Category Archives: natuur

Warm en koud

Tegenwoordig heb je in Nederland regelmatig grote temperatuursverschillen. Dan is het bijvoorbeeld in Limburg vijf graden warmer dan op de Waddeneilanden.

Soms heb je zelfs ook plaatselijk grote verschillen. Gisteren zagen we daar een opmerkelijk voorbeeld van. We liepen door ons winkelcentrum. Bij Blokker hing dit plakkaat op het raam.

0warn

Maar even verderop bij een andere winkel was het blijkbaar  een stuk minder warm. Daar hing dit papier:

0koud

Nu zat er wel drie minuten wandeltijd tussen deze twee winkels. Dus het kan zijn dat er in die tijd een spectaculaire weeromslag heeft plaats gevonden . Zoiets komt voor. In 2005 heb ik in mijn allereerste column van het Nutteloze Kennisparadijs voor de Volkskrant een dergelijk fenomeen beschreven. Het betrof hier een weeromslag in Spearfish, een Amerikaans dorp, dat ligt in de Black Hills in South Dakota. Het stadje telt zo’n 8.600 inwoners. Ik citeer nu even een stukje uit deze column.

“[…] De gemiddelde temperatuur in januari in Spearfish bedraagt vier graden onder nul, maar er is sprake van een grote variatie. Stel, je bent weerman in Spearfish en je moet op 22 januari 1943 om 07.30 uur het weer presenteren. Je kijkt nog snel even op de thermometer en je ziet dat het buiten twintig graden vriest. Je houdt gedurende een minuut of twee je praatje, geeft je voorspelling en daarna kijk je weer op de thermometer. Je ziet dat deze nu zeven graden boven nul aangeeft. Daar sta je dan als weerman.

Deze stijging van de temperatuur van 27 graden in twee minuten tijd geldt als wereldrecord. De stijging werd veroorzaakt door een plotselinge föhnwind uit de Black Hills, die warme lucht aanvoerde. Deze wind, ook wel de snow-eater genoemd, zorgde er voor dat de temperatuur vervolgens langzaam door steeg naar 15 graden Celsius. Maar toen de wind ging liggen, zakte de temperatuur weer even hard terug naar 15 graden onder het vriespunt.

Een weerman in Spearfish heeft het niet gemakkelijk.”

De winkeliers in ons winkelcentrum ook niet.

Dieren die het warm hebben

Het zal volgens de weersverwachting – zeg  nooit weersvoorspelling –  nog twee dagen erg warm blijven. Daarna zakt de temperatuur terug naar normale temperaturen voor deze tijd van het jaar. Het is een buitengewoon warme zomer dit jaar. Ook de dieren hebben er last van. Zo zagen we in onze tuin opeens wat tropische vogels opduiken die we anders nooit zien. Ze gingen zitten op een ijzeren stang dat als een soort kunstwerkje in onze tuin staat.

vogels

Een koolmees ging even later naast hen op de stang zitten. Bekeek de vogels, kwam toen tot de conclusie dat het vreemde vogels waren en vloog weer weg.

Even later zag ik dat binnen in huis bij de tas met oud papier er een prop papier naast lag. Ik wilde hem oppakken, maar opeens bewoog de prop. Het was een pad die door de openstaande voordeur naar binnen was gehupt, vermoedelijk op zoek naar koelte.  Ik heb hem toch maar naar buiten gebracht. (Vraag niet hoe; ok, heel voorzichtig met een stoffer en blik; hij liet zich het welgevallen.)

pad

Ach ja, het is een warme zomer. Ik zou eigenlijk de tuin een beetje moeten bijhouden maar om Mark Twain te citeren “Zomer: de periode waarin het te warm is om te doen waarvoor het in de winter te koud was.”

 

Een trotse pauw

Op het terras van de Prins Hendrik garage – dat is geen garage maar een  grand café  gelegen bij de hoofdingang van het Paleis het Loo in Apeldoorn tegenover het stallencomplex  – loopt een trotse pauw rond. Regelmatig zet hij zijn verenpracht uit om indruk te maken op een vrouwtje dat even verderop loopt.

