de Katoenmij had 4; Schuttersveld had 5; Bendien had 6; Spanjaard had 7; Nijhuis had een geheim telefoonnummer en Dijkers had 9.

Wat zegt u? Dat is een tekst van Herman Finkers? Nou, daar wil ik dan het volgende over zeggen………