Category Archives: natuur

Een winderig strandje

Zaterdag waaide het flink. Omdat de zon scheen was dat een mooie gelegenheid voor een strandwandeling.  Op naar het strand bij Meyendel, gelegen tussen Scheveningen en Wassenaar in.

strand 0

strand 00Het strand richting Scheveningen

strand 2

Uw onderzoeker onderzoekt  – dat doen onderzoekers –  de golven.

strand 3Het onderzoeksobject

strand 3aEen collega-onderzoeker die wat minder enthousiast was over het weer.

strand 4Er lagen overal kleine heuveltjes op het strand: schelpen e.d. die het zand opvingen dat over het strand waaide.

strand 5

strand 6

strand 7

strand 8

Tot zover uit de serie ‘Stranden van Nederland’: het strand bij Meyendel.

strand 9

 

Dood vogeltje

Terwijl ik achter de pc zit te werken, zie ik uit een ooghoek hoe een koolmees met een pinda in zijn bek wordt achtervolgd door een stel kraaien en een grote houtduif. Het heeft gesneeuwd, wat het lastiger maakt voor vogels om voedsel te vinden.

Hier in de buurt hoeft dat echter geen probleem te zijn, want op diverse plaatsen hebben mensen voedselnetjes opgehangen. Zo hebben de achterburen liefst drie voedselbollen aan hun vogelhuisje gehangen. Daar kan ik met mijn ene bolletje niet tegen op en de meeste vogels zitten dan ook in hun tuin.

Je zou dus zeggen, eten genoeg voor iedereen, maar nee hoor, de kraaien en de houtduif willen persé de pinda die de koolmees te pakken heeft. Achtervolgd door zijn gevleugelde “vrienden”, let de koolmees niet op en vliegt met een luide knal tegen het raam. Ik schrik op, en als ik op het balkon kijk, zie ik de koolmees liggen. Heel even beweegt hij zijn vleugel nog en dan ligt er een dood vogeltje op ons balkon.

0000000 dood vogeltje

Links de dode koolmees; rechts de pinda die hem fataal werd.

Tja, wat moet ik er mee doen? Laatst vloog er een houtduif tegen het raam van de 80-jarige buurvrouw. Die belde de dierenambulance  -“Hij leeft nog”-  maar die rukte er niet voor uit. Ze moest maar kijken of de duif als een feniks zou herrijzen en anders in de groene bak stoppen. Ik denk dat ik dat ook maar gaan doen.

Vroeger toen de kinderen nog jong waren, zou ik dat niet doen. Toen 20 jaar geleden het konijn van de oudste dochter dood ging, kreeg deze (het konijn; niet de dochter) een staatsbegrafenis in het grasveld. In een schoenendoos werd het beestje gelegd, vergezeld van wat bloempjes, een tekening, een knuffeltje, zijn halsband met riem en een cd, want volgens de dochter had het konijn die muziek altijd heel mooi gevonden. Voor wat betreft die cd konden we haar ompraten, maar de rest ging mee de schoenendoos en de grond in.

Een jaar later zagen we op de plek waar het konijn was begraven in het gras een kuil verschijnen. De grond was er verzakt. Later hebben we de boel daar maar wat opgehoogd. Als er over een paar eeuwen archeologen hier onderzoek doen, zal er ongetwijfeld een mooi rapport verschijnen over de begrafenisrituelen van een konijn in de twintigste eeuw.

Maar goed, nu zit ik dus met een dood vogeltje.

Trump over Global Warming

Terwijl Australië te maken heeft met een hittegolf, hebben grote delen van Amerika last van een koudegolf. Het is dan ook erg koud in sommige delen van Amerika, vooral in het noorden. Zie dit CNN-bericht.

0000000 temp

Naar aanleiding van deze koudegolf heeft President Trump gisteren weer eens een keertje een tweet de wereld ingestuurd over global warming. Hij tweette overigens over ‘Global Waming’, maar ik neem aan dat hij ‘Global Warming’ bedoelde.

0000000 global warming

Trimp laat met deze tweet maar weer eens zien dat Amerika echt het land van de ongekende mogelijkheden is. Waar ter wereld kan je immers president worden zonder ook maar iets van global warming te snappen? (Ok, er zijn nog een aantal landen waar dat kan.) Maar Trump is de president van Amerika en daar verwacht je dus beter van.

Ook in november van vorig jaar liet Trump al zien dat hij er niet veel van snapte. Toen tweette hij:

2018 11 21

Uiteraard werd de president er door velen op gewezen dat er een verschil is tussen klimaat en weer. Zo reageerde ene Astah Sarmah, een Amerikaanse scholiere als volgt.

tweet

Vooral de zin ‘It has pictures and everthing’ is leuk. Ook zijn tweet van gisteren leverde uiteraard weer veel reacties op. Eén van de leukste vond ik deze.

