Category Archives: Dagelijks leven

Vind-ik-leuk

Op twitter kan je onder een bericht op een hartje drukken, waarmee je aangeeft dat je het bericht de status “vind-ik-leuk” toekent. Soms geeft dat een raar beeld. Zo twitterde Ionica Smeets onlangs dat ze met spoed geopereerd moest worden.

000000 0 leuk

Dat leverde haar 108 keer ‘vind-ik-leuk’ op, al neem ik aan dat de mensen dat anders bedoelden. (Volgens een tweet van haar van gisteren gaat het overigens  goed en is ze thuis aan het opknappen.)

Enfin, vind-ik-leuks dus. Ik klik ook wel eens op het hartje en om mij vandaag er makkelijk van af te maken, hier de laatste vijf tweets waarbij ik op het hartje heb gedrukt.

000000 0 kaas

000000 0 regenboog

000000 0 eoodborstje

000000 0 winkelwagen

000000 0 strooien

Tot zover uw sociale media watcher

Washington DC

Een dagje Washington in een viertal twitterberichten. De dag begon goed.

000000 twitter 1

Dat tweette ik om een uur of twaalf. Maar ja, prijs de dag niet voordat …  En inderdaad ‘s avonds ging het helemaal mis in Washington. Het Capitol werd bestormd. De politie en de National Guard reageerden niet echt snel.

000000 twitter 2

Maar Lego was er wel snel bij.

000000 ccc

Er was ook één klein positief puntje. Trump werd voor 12 uur van Twitter verbannen.

000000 ddd

Tot zover uw verslaggever in Washington.

000000 aaa111

p.s. Toen wij in 2012 in Washington waren, ging het er wat rustiger aan toe.

000000 aaa1

000000 aaa

000000 aaa123

000000 aaa1345

De politie is nog op zoek naar de volgende indringers:

000000 aaa000

 

 

 

Het persoonlijk begeleidingsplan

ik heb vannacht gedroomd over het PBP ofwel het persoonlijk begeleidingsplan. Persoonlijke begeleiders zie je vaak, onder andere in de zorg en in het onderwijs, al heten ze daar soms anders. Zo stond er gisteren in de  Volkskrant een boeiend verhaal van Arnon Grunberg  over zijn rol als ‘thuisschoolmaatje’ voor kinderen die tijdens de eerste lockdown achterstand dreigden op te lopen op school. Ik citeer even een paar regels:

“[…] Ik twijfel of ik de juiste persoon ben hem dit bij te brengen. Een jaar of wat geleden heb ik een kort artikel van eigen hand voor mijn petekind samengevat toen hij voor Nederlands artikelen moest samenvatten, hij kreeg er een 4 voor. “

Dit doet me denken aan een verhaal over Laurel en Hardy die ooit eens uit verveling meededen aan een ‘Laurel and Hardy Look-alike’ wedstrijd. Ze werden zevende.

Maar goed, ik droomde vannacht over een persoonlijk begeleidingsplan in de zorg. Niet op individueel niveau maar op landelijk niveau. Het was een plan bedacht door minister Hugo – ‘Beste mensen’ –  de Jonge .

000000 hugo

Omdat de besmettingscijfers nog steeds te hoog zijn, had hij – althans in mijn dromen – bedacht dat iedere Nederlander die de deur uitging, begeleid moest worden door een persoonlijke begeleider die er op toe moest zien, dat de persoon overal voldoende afstand zou houden tot andere personen.  In verband met de privacy zouden de PB-ers niet bij de mensen mee naar binnen mogen, maar buiten op de stoep moeten blijven wachten. De PB-ers zouden te herkennen zijn aan jassen met grote gele reflecterende vlakken.

De oppositie zag dit plan niet zitten. ‘Waar haal je zo snel 8.5 miljoen PB-ers vandaan en wie begeleidt op hun beurt de PB-ers?’ waren enkele van de kritische vragen. Volgens Hugo de Jonge waren dit nog een paar van de zaken die uitgeregeld moesten worden, maar hij was vol optimisme. “Samen met de PB-ers krijgen wij dit nare virus onder controle” aldus de minister.

Kijk zulke dingen droom ik  nou.

p.s. Zul je zien dat het maanden gaat duren voordat de jassen met de grote gele reflecterende vlakken geleverd kunnen worden.

 

De beste manier om Monopoly te spelen

In mijn jeugd speelde ik vaak Monopoly. Voordat we begonnen hadden we soms al ruzie en wel over hoe de vraag hoe je de naam van het spel uitsprak. Ik zei keurig zoals het hoort ‘mo-no-polie’, maar ik had een vriendje die sprak het altijd uit als ‘mon-nop-pelie’, met de klemtoon op ‘nop’.  Helemaal fout natuurlijk. Hij won het spel dan ook haast nooit. Hoe kan je het spel ook winnen als je niet eens weet hoe je de naam moet uitspreken?

0000 monopo;y 3

Monopolie is een kwestie van geluk (de dobbelstenen), tactiek (welke straten probeer je te pakken te krijgen) en onderhandelings-vaardigheid. In dat laatste aspect was bijvoorbeeld het mon-nop-pelie’  vriendje heel slecht. “Als jij mij nou Vreeburg geef, dan krijg je van mij Electriciteitsbedrijf plus 100 gulden. Als je het niet doet, is het spel helemaal dood.” sprak ik met een zielig gezicht, waarop hij dan met een blij gezicht Vreeburg aan mij gaf. Geen idee wat er later van hem geworden is. Hij is vast sociaal werker of zoiets geworden.