000000000000 0p2

000000000000 0p

“Weest geen pauw in uw gewaad, geen papegaai in uwen praat, geen ooievaar wanneer gij eet en geen gans als gij daar henen treedt.”

De voorkant van deze dieren is algemeen bekend, maar heeft u zich wel eens afgevraagd hoe zo’n beest er van achteren uit ziet? Marianne wel en zij nam daarom deze foto’s.

000000000000 0p4

000000000000 0p3

Zo ziet een trotse pauw er dus van achter uit.

Tot slot van deze biologieles, weet u waarom bij veel vogels de mannetjes er veel mooier en opvallender uit zien dan de vrouwtjes? Niet alleen omdat de mannetjes de vrouwtjes moeten versieren (indruk op moeten maken), maar ook omdat het de vrouwtjes zijn die de eieren uitbroeien en dan is het handig in verband met roofvogels dat ze niet al te veel opvallen.

 

 

 

 

Antartica smelt

Een gecombineerd onderzoek van de NASA en de ESA (European Space Agency) leert dat het ijs op Antartica de laatste tien jaar drie keer zo snel is gesmolten als voorheen. Elke seconde smelt er een hoeveelheid ijs waarvan het water drie 50-meter zwembaden kan vullen.

In totaal is het smeltende ijswater van Antartica er verantwoordelijk voor dat over de laatste 25 jaar bekeken de zeespiegel met 8 millimeter is gestegen. Dat lijkt niet zoveel maar als je weet dat a) de laatste vijf jaar goed is voor 3 van die acht mm stijging en b) dat Antartica genoeg ijs bevat om de zeespiegel 58 meter te laten stijgen, dan is dit smelten een zorgelijk gebeuren.

Op de site van de NOS staat een achtergrondartikel hierover. In het artikel komt professor Michiel van den Broeke van de Universiteit Utrecht aan het woord. Over het smelten van het ijs op Antartica zegt hij onder andere:

Voor de Nederlandse kust is de stijging van 8 millimeter tot nu toe geen groot probleem. Het is wel van belang om te weten hoeveel zeespiegelstijging Nederland aankan en hoe snel we ons kunnen aanpassen,” zegt Van den Broeke. Het smeltende ijs van Groenland was tot nu toe de belangrijkste factor bij de zeespiegelstijging, maar daar komt nu verandering in. “Het nieuwe onderzoek laat zien dat Antarctica Groenland aan het inhalen is,” zegt Van den Broeke. Het grootste ijsverlies komt van de immense Pine Island-gletsjer en de nabijgelegen Thwaites-gletsjer op West-Antarctica. Oost-Antarctica vertoont nog geen ijsverlies.”

Wie wil weten wat voor het gevolgen het smelten van het ijs voor de wereld kan hebben, kan ook in de paleistuin van Het Loo in Apeldoorn terecht. Daar staat deze wereldbol.

000000 apeldoorn

Van bovenaf is de bol en het effect van het smeltende water nog niet goed te zien. Maar van dichtbij kan je het effect veel beter zien.

000000 apeldoorn 2

Het is een zorgelijke situatie.

Een kleindochter voor Poetin

Ik zag op internet een berichtje staan met als kop dat Poetin een kleindochter had gekregen. Dat zou heel goed kunnen. Poetin heeft twee dochters, waarvan er eentje is getrouwd met een Nederlander.

Zij en haar Nederlandse echtgenoot hebben zelfs een tijdje in Nederland in Voorschoten gewoond, een dorp iets verderop bij ons. Ze hadden daar de bovenste twee verdiepingen gekocht van een luxueus appartementencomplex, maar verbleven er zelden. Wel zou Poetin er een keer privé op bezoek zijn geweest en volgens geruchten zelfs met zijn dochter in de plaatselijke AH zijn gesignaleerd. “Spaart u ook de WK-voetbalplaatjes meneer?”