0000000 global warming 2

En ook deze is leuk.

0000000 global warming 3

Maar goed, van de ideeën van Trump over global warming krijg ik dus geen warm gevoel van binnen.

 

 

Vogels tellen (4)

Ook dit jaar hebben we weer mee gedaan aan de Nationale Vogelteldag. Onze uitkomsten van voorgaande jaren zitten natuurlijk nog bij iedereen in het geheugen gegrift, maar omdat herhaling de kracht van de reclame is, hierbij toch nog even die resultaten.

In 2016 telden we 5 koolmezen, 5 Vlaamse gaaien, 1 ekster en 1 pimpelmees. In 2017 2 koolmezen, 1 pimpelmeesje en 1 roodborstje en in 2018 slechts 1 koolmeesje en 1 roodborstje.

Dit jaar waren we een stuk optimistischer. De laatste tijd zaten er meer vogels in de tuin. Echter zondagmorgen was het guur weer. Het regende en het waaide flink. De vogels hadden er duidelijk geen zin in. We waren overigens niet de enige teller die opeens veel minder vogels in de tuin had. Dat overkwam ook deze vogelaar. “Nu.. alles weg..zij wisten dat ik ging tellen!!”

0000000 vogelsOnze score was uiteindelijk 1 merel, 1 kraai, 1 koolmeesje en op de valreep nog een roodborstje. Niet veel, maar wel beter dan in 2018.

00000 vogels

Deze vogels in onze tuin hebben we maar niet meegeteld.

 

12 jaar sequoia-boompjes

Mijn sequoia-boompjes – strikt formeel zijn ze niet meer van mij maar van de gemeente waaraan ik ze geschonken heb – zijn weer een jaartje ouder.  Ze zijn weer officieel gemeten. (Multatuli: “Van de maan af gezien zijn we allen even groot”). De meting heeft met hulp van gekalibreerde meetinstrumenten plaats gevonden. Ik ben voor de boompjes gaan staan en Marianne heeft een foto genomen.

000000 0 nieuw boompjes 2

Daarna hebben we met behulp van een wetenschappelijke formule de lengte van boompjes berekend.

lengte boom = (lengte boom op de foto) / (lengte Martin op de foto) X (werkelijke lengte Martin) .

De uitkomsten luiden: de grootste boom is nu 4,5 meter groot; de kleinste 2,75 meter (We drukken ons tegenwoordig in meters uit, niet meer in centimeters.) Beide bomen zijn in 2018 zo’n halve meter gegroeid. In een grafiek ziet dit er als volgt uit.

000000 0 nieuw boompjes

Tot halverwege 2013 stonden ze bij mij thuis in potten. Daarna zijn ze in de volle gemeentegrond beland, voelden zich daar thuis en gingen veel harder groeien.

Komende zomer zijn de bomen 12,5 jaar oud. Dan zal ik een nieuw YouTube-filmpje van de bomen maken. Ik heb er tot nu toe vijf gemaakt.

  • The first five years of two sequoia’s gigantea; 30.527 weergaven.
  • The first seven years of two giant sequoias; 33.052 weergaven
  • The first nine years of two giant sequoias; 75.329 weergaven
  • The first ten years of two giant sequoias; 22.576 weergaven
  • The first eleven years of two giant sequoias; 3.605 weergaven

Bij elkaar zijn mijn filmpjes met foto’s over het groeiproces van de boompjes wereldwijd momenteel 165. 089 keer bekeken. Zelf vind ik dat een verbazingwekkend aantal. Wie kijkt er nou naar een filmpje met foto’s van groeiende boompjes? Ik blijk ook nog eens 153 abonnees, verspreid over de hele wereld, te hebben die van YouTube een seintje krijgen als ik een nieuw filmpje plaats.

Zie hier het laatste filmpje van 2018 met de ontwikkeling van de boompjes van 2007 tot 2018.

000000 0 3 boom

Slakkenseks

Een waarschuwing vooraf: deze blogpost bevat expliciete beschrijvingen van seksscènes.

000000 sex 000000 16

Er zijn in het leven een aantal zaken die je liever niet wilt zien. Je ouders die seks hebben, Donald Trump die zijn haar wast, dat soort beelden. Ik kan uit persoonlijke ervaring er nog eentje aan toevoegen: slakken die seks hebben.

000000 Lille 2010 -b

Bij het schonen van wat foto’s op de pc kwam ik opeens deze foto weer tegen. Ik had het beeld al bijna verdrongen, maar nu krijg ik het niet meer van mijn netvlies af: twee slakken die seks hebben. Ik zag het een keer toen we op een terrasje gezellig een kopje koffie zaten te drinken. Kijk je omlaag, zie je opeens twee slakken seks hebben. Jakkes.

Slakken zijn hermafrodieten, dat wil zeggen ze zijn tweeslachtig. Ze hebben zowel een vrouwelijk orgaan als een penis. Die laatste zit in  hun hoofd!