De geluksfactor wordt gevormd door de twee dobbelstenen (en de Kans en Algemeen Fonds kaartjes die je trekt) . Met twee dobbelstenen is  de kans het grootst dat je zeven bij elkaar gooit.

0000 monopo;y 4

Van de zesendertig mogelijke uitkomsten geven er immers zes (1-6; 2-5; 3-4; 4-3; 5-2 en 6-1) zeven als uitkomst oftewel de kans dat je een zeven gooit is 6/36 *100% = 17%. Daarna volgen de kansen op een zes of op een acht, die zijn beide 14%. De kans dat je een twee (een dubbele één) of een twaalf (een dubbele zes) gooit is maar 3%.

De kans dat je tien gooit is 8%; altijd handig om te weten als je in de gevangenis zit en je hoopt in één keer op Vrij Parkeren – tien vakjes verderop – uit te komen  (de kans dat dit met dubbel vijf lukt is 3%).  Wij speelden altijd met de niet-officiële regel dat alle boetes in de pot kwamen en de pot was voor degene die op Vrij Parkeren kwam.

Voor wat betreft de tactiek hadden wij al snel door dat Utrecht en Groningen goede steden waren om te hebben en dat Amsterdam weliswaar leuk was om te hebben, maar dat het een dure stad was om huizen en hotels op te zetten en er kwamen ook nog eens weinig mensen op.

Even tussen haakjes, ik gebruik hier de straten- en steden-benamingen van de oer-Hollandse versie.  Je hebt tegenwoordig allerlei versies. Zelf hebben wij twee versies. Een oude Hollandse versie die van Marianne was – op de deksel daarvan heeft ze  tien keer haar naam geschreven, opdat haar jongere zusje niet zou denken dat het spel van haar was – en een ‘National Parks’ versie die we een keer op vakantie in Amerika hebben gekocht.

0000 monopo;y 5

Om je kansen te vergroten, kan je allerlei statische analyses maken. Zo kan je de kans uitrekenen dat je op een bepaalde straat komt. Stel je staat bij voorbeeld op Start en je bent aan de beurt, wat is dan de kans dat je tijdens je beurt op Brink, Ons Dorp belandt? Daarvoor moet je drie groeien. Die kans is 6%. Stel nou dat je niet op Start staat, maar op Dorpsstraat, Ons Dorp, wat is dan de kans dat je op Brink belandt? Dan moet je twee gooien en zoals boven al opgemerkt is die kans maar 3%.

Echter, er is nog een manier om in één beurt van Dorpsstraat naar Brink te komen: dan moet je eerst een dubbele drie gooien, waardoor je op Kans belandt. Dan moet je hopen dat je een goede kaartje trekt, zoals ‘Ga naar de Kalverstraat’ of ‘Ga naar Start’. Omdat je dubbel had gegooid, is je beurt nog niet voorbij en dan heb je nog een kans om dan vanaf de Kalverstraat of Start op Brink te belanden. Hoe groot de kans is dat je zo’n Kans-kaart trekt, hangt af van af welke Kans-kaartjes al getrokken zijn. Ook zijn er nog een paar andere routes mogelijk (bijvoorbeeld  dubbel drie -> Kans -> Ga naar Heerestraat -> dubbele zes -> zeven) om in één beurt vanaf Dorpsstraat op Brink te komen.) Hoe groot die kans is, weet ik niet. Niet zo groot denk ik, maar het is me veel te ingewikkeld om het uit te rekenen.

We gaan weer een vakje verder. Stel nu dat je op het Algemeen Fonds vakje vlak voor Brink staat. Dan is de kans dat je op de Brink belandt nul. Eén kan je niet gooien en de route via Kans verderop is ook uitgesloten, want om daar op te komen moet je vijf gooien en dat is geen dubbele en is je beurt afgelopen. Zo kan je voor elk vakje uitrekenen wat de kans is dat je op een bepaald vakje belandt. Daar kan je dan een groot wiskundig model van maken en met behulp ban lineaire programmering en Markov-ketens kan je uitrekenen hoe vaak mensen procentueel gezien op een bepaald vakje komen. Ik zal u de wiskundige formules achter het model besparen, vooral omdat ik er zelf ook niets van snap.

Twee mensen,  Hannah Fry en Thomas Oléron-Evans van het University College London, snappen die formules wel en hebben uitgerekend welke vakjes van het monopolybord het vaakst worden bezocht. Het vakje wat het vaakst wordt aangedaan (6%) is het vakje van de Gevangenis, of als bezoeker (2%) of als bajesklant (4%). Heel verwonderlijk is dat niet, immers je kan het gewoon bezoeken maar je kan ook op meerdere manieren in de gevangenis terecht komen, zoals via het politieagentvakje, via een Kans- of een Algemeen fonds-kaart of door drie keer dubbel te gooien in één beurt.