000 poetin2013; Poetin bespreekt met zijn Nederlandse schoonzoon de weekaanbiedingen van Albert Heijn;

Herstel, hier zijn helaas wat onderschriften verwisseld. Op bovenstaande foto is niet Poetin met zijn Nederlandse schoonzoon te zien, maar spreekt Poetin tijdens een bezoek aan Nederland in april 2013 in het Scheepvaartmuseum in Amsterdam met Minister-President Mark Rutte.

Overigens, pikant tintje, het appartement is gelegen in de Krimwijk in Voorschoten. Dus mocht Poetin een keertje tegen een ondergeschikte hebben gezegd: “Ik wil graag volgende maand naar de Krim, regel dat even.” dan kan dat tot een historisch misverstand hebben geleid. Na de ramp met de MH17 verhuisden Poetin’s dochter en haar man weer naar Moskou en zetten ze het appartement te koop (zie hier de foto’s) voor 2,6 miljoen euro.

Toen ik het artikel las, bleek het echter niet om een kleindochter van de Russische president te gaan, maar om een kleindochter van een dressuurpaard met de naam Poetin. Ach, dat paard kende ik van naam! Ik heb voor de Volkskrant vanaf januari 2005 twee jaar lang de rubriek ‘Het Nutteloze Kennisparadijs geschreven. De tweede aflevering van deze rubriek ging over allerlei beroemde paarden. Hij begon als volgt:

In 2003 werd op een veiling 2,5 miljoen euro geboden voor Poetin. Het betrof hier niet de Russische president maar een dressuurpaard. De Nederlandse kopers hopen met Poetin ooit eens Olympisch kampioen dressuur te worden. Rekening houdend met de prijs van paardenrookvlees (€ 6,40 per kg) en met het gemiddelde gewicht van een volwassen dier (Shetlander 250 kg, Arabier 500 kg, trekpaard 1200 kg) lijkt 2,5 miljoen euro veel.

Nooit geweten hoe het met Poetin (het paard ) is afgelopen, maar het artikel gaf opheldering. Het was niet best. De eigenaren waren twee jaar later in de financiële problemen gekomen en moesten, op last van de ING-Bank, het paard in 2005 tijdens een executieveiling  gedwongen verkopen. Het dier bracht nog maar 9 ton op.

Maar daarbij hield de ellende nog niet op. Enkele maanden later werd er bij Poetin een ernstige hoefbevangenheid, een zeer pijnlijke paardenziekte, geconstateerd en moesten de nieuwe eigenaren Poetin (het paard) laten inslapen. Wat volgde was een jarenlange  juridische strijd of de ziekte bij de verkoop wel of niet bekend was. Uiteindelijk werd de koper in het ongelijk gesteld. Olympisch kampioen is Poetin  dus nooit geweest.

Het dier had overigens voordat de ziekte werd geconstateerd één nakomeling verwekt en deze merrie heeft nu dus ook een veulen. Tot zover het trieste levensverhaal van Poetin (het paard).

Voor de liefhebbers: hieronder de hele paarden-column uit de Volkskrant van januari 2005.

Poetin en het Przewalskipaard

“In 2003 werd op een veiling 2,5 miljoen euro geboden voor Poetin. Het betrof hier niet de Russische president maar een dressuurpaard. De Nederlandse kopers hopen met Poetin ooit eens Olympisch kampioen dressuur te worden. Rekening houdend met de prijs van paardenrookvlees (€ 6,40 per kg) en met het gemiddelde gewicht van een volwassen dier (Shetlander 250 kg, Arabier 500 kg, trekpaard 1200 kg) lijkt 2,5 miljoen euro veel.

Racepaarden kosten soms nog veel meer. Het record staat op 60 miljoen dollar. Dit werd in 2000 betaald door een Iers consortium voor Fusaichi Pegasus, in dat jaar winnaar van de Kentucky Derby. Het paard werd als dekhengst ingezet. Een geslaagde bevruchting kostte 200.000 dollar, per jaar lukten er ongeveer 100. Fusaichi Pegasus was eigendom van Japanse miljonair Sekiguchi. Twee jaar eerder had hij vier miljoen dollar voor het toen eenjarige paard betaald. Een goede koop dus.