000000 Lille 2010

Stel je voor dat dit bij de mens ook zo zou zijn, een penis in je hoofd, daar moet je toch niet aan denken.  Je zal maar net in een volle treincoupé zitten en de man tegenover je denkt aan seks en dat je dan opeens een penis uit zijn hoofd ziet komen.

Overigens volgens een onderzoek van de Ohio State University uit 2011 denken mannen gemiddeld zo’n 19 keer per dag aan seks. Volgens datzelfde onderzoek – geen idee aan wie ze het hebben gevraagd –  denken mannen daarnaast ook 18 keer per dag aan eten. Mannen denken dus net iets vaker aan seks dan aan eten. Bij vrouwen is het andersom: die denken volgens dat onderzoek tien keer per dag aan seks en 15 keer per dag aan eten. Maar goed, het is maar aan wie je het vraagt. En hoe onderzoek je zoiets? “Waaraan denkt u nu? En nu? En nu? Aan irritante onderzoekers? Nee, die categorie staat niet op het formulier.”

Maar goed terug naar de slakkenseks. De twee seksende slakken laten allebei een geslachtsorgaan uit hun hoofd komen, verbinden deze en wisselen dan sperma uit, waarna ze allebei zwanger kunnen worden. Ze nemen hier wel de tijd voor. Het hele gedoe van voorspel tot bevruchting kan soms uren duren. Er schijnt zelfs groepsseks onder slakken voor te komen, maar dat heb ik gelukkig niet gezien. Dit stel seksende slakken was al erg genoeg.

Overigens, nog erger dan slakken met een huisje die seks hebben, schijnen naaktslakken te zijn die seks hebben.  Daar moet ik helemaal niet aan denken. Nul keer per dag! (Ok, vandaag dus wel, maar de rest van mijn leven beslist niet meer.)

 

 

Een vervelend mannetje

Fons Jansen zei ooit eens: “Er is een milieuvriendelijk ontbladerings-middel gevonden: de herfst.“. Toch werkt ook dat middel niet altijd. Kijk maar eens naar deze bomen die Marianne diep in de herfst in landgoed  Oosterbeek in Den Haag fotografeerde. (Dat landgoed ligt naast het veel bekendere Clingendael). De blaadjes zijn weliswaar verkleurd, maar ze zitten nog volop aan de bomen.

0000 bomen

Ok, ik moet wat opbiechten. De blaadjes zijn wel degelijk al omlaag gevallen. Ze liggen alleen niet op de grond maar drijven op het stilstaande  water van een grote sloot en als je dan zo’n idioot hebt als ik die de foto omdraait, dan krijg je het bovenstaande beeld. Het origineel van de foto ziet er als volg uit.

0000 bomen 2

Omdat het volkomen windstil was, kon je mooie weerspiegelings-foto’s maken. Tenminste, dat zou je kunnen doen, als er niet zo’n vervelend mannetje naast je staat die het leuk vindt om opeens een steentje in het water te gooien. (“Bij elk getrouwd paar is ten minste één dwaas“. – Henry Fielding, Engels schrijver 1707-1754)

0000 bomen 3

 Als je troebel water met rust laat, wordt het vanzelf helder“. zou Lao-Tse, Chinees filosoof +/- 600 v.C.  zeggen.

Hij is ook de man van: “Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets.” en van  “Als je goed naar de staart van de kikker kijkt, dan zie je dat hij er geen heeft”. Die laatste uitspraak lijkt me wel een mooi einde voor deze blogpost.

 

Verborgen Verleden

Ik kijk af en toe naar het programma ‘Verborgen Verleden’ van de NTR. Hierin gaan BN’ers aan de hand van hun stamboom op zoek naar hun familiegeschiedenis.  Herman Finkers bijvoorbeeld heeft ook meegedaan. “Je wordt vijf dagen meegesleept. Je weet niet waar je ‘s avonds overnacht. Dat kan zomaar Moskou of Rome zijn. In mijn geval werd dat Hardenberg. Ook mooi.”, aldus Herman Finkers bij de DWDD over zijn speurtocht.

Gisteren stond er een opvallend bericht op NU.nl  De zwemmer Maaren van der Weijden deed mee aan het programma Verborgen verleden, maar de uitzending met hem ging niet door want zijn stamboom was ‘te gewoon’ voor het programma.

De geplande uitzending met hem ging daarom niet door. De programma-medewerkers konden te weinig interessante mensen in zijn stamboom vinden om er een leuke uitzending van te maken. “En dan hebben we hier je overgrootvader Jan, die net als zijn vader en diens vader zijn hele leven op het archief van de belastingdienst heeft gewerkt. In zijn vrije tijd speelde hij graag een partijtje dammen.”