0000 monopo;y 1

De straat die het minst wordt aangedaan is de Leidsestraat (2,17%). Ook dat is wel te verklaren, want die straat kan je namelijk niet bereiken door zeven, het meest gegooide getal, te gooien. Immers zeven vakjes terug staat de politieagent die je naar de gevangenis stuurt en je kan dus niet op dat vakje staan.

Al met al is de Heerestraat in Groningen (3,17%) het vakje wat het vaakst wordt aangedaan, gevolgd door Station Noord (3,04%) en Vreeburg, Utrecht met 2,99%.  Als je vervolgens rekening houdt met de prijzen van huizen en een hotel, dan kan je het beste, als je maar met één tegenspeler te maken hebt, gaan voor Arnhem en Utrecht. Heb je  twee of drie tegenspelers probeer dan Utrecht en Groningen te krijgen en zijn het er vier of meer dan Rotterdam.

Ook schijnt het het beste te zijn om maar drie huizen op een straat te zetten. Pas als je al rijk bent, dan kan je dit uitbouwen naar hotels.

In dit YouTubefilmpje uit 2016 legt  Hannah Fry het allemaal uit.

0000 monopo;y 6

Dat Utrecht en Groningen goede steden waren om te hebben, wisten wij als kind zonder modellen ook al. Wij probeerden dan ook altijd zo snel mogelijk deze steden te krijgen en er huizen op te zetten. Een huis op een straat hebben, kan echter ook nadelen hebben. Er zijn namelijk twee Kanskaarten die je een huizenbelasting opleggen. Die moet je dus niet treffen,

0000 monopo;y 0

Nu was het zo dat bij ons vroeger , we die huizen-kaarten konden herkennen. Er zat een plakbandje omheen. Mijn oudste broer was een keer zo kwaad toen hij voor de tweede keer in het spel  een dergelijke kaart trok, dat hij ze allebei door midden scheurde. Mijn moeder was daar niet blij mee. Ze heeft de delen nog aan elkaar geplakt, maar door de plakbandjes kon je precies zien of ze boven op de stapel lagen. Trok je dus de Algemeen Fondskaart “Betaal ƒ 10 boete of neem een Kanskaart’ en op de Kanskaartstapel lag een kaartje met een plakbandje er op, dan was de keuze makkelijk. Tien gulden boete.

De kerstboom (2)

Schreef ik vorige week over hoe ik een beetje pech had met het plaatsen van de piek in onze boom en languit in de kerstboom belandde, krijg ik vandaag deze kaart van mijn schoonzus en zwager.

0000 boom

Op de achterkant hadden ze geschreven: “DE manier om iets hoogs in de kerstboom op te hangen.

Fijn, heel fijn.  Oké, ik maakte inderdaad een foutje.  Maar om met de Engelse komiek Peter Cook te spreken: “Ik heb geleerd van mijn fouten. ” En zo is het maar net.

p.s. Ik geeft het maar direct toe. Ik heb Peter Cook niet helemaal volledig geciteerd. Hij voegde er namelijk nog iets aan toe: “Ik heb geleerd van mijn fouten en ik ben er zeker van dat ik ze exact kan overdoen.” Volgend jaar weer een boom.

Verkeerd geciteerd

Simeon Strunsky, een Amerikaans journalist van de New York Times, 1879-1948, zei ooit eens: “Beroemde gezegden worden zeer zelden juist geciteerd.” (Hij heeft dit echt gezegd; zoek het maar op.) Een voorbeeldje daarvan was gisteren te zien in Buitenhof, het praatprogramma dat op zondag tussen de middag wordt uitgezonden.

Te gast was onder andere Neelie Kroes die tijdens het interview Albert Einstein citeerde: “als je een probleem probeert op te lossen met hetzelfde denken, dat slaagt niet.” sprak zeDaarop antwoordde Twan Huys: “Hij zei het nog iets preciezer, hij Einstein zei, als ik u mag corrigeren. Je kunt een probleem niet oplossen met de mensen die het veroorzaakt hebben.”

0000 buitenhofHet fragment is hier te zien vanaf minuut 11.03

Dat is heel wat anders, maar helaas voor Twan Huys, hij zat fout. Neelie Kroes had gelijk. De quote van Albert Einstein zoals die het vaakst opduikt luidt: “We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them.”.

0000 einstein

Nu zijn er twijfels of Einstein dit daadwerkelijk zo heeft gezegd. Citaten op internet kloppen namelijk lang niet altijd. Abraham Lincoln waarschuwde hier al in 1861 voor.

0000 lincoln

Waarschijnlijk heeft Einstein zijn ‘probleem’- citaat nooit zo gezegd. De Amerikaanse Alice Calaprice, die in 2005 een boek samenstelde met citaten van Einstein, kon er namelijk nergens een bron voor vinden. Volgens haar is het citaat een parafase van iets dat Einstein zei in een interview met de New York Times, zoals dat op 25 mei 1946 in de krant verscheen en dat ging over de gevaren van de atoombom. Hierin zei Einstein: “A new type of thinking is essential if mankind is to survive and move toward higher levels.”