Niet elke dure aankoop van een jong paard is een succes. In 1983 werd voor de eenjarige hengst Snaafi Dancer 10.2 miljoen dollar neergelegd. Het paard zou niet één keer op een racebaan verschijnen en tot overmaat van ramp bleek hij later ook nog eens onvruchtbaar te zijn. De Engelse koning Richard III was degene die in de geschiedenis het meeste bood voor een paard. “A horse! A horse! My kingdom for a horse!”

Dat paarden veel geld waard zijn, weet de misdaad ook. In 1983 werd in Ierland de winnaar van de Epsom Derby van 1981, Shergar, ontvoerd. Er werd een losgeld geëist van 1,5 miljoen Engelse ponden. Volgens de geruchten zat de IRA achter de kidnapping. Het geld werd niet betaald. Van Shergar werd nooit meer iets vernomen.

Een zeer interessant paard was ook Incitatus, het paard van de Romeinse keizer Caligula. Op feestjes van zijn baas fungeerde hij regelmatig als gastheer en Caligula benoemde hem zelfs tot consul, de hoogste politieke functie ooit door een paard bekleed.

Marengo, het paard waar Napoleon altijd opreed, is ook een beroemd paard. Na de slag bij Waterloo werd Napoleon verbannen naar St Helena maar Marengo mocht niet mee. Marengo werd door de Engelsen meegenomen als oorlogsbuit en door het hele land tentoongesteld.

Een zeer befaamd Amerikaans paard was Comanche. In 1876 viel generaal George Custer bij Little Bighorn met 250 man tweeduizend indianen aan die onder leiding stonden van Crazy Horse en Sitting Bull. Een niet zo verstandig plan. Het leger werd dan ook in de pan gehakt. Comanche was de enige overlevende. Hij gold sindsdien als legermascotte en werd niet meer bereden. Comanche mocht altijd vrij rondlopen in de Amerikaanse forten, waar hij zich rijkelijk tegoed deed aan de bloembedden van de officiersvrouwen. Na zijn dood werd Comanche opgezet. Hij staat nu in het Museum of Natural History in Lawrence, Kansas.

000 comancheComanche; foto library of Congress: USA

Tot slot nog dit curieuze feit. In China zijn Wang, Chen en Li de drie meest voorkomende namen. In 1879 rapporteerde echter niet één van die miljoenen Wang’s, Chen’s of Li’s over dat onbekende paard, dat men aantrof in Mongolië en in noord China. Gelukkig voor alle dicteemakers ter wereld werd dat gedaan door de Russische kolonel Nikolaj Michajlowicz Przewalski. Het paard werd nu naar hem vernoemd.

vreemde vogels

Uit de serie vreemde vogels in onze tuin: de groene halsbandparkiet.

000 vogel 2

000 vogel 3

000 vogel 4

De halsbandparkiet is een omstreden beestje. Ze zijn afkomstig uit Afrika en Zuid-Azië, en ooit naar Europa gehaald als volièrevogel. In de loop der jaren is een aantal van deze vogels ontsnapt of vrijgelaten. Zo doen over het ontstaan van de kolonie in Londen twee verhalen de ronde. Volgens het ene verhaal is het eerste paartje in 1951 ontsnapt van de filmset van de African Queen, de film met Humphrey Bogart en Katharine Hepburn, die deels in Londen werd opgenomen. Volgens het andere verhaal behoorde het moederpaartje toe aan de popgitarist Jimmy Hendrix. Die zou ze in de jaren zestig in Londen hebben losgelaten.