 Nu geldt sowieso dat niemand gewoon is en dat er in elke familie altijd wel een boeiend verhaal te vinden is, maar ook statistisch gezien is het opmerkelijk dat de NTR er niet in slaagde om genoeg interessante voorvaderen van Maarten van de Weijden op te sporen om een uitzending te maken.

Ga maar na. Stel om de 25 jaar wordt er een nieuwe generatie geboren. Jij hebt twee ouders, vier grootouders, acht overgrootouders, zestien overgrootouders enzovoorts, enzovoorts. Dat gaat hard. Twintig generaties terug en je zit al op meer dan 1 miljoen voorouders.

000 generatie

Ok, hier zullen een hoop “dubbele” voorouders tussen zitten. Immers trek je dit rijtje door, dan zou je in het jaar 1000 op ruim 4 miljard voorouders zitten en zoveel mensen leefden er toen niet.

Maar goed, neem alleen al de periode 1700 tot heden. In totaal zullen er in die periode minstens 5.000 Van der Weijdens zijn geweest. Dat de NTR niet één interessante Van der Weijden tussen al die Van der Weijdens heeft kunnen vinden geeft te denken.

Zelf heb ik voor de zekerheid even nagedacht of er wel een interessante Van Neck in de familie zit. De familie van Neck is er in ieder geval verantwoordelijk voor dat de dodo is uitgeroeid. Een vloot van vier schepen die onder de leiding stond van admiraal Jacob Cornelisz  van Neck voer in 1598 naar Oost-Indië.

000 van neck

Voorvader Van Neck; (of hij daadwerkelijk een voorvader is, weet ik niet, maar vast wel een ver familielid)

Eén van de schepen landde op Mauritius en trof daar de dodo aan. Met de Hollandse zeelui kwamen er ook varkens, ratten en honden op het eiland en honderd jaar later was de dodo uitgestorven. De met de Hollanders meegekomen dieren aten alle Dodo-eieren op.

000 dodo2Een dodo, geschilderd door Roelant Savery omstreeks 1620

Overigens was die Jacob van Neck, net zoals ik, wel een goede vent. Ik citeer even de wikipediapagina over hem (en nee, die heb ik niet geschreven.)

Onder de gezaghebbers uit de pionierstijd staat Jacob van Neck bekend als de meest beschaafde en behoedzame, zowel voor zijn eigen mannen als voor de mensen in de landen die ze bezeilden. Van Neck was het tegenbeeld van de latere J.P. Coen: hij heeft de mensen op Java en elders weten ervan te overtuigen dat hij niet zoals zijn eerder gekomen landgenoten uit was op buit, maar op handel.”

Dus ‘Verborgen Verleden’, willen jullie nog een keer een interessante uitzending maken, kijk dan niet naar die saaie Maarten van der Weijden en zijn slaapverwekkende familie maar naar die boeiende Van Neck’s!

Blijdorp

Ik heb wel wat met dieren. Zie hier bijvoorbeeld deze afbeelding van mij zoals die te zien is in de Wikipedia.

blijdorp 000Het bijschrift luidt: “Mr. Martin, le lion Néron et le tigre Atir”

Ok, ik zal het maar eerlijk toegeven, dit is een andere Martin. Het is Henri Martin. Hij leefde in de negentiende eeuw. Deze oud kunstpaardrijder (dat is iemand die rijdend op een paard allerlei kunstjes doet; niet iemand die op een kunstpaard zit) en leeuwentemmer werd in 1857 de eerste directeur van Diergaarde Blijdorp. Deze Rotterdamse dierentuin bestaat nog steeds. (Het enige verschil met nu is dat ze vroeger alleen maar zwart-wit dieren hadden en nu ook in kleur.)

blijdorp 00

Nu was het geval dat we nog wat gratis toegangskaarten hadden liggen, gewonnen met de Postcodeloterij. (Ja, ja, we winnen niet alleen ijsbekers). Omdat de kaarten dreigden te verlopen, bezochten de jongste dochter en ik gisteren Blijdorp.  De dierentuin was al een paar dagen in het nieuws omdat er een merkwaardig dier uit een ei was gekropen.

blijdorp 0Wetenschappers hebben in Blijdorp  mogelijk een nieuwe mensensoort ontdekt.”

Hierbij een foto-verslag van ons bezoek. Allereerst moet ik nog wel even opmerken dat het koud was en dat daarom een hoop dieren een warm plekje hadden opgezocht, zoals deze twee stokpaardjes.

blijdorp 4blijdorp 6Het rechterstokpaardje had zelfs een schildpad bereid gevonden om onder de lamp te gaan liggen, zodat hij staande op diens schild wat dichter bij de lamp kon zijn.

Andere dieren hadden een dagje (of een winter) vrij.

blijdorp 1

blijdorp 2Het verblijf van Bokito. De bekende zilverruggorilla die sinds 2005 verblijft in Diergaarde Blijdorp was er weer eens niet.