In een artikel van 23 juni 1946 kwam Einstein terug op die uitspraak. Hij zei toen: “Many persons have inquired concerning a recent message of mine that “a new type of thinking is essential if mankind is to survive and move to higher levels.” […] Today the atomic bomb has altered profoundly the nature of the world as we knew it, and the human race consequently finds itself in a new habitat to which it must adapt its thinking. [… ] Past thinking and methods did not prevent world wars. Future thinking must prevent wars.”.)

Deze laatste uitspraak zou ‘vertaald’ zijn in: “We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them.”.

Enfin, los van de vraag of Einstein het nu wel of niet heeft gezegd, Neelie Kroes zat goed en Twan Huys fout. Nu heeft Twan Huys er een handje van om citaten onjuist te citeren.

Er zijn woorden die onjuist lijken en toch juist zijn, en er zijn woorden die juist lijken en toch onjuist zijn.” – Lü Poe Wei; Chinees handelaar en politicus ;-291- -235

Ik heb even voor u een aantal fout geciteerde citaten van Twan Huys op een rijtje gezet. Zie hier telkens het origineel en wat Twan er van maakte.

Twijfel is het begin van wijsheid – Aristoteles
Twijfel is het einde van wijsheid – Twan Huys

Dat wat mij niet doodt, maakt mij sterker. – Friedrich Nietzsche
Dat wat mij doodt, maakt mij niet sterker. – Twan Huys

Hoe wilt u de dood begrijpen? U begrijpt het leven nog niet eens. – Confucius
Hoe wilt u het leven begrijpen? U begrijpt de dood nog niet eens. – Twan Huys

Argumenten moet men wegen, niet tellen. – Cicero
Argumenten moet men tellen, niet wegen. – Twan Huys

Elk nadeel heb z’n voordeel. – Johan Cruijff
Elk doelpunt heb z’n voorzet. – Twan Huys

De zon heeft nooit één schaduw gezien. – Leonardo da Vinci
De zon werpt zijn schaduw vooruit. – Twan Huys

Veni, vidi, vici – Julius Caesar
V&D, weg, foetsie – Twan Huys

Want tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren – Willem Elsschot
Want tussen droom en daad staan wekkers in de weg en praktische bezwaren – Twan Huys

Logica brengt je van A naar B. Verbeelding brengt je overal. – Albert Einstein
Logica brengt je van A naar B. De NS brengt je overal. – Twan Huys

Tot slot, dat Twan Huys gezegd zou hebben dat Martin van Neck waardeloze onware blogposts schrijft, is beslist niet waar. Dat heeft Twan Huys nooit gezegd. Echt waar.

 

De kerstboom

Vorig jaar hadden we geen kerstboom in huis maar dit jaar vonden we dat we toch maar weer eens een boompje in huis moest halen. Nou ja, boompje? Het moest natuurlijk wel een mooie grote boom zijn!

Nu is het zo dat niet elke aankoop van een boom door mij een groot succes is. Ik heb menig kerstboomverkoper afgeholpen van een exemplaar waarvan hij dacht  – kerstboomverkopers zijn om de een of andere reden altijd mannen – dat hij ze nooit zou verkopen, omdat ze te klein, te lang, te scheef, te dik of te dun waren, of dat ze een rare vorm hadden. (De boom; niet de kerstboomverkoper.)

00 boom 2 00 boom

De oudste dochter in de jaren negentig met een boom die we samen hadden gekocht. “Vraag je nooit af of je kerstboom wel groot genoeg is. In de ogen van een kind zijn ze allemaal tien meter hoog.” – Larry Wide

Enfin, Marianne en ik begaven ons op weg naar ‘Vlinders aan de Vliet’. Dat is een ‘vlindertuin’ in onze gemeente. Daar kan je tussen 19 februari en 24 oktober meer dan 1500 tropische dagvlinders zien, maar in december verkopen ze er kerstbomen.

Even tussen haakjes, door de overheid wordt de vlindertuin als een dierentuin gezien, wat leidt tot het volgende opmerkelijke verkeersbord langs de kant van de weg.

00 vlinders

De olifanten stonden even op stal, maar de parkeerplaats stond vol met kerstbomen. De keuze was reuze en we gingen naar huis met een boom waarvan zelfs Marianne vond dat het een mooie boom was. De verkoper stopte de boom na onze aankoop in een machine, waarbij ik even bang  was dat het een shredder was, maar de machine deed een netje om de boom zodat we de boom makkelijker mee konden nemen.

00 boom 0De boom thuis in het netje. Ik heb ook wel eens een boom gehad die er zonder netje net zo uit zag.

We knipten het netje los en toen hadden we dit.

00 boom 1

Eerlijk is eerlijk, we vonden het allebei een mooie boom. De beste die we in jaren hebben gehad. En hij stond ook nog eens recht!

Zondag kwamen de hulptroepen – de beide dochters – langs om de boom te versieren. We spraken in verband met de 1,5 coronameters af dat de  dochters de ballen en slingers in de boom zouden hangen en dat vader – de langste van het gezelschap  – als eerste de piek in de boom zou zetten.

Nu hebben wij een Mickey Mouse-piek. Ooit lang geleden gekocht bij Europa Tuin, een plantencentrum bij ons in de gemeente. Op een gegeven moment veranderde het zijn naam in Life and Garden. Inmiddels bestaat het niet meer. De muis hangt aan de piek en zwaait daar met een lampje.