Ze aarden goed hier. Het is een vogel die je met grote aantallen in de grote steden kan aantreffen.  Ze vinden er dan ook makkelijk veel voedsel – zie de foto’s boven. Inmiddels hebben de vogels ook de provincie bereikt.  Niet iedereen daar is blij met de komst van de vogel. Als je op Google de zoekterm ‘groene halsbandparkiet’ in typt, dan zie je bijvoorbeeld berichten voorbij komen met als kop:

  • Brutale halsbandparkiet fokt er op los in Groene Hart” AD, editie Alphen
  • Halsbandparkieten rukken op naar Almere”; Almere Deze Week
  • Halsbandparkiet, straatschoffie van de tropen“; Weesper Nieuws
  • Parkiet of papegaai? Grote groene vogel zet Eenrum op stelten“; Hogeland Nieuws
  • Halsbandparkieten zorgen voor overlast“; Papendrecht.net
  • “Groene herrieschoppers“; Hendrik-Ido-Ambacht nieuws
  • “Brutale halsbandparkieten vreten appeloogst Heemskerk op.”  NH-nieuws.

Deze laatste site had in haar nieuwsbericht een foto van de dader. 000 vogel 0

Dat zwarte balkje over de ogen maakt de herkenning natuurlijk wel een stuk lastiger.

Overigens, het netje bij ons was eigenlijk niet bedoeld voor de grasparkiet  – en ook niet voor de kraaien die, stelletje gauwdieven, vaak met zijn tweeën probeerden het netje te stelen – maar voor de koolmeesjes en roodborstjes. Deze laatste soort bleek echter niet in staat om aan het netje te blijven hangen. De koolmeesjes wel.

000 vogel 1

Tot zover berichten uit de natuur.

Stien Baas-Kaiser

Zo, je hebt iets over Stien Baas-Kaiser geschreven zie ik”. Met deze woorden werd ik vanochtend wakker. Met een slaperig hoofd kijk ik naar Marianne die iets op haar mobiel zit te lezen. Stien Baas-Kaiser? Heb ik daar iets over geschreven? Ik kan me daar niks van herinneren.

Ik doe soms wel eens mee aan discussies op het supporters-forum van Go Ahead Eagles en op een discussieforum over Amerika, waar allerlei toeristische tips over Amerika worden uitgewisseld, maar ik kan me niet voorstellen dat ik daar iets over Stien Baas-Kaiser zou schrijven. Voor wie niet weet wie Stien Baas-Kaiser is, dat is een Nederlandse schaatsster uit de tijd van Ard en Keessie.

Maar misschien heb ik ooit eens een keer op deze site iets over haar geschreven, ja, dat moet het zijn, maar hoe ik ook mijn hersens pijnig, ik kan het me niet herinneren. Ik geef het op. “Eh, wat en wanneer heb ik iets over Stien Baas-Kaiser geschreven?” vraag ik. “Nee, niet over Stien Baas-Kaiser maar over de Steamboat Geyser. Gisteravond op het Amerika-forum” antwoordt Marianne zuchtend.

Oh, dat. Ik zag een berichtje op CNN, dat de Steamboat Geyser dit jaar al voor de derde keer was uitgebarsten en daar had ik even een berichtje op het Amerika-forum over geplaatst. De Steamboat Geyser is de grootste geiser ter wereld. Bij uitbarstingen spuwt hij soms tien keer zo veel water uit als de veel bekender Old Faithful geiser. Alleen de uitbarstingen van die geiser zijn – what’s in a name – veel betrouwbaarder te voorspellen dan de uitbarstingen van de Steamboat Geyser. Bij die laatste geiser kan er soms zelfs wel eens een paar jaar tussen de verschillende uitbarstingen zitten. Zo is de geiser in de jaren 2015 tot en met 2017 helemaal niet uitgebarsten. Maar goed, nu binnen zes weken dus drie keer.

000000 geyser steamboat 2005 2De Steamboat Geyser in actie in 2005; Foto; Hsing-Mei Wu; Wikipedia

De Steamboat Geser  is niet altijd de grootste geiser ter wereld geweest. Vroeger was dat de Waimangu Geyser in Nieuw-Zeeland. Bij uitbarstingen van deze geiser kwam het meestal zwart gekleurde water soms tot een hoogte van meer dan 400 meter. Sinds 1904 is deze geiser echter niet meer uitgebarsten.