Niet iedereen had last van de kou

blijdorp 12

Maar andere dieren probeerden elk op hun eigen wijze warm te blijven.

blijdorp 9Een olifant met twee slurven 

blijdorp 5Deze schildpad bleef ondertussen gewoon dooreten.

blijdorp 8En deze gieren gingen zo te keer dat een andere gier maar besloot om het gebeuren enigszins af te schermen voor het publiek.

Andere dieren deden wat ze altijd deden. Sommige aten wat.

blijdorp 3 blijdorp 7

Anderen lagen uit te rusten.

blijdorp 10 blijdorp 15

Met één van deze wilde dieren deed ik nog iets gevaarlijks.

blijdorp 11Ik vond het heel dapper van mij, maar de jongste dochter vond het heel stom om je hoofd in een afvalbak te stoppen.

We bezochten ook het Oceanium.

blijdorp 13“I’d like to be under the sea  / In an octopus’ garden in the shade”

(Wie op de afbeelding klikt, komt uit bij een live-uitvoering uit 2005 van Ringo Starr van Octopus’s Garden, het liedje van de Beatles lp Abbey Road.)

blijdorp 14Deze schildpad ging even op zijn poten staan om een vis door te laten.

Helaas deed ik in het oceanium iets stoms. Ik zwaaide wat te enthousiast met mijn armen, waardoor ik het glas kapot stootte.

blijdorp 16

Ok, dit was mijn imitatie van een Gouden Gids reclame uit de jaren negentig. Druk op onderstaand plaatje voor de betreffende reclame (“Ze hebben alleen matglas, Nah, dat zien ze meteen. Nee sorry…)”

blijdorp 0000

Al met al hebben we ons wel een paar uurtjes vermaakt in de dierentuin en tegen een uur of vijf verlieten we samen met de olifanten de dierentuin.

blijdorp 17

Tot zover een verslag van een dagje Blijdorp

 

 

 

 

Laat niet als dank (2)

We zijn een aantal keer in Amerika op vakantie geweest. Naast Yosemite National Park is Yellowstone National Park ons favoriete nationale park in Amerika. Het is vooral bekend om zijn beren, wolven, geisers en andere thermische zaken.

0000000 geisersUpper Geyser Basin, rechts op de voorgrond de Castle Geyser. Foto door ons gemaakt in augustus 2017.

De meest bekende geiser van Yellowstone is de Old Faithful.

0000000 old faithfulEen uitbarsting van Old Faithful gezien vanaf Observation Point; foto door ons gemaakt in juni 2015

Je kan overal ter wereld “live” de uitbastingen van Old Faithful bekijken.  Eén van de webcamps in Yellowstone is namelijk op de Old Faithful gericht. Zo ook op 15 september van dit jaar. Nu wil het toeval dat op de achtergrond van dit beeld in de verte de Rare Ear Spring te zien is. Dat is een heetwaterbron. Vroeger was het een geiser maar sinds 1957 is deze geiser, op twee kleine mini-erupties in 1959 en in 2004 na, niet meer uitgebarsten.

0000000 easy geiser

Beeld van de webcamp. De grote rookpluim is van de Old Faithful. In het rode cirkeltje bevindt zich de Rare Ear Hot Springs.

Normaal gesproken is het een ‘rustige’ kleine heetwaterbron.

000000-yellow ear sprinfsDe Rare Ear Spring; Foto NPS

Maar op 15 september gebeurde er echter iets bijzonders. De Rare Ear Springs barstte die dag opeens weer uit. Toevallig zat er iemand van het park achter de webcamps. Hij zag het gebeuren en zoomde  op de uitbarsting in. Zie hier een kort filmpje van het gebeuren.

000000-ear spring

Het was niet echt een spectaculaire uitbarsting, maar wat het wel interessant maakte, was – naast het feit dat het meer dan 60 jaar geleden was dat hij was uitgebarsten – datgene wat de Rare Ear Spring tijdens die eruptie allemaal omhoog spoot: een grote hoeveelheid afval. Toen parkrangers na de uitbarsting gingen kijken, troffen ze van alles aan.

000000-yellow1

000000-yellow 2 000000-yellow 3 000000-yellowSchermafdrukken van een filmpje dat de NPS op Facebook plaatste.

Van de sokkel van een oud waarschuwingsbord tot een speen, van blikjes tot allerlei munten. Van alles was in de loop van de tijd in de heetwaterbron beland. Sommige zaken – de speen bijvoorbeeld; hopelijk zat de baby er niet aan vast –  zullen er per ongeluk in beland zijn, maar andere zaken zoals de muntjes zullen er met opzet in zijn gegooid.

Zo’n vervuiling kan grote gevolgen hebben voor de heetwaterbron. Neem de bekendste heetwaterbron in het Upper Geyser Basin: de Morning Glory Pool.