00 boom mickey

De kinderen vonden toen ze jong waren dat gezwaai prachtig om te zien, maar meestal mocht hij maar een paar minuten aan, want het gezwaai van het lantarentje ging gepaard met een vreselijk irritant schurend geluid.

Ik pakte een stoel, ging er bovenop staan en probeerde Mickey op de top van de boom te plaatsen. De drie wijzen –  Marianne en de twee dochters – dachten dat het handig was om de top van de boom naar mij toe te trekken en dan de piek er op te zetten, maar de ezel in onze kerststal – ik dus –  dacht het beter was om de boom te laten staan en zelf voorover te leunen.

Op het moment dat ik dat deed, begon de stoel te schuiven en daar ging ik. Ik viel languit voorover de kerstboom in. Die kon mij niet houden en viel om. Daar lag ik op de grond.  Boven op de kerstboom. Gelukkig betrof de enige schade een gekrenkt ego, wat nog eens werd versterkt door het gelach van de dochters die het een buitengewoon vermakelijk gezicht vonden.  Marianne riep bezorgd “Gaat het lieverd?”.  Oké, dat is niet helemaal waar. In werkelijkheid riep ze “Hoe kan je zo stom doen!”.

Enfin, iedereen – de boom en ik – kwam weer overeind. Mickey had de val ook overleefd. Alleen kregen we, wat we ook probeerden, het niet meer voor elkaar om de boom rechtop in de houder te krijgen en kijken we dus ook dit jaar weer tegen een scheve boom aan.

00 boom 3

Een familietraditie zullen we maar zeggen.

 

 

Nederland in 3-D

Een zekere Sjoer Mouissie plaatste op Twitter een mooie tweet

00 kaart

Hij had namelijk een soort van 3-D kaart gemaakt waarop goed te  zien is in welke gemeente in de periode tussen 16 november en 7 december de meeste positieve coronatesten  per 10.000 inwoners waren. “Een 3D-kaart bij zonsondergang.” noemde hij het.

0 corona kaartOp het plaatje klikken voor een grotere versie.

Urk toornt er ruim bovenuit en ook Bunschoten is goed te zien. De aanleiding is wat minder maar het plaatje ziet er visueel gezien mooi uit!

(Gisteren was Urk overigens bij de dagkoersen van plaats één naar plaats drie gezakt. Bunschoten was nu de nieuwe nummer één.)

 

Vaccineren

Engeland is gisteren begonnen met vaccineren. De negentigjarige Margaret Keenan uit Coventry was de eerste.

0 vaccin 1

Leuk maar het idee dat de pandemie is veroorzaakt door Bill Gates zodat hij chips in mensen kan injecteren leeft serieus bij veel mensen. Zo dacht in augustus liefst 20% van de SGP’ers  volgens een artikel in het Reformatorisch Dagblad dat er een wereldwijd complot was.

0 sgp

Uit het artikel: ‘Neem de gedachte dat met een toekomstig vaccin een chip wordt geïnjecteerd om mensen permanent te blijven volgen. Twintig procent van de SGP-kiezers noemt die stelling (heel) geloofwaardig. Ook onder de aanhang van de PVV, Forum voor Democratie en de SP leeft dit soort gedachten sterk, meldde Trouw zaterdag. Onder de aanhang van andere partijen is nauwelijks steun voor samenzweringstheorieën.’

Een zekere Ben Edwards bedoelde onderstaande tweet humoristisch maar er zit wel een kern van waarheid in.

0 vaccin 2

Het is uiteraard allemaal onzin dat van die chip. Dat de eerste honderd gevaccineerde mensen gisteren allemaal opeens tegelijkertijd bleven stilstaan op het moment dat er sprake was een computerstoring in Engeland is dan ook louter toeval.

Nederland begint in januari met vaccineren. Volgens Hugo – beste mensen –  de Jonge was er wat vertraging opgetreden met de levering van de eerste lading vaccins. Oorspronkelijk zou die eind december komen maar nu werd het begin januari. En het waren er geen 1 miljoen maar 500.000 vaccins.

0 volkskrant 2

Ook meldde minister De Jonge dat de volgorde van vaccineren werd veranderd. Omdat het vaccin op min 80 graden bewaard moest worden, was het te lastig om de kwetsbare mensen in verzorgingstehuizen als eerste te vaccineren. Daarom werd nu het zorgpersoneel in deze huizen als eerste gevaccineerd.

Toen ik dit alles las, moest ik opeens aan een stuk van de Betrouwbare Mannetjes in de Volkskrant van afgelopen zaterdag denken. Daarin voorspellen zij op humoristische wijze het vaccinatieproces voor het komende half jaar. (Lees dat stuk!)

[…] April: Ook het regelen van locaties voor de geplande bulkvaccinatie in augustus loopt vertraging op. Sporthallen ­blijken onbereikbaar, vooral nu zij in verband met de geldende corona­maatregelen nog steeds gesloten zijn. […]

Mei: Vanwege het internationale verschil tussen een punt en een komma krijgt Nederland de beschikking over in totaal acht vaccins. Minister Hugo de Jonge laat weten dat de ontbrekende 7.999.992 exemplaren ‘als alles meezit zo snel ­mogelijk’ worden bijbesteld.