000000 geyser NZ

Foto van een uitbarsting van de Waimangu Geyser in 1903; Wikipedia; Muir and Moodie Dunedin.

Maar goed, er was dus sprake van een misverstand. De Steamboat Geyser en  Stien Baas-Kaiser, hoe hou je zo ook uit elkaar.

000000 geyser steamboat 2005 000000 stien

Links Stien Baas-Kaiser; rechts de Steamboat Geyser.

Op Fietse

Tot de talen die ik niet spreek, behoort ook het Drents. Ok, het is gewoon een Nederlands dialect, een variant van Nedersaksisch, net zoals het Fries en het Limburgs, maar ik heb toch moeite om het allemaal goed te verstaan.

Luister maar eens naar het mooie ‘Op Fietse’, een nummer uit 1997 van de Drentse groep Skik (dat is Drents voor ‘schik, plezier). Het gaat over – surprise, surprise (dat betekent ‘verrassing, verrassing’ op zijn Drents) –  fietsen. De mooiste uitdrukking: ‘heb de banden vol met wind’ uit het refrein.

wie döt mij wat, wie döt mij wat
wie döt mij wat vandage ‘k
heb de banden vol met wind
nee ik heb ja niks te klagen

0000 skik

Klik op het plaatje om het nummer op YouTube te horen en te zien.

Het lied is ook buiten Drenthe populair geworden. Zo staat het aI sinds 2003 in de Top 2000 (de laatste keer op plaats 401). In 2005 gebruikte Calvé het in een reclamespot voor pindakaas en in 2014 deed ING dat nog een keertje over (uiteraard niet om pindakaas te verkopen maar om hun bankzaken te promoten.)

Vanwaar schrijf ik hier nu over? Omdat ik gisteren ‘op fietse’ ging. Mooi weer immers. Was het een succes? Nou nee, niet echt. Het begon er al mee dat ik de zonnebrand was vergeten. Wel was ik gelukkig nog zo slim om een drinkbeker met water mee te nemen, wat minder slim was dat ik de deksel niet goed had vast gedraaid, want toen ik een slokje wou nemen, zaten er nog maar een paar druppels in.  De rest was weggelekt. Vervolgens was er ergens onderweg het fietspad opengebroken, waardoor ik kilometers de verkeerde kant werd omgeleid. Kortom niet zo’n succes allemaal, maar ach, ‘wie döt mij wat’.

Mooie foto’s heb ik onderweg niet gemaakt. Wel zag ik tussen Voorschoten en Wassenaar een nieuwe weg.

0000 bord

Althans, de weg was niet nieuw, hij heette zo: ‘de nieuwe weg’.  Ik moet zeggen, de verkeersborden nodigden niet echt uit om de nieuwe weg in te rijden – vooral dat ‘honden hebben voorrang’ baarde mij zorgen –  dus dat heb ik maar niet gedaan.

0000 bord2

Na twee uurtjes fietsen was deze doorzetter weer thuis.

Voor wie ook de tekst van ‘Op Fietse’ niet helemaal kan volgen, hierbij de hele tekst.

‘k trap de fietse deur ‘t buulzand hen
op ‘n zandpad tussen Slien en Erm
en as ik dalijk eben in Diphoorn ben
dan fiets ik deur
langs Ermerzand goa’k op Veenoord an
Neij Amsterdam en dan langs ‘t Dommerskanaal
en as ik dan de kassen zie dan fiets ik deur
want ik wul aal wieder ik wul alles zien
de leste mooie dag van ‘t joar misschien
alhoewel ‘t met de winterdag ok donders mooi kan wezen
ik wul aal wieder deur noar Weiteveen
want achter op ‘t veld daor ma ‘k graag wezen
a’k hier zo fietse en ‘t weijt nie slim
dan giet ‘t haost vanzölf

wie döt mij wat, wie döt mij wat
wie döt mij wat vandage ‘k
heb de banden vol met wind
nee ik heb ja niks te klagen
wie döt mij wat, wie döt mij wat
wie döt mij wat vandage
‘k zol haost zeggen, jao het mag wel zo