0000000 morning glory pool 2De Morning Glory Pool zoals die vandaag de dag op Google Earth te zien is.

De heetwaterbron heeft tegenwoordig een gele rand en  een beetje blauwgroene kern – de kleuren worden veroorzaakt door algen en bacteriën die in het hete water leven. Vroeger was de bron echter helemaal diepblauw –  zo’n beetje als de kleur van de bloemen van de morning glory plant; vandaar de naam.

0000000 morning glory

De bloem van de Morning Glory; foto Aftabbanoori; Wikipedia

Maar doordat mensen in de jaren zestig zoveel rotzooi in de heetwaterbron gooiden, zorgden verstoppingen in het toeleveringskanaal dat de bron “voedde” er voor dat de temperatuur daalde en dit had invloed op de bacteriën die in de bron leefden en daarmee op de kleur.

Due to all the vandalism and consequent lowering of the temperature, concentric rings of bright yellow and orange bacteria and algae grew around the blue center, to the point where the name is now not really appropriate”

0000000 morning glory pool

Foto’s NPS

Regelmatig moet het parkbeheer de heetwaterbron dan ook schoon  maken. “Rangers found $86.27 in pennies, other coins, clothing that included 76 handkerchiefs and “delicate items of underclothing,

0000000 morning glory pool 3Schoonmaakactie van de bron; foto NPS

Ook vandaag de dag wordt de heetwaterbron nog steeds regelmatig schoon gemaakt. “Although most visitors today observe the rules and have the good sense not to throw things into hot springs, cleaning out Morning Glory Pool is still needed from time to time“, aldus de NPS.

Dus bezoekt u Yellowstone, laat dan niet als dank voor het aangenaam verpozen …..

 

Laat niet als dank

Ooit dichtte de bekende Nederlandse dichter Martinus van Neck de fameuze regels:

Het herfst / De blaadjes vallen van de bomen

 (De oudste dochter meende te moeten opmerken dat het niet ‘het herfst’ maar ‘de herfst’ moest zijn, maar zij overzag dat het woordje ‘herfst’ hier als werkwoord werd gebruikt. Dat heet een dichterlijke vrijheid).

Waarom moet ik opeens weer aan deze dichtregels denken? Dat komt omdat ik momenteel maar blaadjes blijf opvegen. We hebben naast onze oprit een klimhortensia staan. Die is nu zijn blad aan het verliezen. Elke dag ligt de oprit vol met blaadjes.

Ik veeg die blaadjes op, gooi ze in de groene bak (de composthoop zit al lang vol), en de volgende dag liggen ze weer op de oprit. Ok, niet dezelfde, maar wel net zo’n hoeveelheid. Het blijft maar doorgaan. Ik begin langzamerhand het vermoeden te krijgen dat er elke nacht weer nieuwe blaadjes aan de klimhortensia groeien, die er een dag later weer afvallen.

Hetzelfde geldt voor de boom achter. Ook die blijft maar zijn blaadjes op het gras gooien. Ik kan harken wat ik wil, het helpt niet.

000000-tuinHet gras één minuut nadat ik het had geharkt.

Ik overweeg nu om “Laat niet als dank’- bordjes bij de bomen te zetten.  De ‘Laat niet als dank’-campagne is ooit in 1926 door de ANWB bedacht. Ik citeer even een stukje van de site van de ANWB.

‘Laat niet als dank…’

‘Een van de meest geslaagde mediacampagnes van de ANWB is ‘Laat niet als dank …’ Het bijbehorende affiche uit 1926 is getekend door schilder/tekenaar/grafisch ontwerper Willy Sluiter.

 ‘Laat niet, als dank / Voor ‘t aangenaam verpoozen / Den eigenaar van ‘t Bosch / De schillen en de doozen’

000000-campagne

De eerste originele poster uit 1926

Vier woorden

De poster met het rijmpje is een begrip geworden. Hij hing in hotels, stations, cafés, scholen, garages, politieposten en boswachterijen. De ANWB bracht er ook briefkaarten van uit. Snel na het verschijnen van de affiche kende iedereen het rijmpje uit het hoofd. Op nieuwere versies van de affiches kon de bond volstaan met de eerste vier woorden.

 Campagne heeft effect

Het idee voor de voorlichtingscampagne kwam van hoofdconsul G.A. Pos naar aanleiding van de moeizame aanleg van een rijwielpad van Laren naar Baarn in 1915. De affiches riepen toeristen op parken en landschappen niet te vervuilen. Onder invloed van deze campagne wist de ANWB eigenaren van landgoederen van landgoederen en bossen ertoe te bewegen om wandelaars en fietsers op hun gronden toe te laten.’

Maar helaas, ik denk niet dat die bordjes mijn bladerenprobleem oplossen. Je kan wel tegen bomen praten, luisteren doen ze toch niet.