Oké, dit zal allemaal niet gebeuren, maar ik zal niet gek opkijken als een hoop van de humoristisch bedoelde voorspellingen van de Betrouwbare Mannetjes werkelijkheid zullen worden.

Maar goed, beste mensen, zodra het vaccin voor ons beschikbaar komt, laten Marianne en ik ons vaccineren. Maar volgens de Betrouwbare Mannetjes kan dat nog wel even duren.

[…] Juli: Nu alle buurlanden volledig coronavrij zijn, en het virus ook in de rest van Europa lijkt te zijn uitgespeeld, loopt het aantal besmettingen in Nederland rap terug. Minister Hugo de Jonge laat weten dat ‘als alles meezit’ er ‘zo snel mogelijk’ met vaccineren kan worden gestart.

Een makkelijke heavy sudoku

Normaal gesproken heb ik al moeite met een sudoku van 2×2 waarbij al drie van de vier vakjes zijn ingevuld, maar vandaag kan zelfs ik de ‘heavy’ sudoku van de Volkskrant maken.

20201202_084728

Ach ja, je bent een genie of niet.

p.s. in een eerdere versie had ik in de titel per ongeluk sudoka getypt, maar zoals Marianne terecht opmerkt, een sudoku rijmt niet op judoka.

Gered door een walvis

Soms kom je van die berichtjes tegen, waarbij je je afvraagt hoe is het mogelijk? Vandaag was er weer zo’n eentje. In  Spijkeniss schoot een metro door het stootblok. De metro en zijn chauffeur werden echter gered door een kunstwerk, de staart van een walvis.  Die ving het metrostel op. Zie dit twitterbericht.

walvis

Het kunstwerk heet ook nog eens heel toepasselijk: ‘Saved by a whale’s tail’. Enfin, het zet Nederland wel even op de wereldkaart. Op tientallen sites zijn de foto’s van het ongeluk terug te zien.

walvis 2

Om met Maarten Biesheuvel te spreken: “Kunst kan geen kwaad.”

Oude en nieuwe taalvoutjes

Op de kandidatenlijst van het CDA voor de komende Tweede Kamer verkiezingen staat op plaats tien een opvallende nieuwkomer: Lucille Werner, vooral bekend van Lingo, dat zij van 2005 tot 2014 presenteerde.

Toevallig figureerde een tweet van haar uit 2011 een maandje geleden als ‘gouwe ouwe’  op het account van Taalvoutjes.

taalfoutjes 0

‘Effe gezellig lynchen met m’n zus’. Het zou me niets verbazen als Lucille de nieuwe woordvoerder politiezaken voor het CDA wordt.

Aangezien ik toch op het account van Taalvoutjes zat te kijken, hierbij nog wat mooie recente verschrijvingen dan wel voorbeelden van verkeerd taalgebruik.

taalfoutjesNiet te veel nadenken dus..

taalfoutjes 2

taalfoutjes 3

En tot slot nog een letterbak in de aanbieding om ‘woordtjes te leren schrijven’. (Vooral het commentaar van Taalvoutjes ‘Weet je zeker dat je ‘m wegdoet’ is leuk.)

taalfoutjes 1

Deze laatste tweet doet me denken aan een leuke anekdote waarmee een collega van Marianne zijn afscheidsmailtje bij de zorginstelling begon.

taalfoutjes 5

Nu zult u misschien zeggen, “Maak jij dan nooit taalfouten?”. Jazeker, maar om Ernest Hemingway te citeren: “Je hoeft niet alle fouten zelf te maken. Gun de anderen ook een kans.”

 

Een tentoonstelling van één schilderij met één bezoeker

Gisteren bezocht ik een tentoonstelling in het Mauritshuis in Den Haag. “Is dat wel verstandig in deze coronatijd?” zult u misschien vragen, waarop het antwoord luidt: Jazeker, het was namelijk een behoorlijk coronaveilige tentoonstelling. Het betrof hier een tentoonstelling, in een aparte zaal met een aparte opgang, van maar één schilderij die door maar één persoon tegelijk bekeken mocht worden. Is dat corona-proof of niet. (Oké, als je wou mocht je maximaal vier anderen meenemen.) ‘Alleen met Vermeer’ heette de tentoonstelling.

vermeer alleen

Deze tentoonstelling bestaat enkel en alleen uit het Gezicht op Delft. In de tentoonstellingszaal kunnen bezoekers tijdens een vooraf geboekt tijdslot alleen (of in zeer klein gezelschap) in stilte ervaren wat dit bijzondere kunstwerk met hen doet.” aldus de site van het museum.

vermeer gezicht op[ delft

vermeer 3Zo is het schilderij in de tentoonstellingszaal te zien. (Maar dan als schilderij en niet als filmpje uiteraard; dus zonder dat pijltje op het doek.)