Hoewel, sommige mensen denken wel dat je met bomen kan praten. (Ik had hier bijna geschreven dat je wel lekker kan bomen met bomen, tenzij je met een takkewijf te maken heb, maar die woordspelingen zijn te erg.) Eén van de mensen die in dit verband vaak wordt genoemd, is prinses Irene, dit naar aanleiding van een boek over de natuur dat ze in 1995 schreef. Maar dit is een misverstand. In een interview met Trouw in 2007 zei ze: “Ik praat niet met bomen, nooit gedaan ook” Andere mensen doen het echter wel. Je kan er zelfs cursussen in volgen.

Richt je op het zenden van een bericht en geef in beelden, geluid of gevoel een boodschap door. Richt je aandacht dan op ontvangen. Een bericht kan een beeld, geluid of gevoel zijn. Als je een signaal van de boom ontvangt kun je op dezelfde manier verder gaan met zenden en ontvangen. Bedank de boom na afloop voor het contact.” Aldus ene Maja Kooistra (zoals geciteerd op deze site)  Volgens haar heeft elke boomsoort zijn eigen karakter.  Neem de beuk. “Beuken zijn stijlvolle, adellijke dames met levenservaring. Ze laten zich niet snel van de wijs brengen en hebben een groot gevoel voor relativering. Ze hebben een wat droge humor.”  Het is dus geen schaterlachen met de beuk.

Ook ene Petra Sonnenberg onderscheidt (volgens dezelfde site) verschillende types: “Een Berk is een oplosser van conflicten. Een boom van inzicht, vriendschap en onvoorwaardelijke liefde. De grove Den is een trotse, humeurige, wat moeizame boom met wie het lastig communiceren kan zijn. De Eik weet alles. De Eik is moeder en vader tegelijk; een goede vriend tegen wie je alles kunt vertellen. Een Iep is humoristisch, wijs en inspirerend. De Paardenkastanje is leerling, gezel en meester tegelijk. Hij kan je op alle gebieden van goede raad voorzien.”

Ik heb geen idee wat voor een type mijn klimhortensia is, maar ik zal eens een pittig gesprekje met hem voeren en zeggen dat het nu afgelopen moet zijn met die blaadjes. (En dan laat ik heel eventjes een zaag zien die ik achter mijn rug verstopt hou.)

 

Een bloeiende plant

Tot mijn taken als huisman behoort ook het geven van water aan de planten. In functioneringsgesprekken met Marianne krijg ik soms wel eens wat opbouwende feedback ten aanzien van dit punt: “Geef je de planten wel water?” Vaak verwijst zij daarbij naar een grote kamerplant in de hoek die regelmatig gele bladeren vertoont, hoe goed ik ook mijn best doe.

We hebben die plant al minstens dertig jaar in huis en nog nooit heeft die gebloeid. Tot vorige week, toen begon hij opeens te bloeien. Ik wist niet eens dat hij dat kon. Volgens Marianne was het een slecht teken. Vlak voordat planten dood gaan, gaan ze volgens haar soms bloeien. Dit in een uiterste poging om nog zaad voor nakomelingen te maken. Kortom, het was niet best.

0000 plant ajax

0000 plant 2

We hadden eigenlijk geen idee wat voor een soort plant het was. Hij had wel iets van een Yucca maar had daarvoor een te dikke stam. De stam zou op zijn beurt wel weer passen bij een palm, maar daarvoor had hij weer de verkeerde bladeren.

Marianne zocht daarom op internet wat voor een plant het kon zijn, maar ze kwam er niet goed uit. Ik, de grote plantenkenner, wist echter direct te achterhalen wat voor een soort plant het was: een Dracaena Massangeana. (Dat las ik althans op het kaartje dat bij de stam stond en dat Marianne over het hoofd had gezien.)

0000 plant 3

Op internet was wel wat informatie over de plant, zijn bloei en zijn verzorging te vinden. Een paar citaten:

Dracaena massangeana staat in Nederland ook bekend onder de naam Drakenbloedboom. Oorspronkelijk komt de Dracaena uit Afrika, maar de plant komt ook voor in de tropen van Azië en Midden-Amerika. Dracaena is afgeleid van het Griekse ´drakaina’, wat vrouwtjesdraak betekent. Dat deze planten ooit zo zijn genoemd, is het gevolg van het feit dat een aantal Dracaena-soorten rood sap bezitten. Vroeger werd gedacht dat dit drakenbloed was. In het wild kan de plant wel vijftien meter hoog worden.”

De Dracaena is een gemakkelijke kamerplant die goed op een standplaats kan staan in de half schaduw. Hiernaast verlangt hij weinig onderhoud en andere specifieke handelingen. De Dracaena staat in de lijst van de NASA als een van de meest luchtzuiverende planten. Deze plant zuivert de lucht beter dan de gemiddelde plant. Dit maakt deze plant ook uitermate geschikt voor binnenbeplanting in kantoren of andere bedrijfsruimten.

De Dracaena’s kunnen in een enkel geval tot bloei komen in woonkamers, het ene soort lukt dit makkelijker dan de andere. Het is echter vaak geen mooie bloem en ook de geur kan overheersen”.

Ook las ik nog wat over die gele bladeren: “Geel blad is een teken dat een Dracaena teveel water krijgt. Hierdoor slaan de wortels dicht van deze kamerplant en wordt er geen water en voeding meer opgenomen. Ook kan dit zich uiten in bruine bladeren. Laat de grond van uw kamerplant eerst opdrogen en geeft daarna pas nieuw water.”

 Ik geef ze dus helemaal niet te weinig water maar te veel! Tot slot trof ik nog dit aan op internet:

De Drakenbloedboom is volgens de Feng Shui leer een plant die positieve chi in huis brengt. De Chinezen zeggen dat als de Breedbladige Drakenbloedboom bloeit, deze welvaart brengt.”

Aha, een positieve chi! Dat is mooi, ook al heb ik geen idee wat dat mag zijn. Die welvaart is in ieder geval welkom!

Warm en koud

Tegenwoordig heb je in Nederland regelmatig grote temperatuursverschillen. Dan is het bijvoorbeeld in Limburg vijf graden warmer dan op de Waddeneilanden.

Soms heb je zelfs ook plaatselijk grote verschillen. Gisteren zagen we daar een opmerkelijk voorbeeld van. We liepen door ons winkelcentrum. Bij Blokker hing dit plakkaat op het raam.

0warn

Maar even verderop bij een andere winkel was het blijkbaar  een stuk minder warm. Daar hing dit papier:

0koud

Nu zat er wel drie minuten wandeltijd tussen deze twee winkels. Dus het kan zijn dat er in die tijd een spectaculaire weeromslag heeft plaats gevonden . Zoiets komt voor. In 2005 heb ik in mijn allereerste column van het Nutteloze Kennisparadijs voor de Volkskrant een dergelijk fenomeen beschreven. Het betrof hier een weeromslag in Spearfish, een Amerikaans dorp, dat ligt in de Black Hills in South Dakota. Het stadje telt zo’n 8.600 inwoners. Ik citeer nu even een stukje uit deze column.

“[…] De gemiddelde temperatuur in januari in Spearfish bedraagt vier graden onder nul, maar er is sprake van een grote variatie. Stel, je bent weerman in Spearfish en je moet op 22 januari 1943 om 07.30 uur het weer presenteren. Je kijkt nog snel even op de thermometer en je ziet dat het buiten twintig graden vriest. Je houdt gedurende een minuut of twee je praatje, geeft je voorspelling en daarna kijk je weer op de thermometer. Je ziet dat deze nu zeven graden boven nul aangeeft. Daar sta je dan als weerman.

Deze stijging van de temperatuur van 27 graden in twee minuten tijd geldt als wereldrecord. De stijging werd veroorzaakt door een plotselinge föhnwind uit de Black Hills, die warme lucht aanvoerde. Deze wind, ook wel de snow-eater genoemd, zorgde er voor dat de temperatuur vervolgens langzaam door steeg naar 15 graden Celsius. Maar toen de wind ging liggen, zakte de temperatuur weer even hard terug naar 15 graden onder het vriespunt.

Een weerman in Spearfish heeft het niet gemakkelijk.”

De winkeliers in ons winkelcentrum ook niet.

Dieren die het warm hebben

Het zal volgens de weersverwachting – zeg  nooit weersvoorspelling –  nog twee dagen erg warm blijven. Daarna zakt de temperatuur terug naar normale temperaturen voor deze tijd van het jaar. Het is een buitengewoon warme zomer dit jaar. Ook de dieren hebben er last van. Zo zagen we in onze tuin opeens wat tropische vogels opduiken die we anders nooit zien. Ze gingen zitten op een ijzeren stang dat als een soort kunstwerkje in onze tuin staat.

vogels

Een koolmees ging even later naast hen op de stang zitten. Bekeek de vogels, kwam toen tot de conclusie dat het vreemde vogels waren en vloog weer weg.

Even later zag ik dat binnen in huis bij de tas met oud papier er een prop papier naast lag. Ik wilde hem oppakken, maar opeens bewoog de prop. Het was een pad die door de openstaande voordeur naar binnen was gehupt, vermoedelijk op zoek naar koelte.  Ik heb hem toch maar naar buiten gebracht. (Vraag niet hoe; ok, heel voorzichtig met een stoffer en blik; hij liet zich het welgevallen.)

pad

Ach ja, het is een warme zomer. Ik zou eigenlijk de tuin een beetje moeten bijhouden maar om Mark Twain te citeren “Zomer: de periode waarin het te warm is om te doen waarvoor het in de winter te koud was.”