Johannes Vermeer schilderde ‘Het gezicht op Delft’ in de jaren 1660-1661. Al in 1822 konden mensen het schilderij bewonderen in het Mauritshuis. Eén van die mensen die het schilderij in de loop van de tijd heeft gezien is de Franse schrijver Marcel Proust. Ik citeer even de Wikipedia: “De Franse schrijver Marcel Proust zag Gezicht op Delft in 1902 en was dermate onder de indruk dat hij het doek een plaats gaf in zijn magnum opus, À la recherche du temps perdu. In deel vier van de reeks sterft het personage Bergotte voor het schilderij met als laatste woorden: ‘Zo zou ik hebben moeten schrijven'”

Zelf heb ik – zie hier – op mijn site ook een keertje over ‘Het Gezicht op Delft’ geschreven. Eigenlijk – dat woord wordt tegenwoordig te pas (door mij) en te onpas (door anderen) steeds vaker gebruikt – ging dat stukje vooral over de achterkant van het schilderij. (Zeg eens eerlijk, daar kijkt u bij een schilderij nooit naar.)

Ook de voorkant van het schilderij heb ik wel eens bestudeerd – zie hier –  maar dat geschiedde vooral aan de hand van een afbeelding van het schilderij op internet. In het Mauritshuis heb ik ‘Het gezicht op Delft’ wel eens op zaal gezien, maar uitgebreid bestuderen lukt daar niet zo goed.

Enfin, nu had ik dus tien minuten om het schilderij helemaal in mijn eentje in een verder lege zaal te bekijken. Mijn tijdslot van tien minuten begon om drie uur. Je werd verzocht om tien minuten van te voren aanwezig te zijn. Onderweg naar het museum fietste ik langs het Plein in Den Haag. Er was een hoop politie op de been. Ik zag liefst drie politiebusjes.

Eigenlijk – daar heb je dat woord weer- was hun aanwezigheid, ondanks een demonstratie op het Plein, een beetje overbodig. De demonstratie bestond namelijk maar uit drie man met borden. Hun demonstratie had iets te maken met de oorlog tussen Armenië en Azerbeidzjan, maar het was mij niet duidelijk voor welk land ze demonstreerden. Misschien demonstreerden ze gewoon tegen deze oorlog en voor vrede.

Enfin, de drie busjes reden rondjes om het plein, de drie demonstranten zetten hun borden even op de grond en dronken een slokje water, en ik parkeerde mijn fiets in de corona-proof gemaakte  fietsenstalling op de hoek van het Plein  – het aantal plaatsen was gehalveerd. Terwijl ik mijn fiets op slot zette, stopte één van de politiebusjes naast mij. De chauffeur, hij droeg een blauwe wegwerpmondkapje, keek me onderzoekend aan, besloot toen blijkbaar dat ik goed volk was en reed weer langzaam door. Even verderop bij het Binnenhof stonden ook een aantal agenten. Deze droegen geen wegwerpkapjes maar modieuze katoenen mondkapjes met het logo van de politie er op.

Ik liep naar het museum toe en deed mijn eigen katoenen mondkapje om. Nadat mijn toegangsbiljet zowel buiten als binnen op het juiste bezoekerstijdstip was gecontroleerd mocht ik doorlopen naar de tentoonstellingsruimte. Ik was iets te vroeg en moest van de twee suppoosten even wachten totdat de tien minuten van de vorige bezoeker voorbij waren.

De ene suppoost keek op zijn mobiel en zei tegen de andere dat er al weer meer tienduizend waren. Ik nam aan dat hij doelde op het aantal dagelijkse coronabesmettingen en niet op het aantal bezoekers van de tentoonstelling.  Bij de deur van de zaal hing een monitor waarop een aantal beelden vanuit de zaal te zien was. Je kon zien dat er één persoon op een bankje naar het schilderij zat te kijken.

Even later stapte deze persoon op en liep naar buiten. Zonder iets te zeggen liep hij weg. “Nou, die zegt ook geen boe of bah” mopperde de ene suppoost en ik nam me direct voor om bij mijn vertrek uitgebreid afscheid te nemen.  Ik moest nog even wachten voordat ik de zaal in mocht. De suppoost legde me uit dat er een soort tijdschakelaar was die het schilderij tien minuten lang verlichtte en ik moest even wachten totdat hij die weer kon instellen.  Even later mocht ik naar binnen en de suppoost sloot de deur achter mij. De zaal was vrij donker. Alleen het schilderij was verlicht. Voor het kunstwerk stond een bankje waar je op kon zitten.

vermeer 2(Afbeelding afkomstig van een filmpje op de site van het museum.) 

Ik ging op het bankje zitten en keek naar het schilderij. Op zoek naar die ‘ideale kijkervaring: subtiele vormgeving, perfecte belichting en geen geluiden of afleiding van buitenaf. Alleen met Vermeer.’  zoals  de site van het museum het omschreef. “Voor velen biedt deze presentatie de kans om hun geliefde schilderij, waarmee soms al een hechte band is opgebouwd, onder bijzondere omstandigheden (opnieuw) te ontdekken.’

Heel eerlijk gezegd had ik deze belevenis niet, maar toch had het wel iets. Vooral toen ik het schilderij staande van een afstandje ging bekijken – normaal gesproken kan je dat in het museum beter niet doen, want dan er is altijd wel iemand die er voor gaat staan.

vermeer niet alleen“Vermeer niet alleen”. (Van een filmpje op de site van het Museum.)

Zo van een meter of vijf ziet het schilderij er toch anders uit dan dat je het van dichtbij bekijkt.  En opeens zag ik helemaal rechts op het schilderij een trapgeveltje wat ik nog nooit eerder had gezien! Was dat soms de gevel van het ‘Tweede Straatje van Vermeer‘ waar ik naar op zoek ben?

vermeer trapgeve;Enfin, dat moeten we nog maar eens onderzoeken.

Toen mijn tien minuten voorbij waren, dempte het licht wat en deed één van de twee suppoosten de deur open. Ik bedankte ze hartelijk en uitgebreid – van mij zullen ze niet zeggen dat ik zonder iets te zeggen vertrek.  Een ouder echtpaar  – van mijn leeftijd dus – zat te wachten totdat zij naar binnen mochten.

Heel even keek ik nog bij de winkel van het museum. Je kon er mondkapjes kopen met een afbeelding van het Gezicht op Delft er op, van het Meisje met de Parel (ook van Vermeer) en eentje met een bloemenmotief wat ongetwijfeld een bekend schilderij was, maar wat ik niet herkende. De mondkapjes zijn een hele business geworden. Deze kostten 8.50 euro per stuk, maar ik liet ze liggen.

Buiten gekomen zag ik dat twee arrestantenbusjes de drie politiebusje gezelschap waren komen houden, maar op de drie demonstranten tegen de oorlog tussen Armenië en Azerbeidzjan na was het Plein verlaten. Maar wie weet, ‘s avond zou er weer een persconferentie van Rutte zijn en bereidde de politie zich wellicht al voor op een mogelijke demonstratie.

Onderweg naar huis zag ik twee ziekenauto’s met loeiende sirenes voorbij komen rijden. Eentje werd begeleid door een viertal motoragenten die even de kruising afzetten opdat de ziekenauto door kon rijden. De coronacrisis is nog niet voorbij.

 

De koning op vakantie

Er was dit weekend wat ophef rondom koning Willem-Alexander.  Premier Mark Rutte nam zoals het volgens de wet hoort de volledige  ministeriële verantwoordelijkheid voor de onschendbare vorst.

Ik heb een verkeerde inschatting gemaakt van het bezoek van de koning aan de bank. Ik veronderstelde toen de koning zei dat hij naar de bank ging, dat hij wat geld van zijn rekening voor de vakantie ging halen, wat eurootjes. Ik besefte niet dat hij de bank ging beroven. Die verkeerde inschatting is mijn fout. Verschrikkelijk vervelend. Voor het gebeuren draag ik de volledige ministeriële  verantwoordelijkheid. Het laatste dat je wilt is dat er onduidelijkheid in Nederland bestaat over de vraag of je een bank mag beroven of niet. Nogmaals, het is van belang om de regels na te leven. Dat geldt voor iedereen.”, aldus premier Rutte.

(Even tussen haakjes, hier zie je een typisch Rutte-truc(je). Met het gebruik van verkleinwoorden stelt hij heel vaak allerlei kritische zaakjes minder ernstig voor;  eurootjes dus in plaats van euro’s.)

Maar goed, de vakantiereis (reisje) van de koninklijke familie naar Griekenland viel niet zo goed. “Blijf thuis! Reis alleen als het niet anders kan! Wees niet die eigenwijze persoon die de randjes van de regels opzoekt”, zei Rutte op de persconferentie. Oké, wettelijk deed de koning niets fout, maar ‘het reisje’ was op zijn zachts gezegd niet zo handig.

 

ruttePremier Rutte bespreekt de vakantieplannen met het koninklijk paar.

Publicitair was het een ramp voor de koning. Het leverde zelfs paparazzi-achtige foto’s op (fotootjes zou Rutte zeggen) van de aankomst van het Koninklijk gezin bij Huis Ten Bosch.

(Bleek de koning bij aankomst ook nog eens zijn mondkapje – hier hoefde Rutte niets te verkleinen – al afgezet te hebben. (De Rijksvoorlichtings-dienst (RVD) zei in een reactie dat de koning het mondmasker- Rutte zou mondmaskertje gezegd hebben – wel het hele reisje op had, inclusief het autoritje, maar dat hij dit bij thuiskomst een kort momentje afzette.)

Publicitair ging het de laatste paar weken toch al niet zo lekker voor de koning. Er was bij de behandeling van de begroting van het koninklijk huis nogal wat rumoer ontstaan over de jaarlijkse salarisverhoging (verhoginkje) van 5% die de koning in deze voor velen moeilijke financiële tijden krijgt en ook de 1,6 miljoen eurootjes die de oudste dochter vanaf volgend jaar december – dan wordt ze 18 jaar – gaat krijgen, viel niet bij iedereen goed. (In België krijgt Prinses Elisabeth, de troonopvolgster, haar uitkering pas als ze ook daadwerkelijk verplichtingen als kroonprinses gaat vervullen.)

Ook met de salarisverhoging van Willem-Alexander is er wettelijk gezien niets mis. Sterker nog, de salarisafspraken staan zelfs in de wet, maar je zou ook een gebaar – geen gebaartje in dit geval –  kunnen maken door er van af te zien. Prins Albert van Monaco stortte bijvoorbeeld vanwege corona 40 procent van zijn inkomen terug in de staatskas.

Al met al was het een korte vakantie voor de koning. Thuis op de bank zuchtte hij en sprak tot Máxima “Gelukkig hebben we de foto’s nog.”