trap de fietse deur ‘t buulzand hen
op ‘n zandpad langs de Duutse grens
ik denk da’k dalijk even kieken gao in’t buutenland
de gruppe over, op naor Schöningsdorf
ik stao eben te kieken bij’n iemenkörf
en ik stao hier even te denken wat za’k nou doen
links of recht deur
want ik wul aal wieder nog naor Hebelmeer
‘n kaorte he’k nie neudig want ik ken ‘t hier
want a’k daor dalijk over ‘n slootie gao
dan ben’k weer terug in Nederland
ik wul aal weer wieder nog naor Barger-Compas
naor Klazienaveen-Noord en ‘t Oostersebos
a’k hier zo fietse en ‘t weijt nie slim
dan giet ‘t haost vanzölf

wie döt mij wat, wie döt mij wat
wie döt mij wat vandage ‘k
heb de banden vol met wind
nee ik heb ja niks te klagen
wie döt mij wat, wie döt mij wat
wie döt mij wat vandage
‘k zol haost zeggen, jao het mag wel zo

‘k gao nou over Barger-Oosterveld
over ‘t schoelpattie kort daor bij de Honeywell
en dan recht deur tot de brugge van Oranjedorp
‘n stukkie Bladderswieke en dan de Herendiek
en a’k pastoorse bos en de toren zie
dan fiets ik deur want ‘t weijt nie slim
‘t giet vandaag vanzölf

wie döt mij wat, wie döt mij wat
wie döt mij wat vandage ‘k
heb de banden vol met wind
nee ik heb ja niks te klagen
wie döt mij wat, wie döt mij wat
wie döt mij wat vandage
‘k zol haost zeggen, jao het mag wel zo

 

Opsporing verzocht

De politie vraagt uw aandacht voor het volgende. Afgelopen vrijdag 16 maart 2018 werd in de tuin van huize Van Neck een nieuw netje met zaadjes voor vogels opgehangen. De volgende morgen bleek  dit netje verdwenen te zijn. Vermoed wordt dat twee vogels meer van deze verdwijning afweten. De politie is dan ook naarstig op zoek naar dit tweetal.

Er zijn gelukkig camerabeelden beschikbaar van de twee vogels. Let u even goed op. Vogel nummer 1 is ongeveer vijf à tien centimeter hoog en was geheel gekleed in een zwart verenpak. Helaas is zijn gezicht niet goed te zien.

ekster0

Dit geldt gelukkig niet voor vogel nummer twee. Deze is ook ongeveer vijf à tien centimeter groot en eveneens gekleed in een zwart verenpak. Duidelijk zichtbaar is zijn zwarte snavel. Ook staat hij wat hoger op de poten dan de andere vogel.

ekster

Wie kent deze twee vogels? Wellicht is iemand de combinatie van een vogel met hoge poten en een vogel met een wat diepere zit opgevallen. Ook wil de politie graag weten of er na vrijdag 16 maart ergens een netje met vogelvoer is aangeboden.

Mocht u informatie hebben over deze vogels, dan kunt u bellen naar de studio: tel. 06-1234567890. Wilt u liever anoniem blijven, dan kunt bellen naar ‘Meld Misdaad Anoniem’ tel. 9876543210. Spreek op het bandje uw naam en uw telefoonnummer in en u wordt zo spoedig mogelijk terug gebeld.

Halsbandparkieten

Sinds ik een maandje geleden de uilen ‘s morgenvroeg per ongeluk heb laten schrikken door ongeschoren in mijn pyjama even naar de garage te lopen – zie hier –  hebben de beesten zich niet meer laten zien.  Wel zie ik regelmatig andere vogels in de tuin. Dat komt mede omdat ik aan een tak van de boom een netje met allerlei zaadjes heb opgehangen.

Daar zie ik regelmatig koolmeesjes aan hangen. Roodborstjes proberen het ook wel, maar op de een of andere wijze lukt het hen niet om er aan vast te blijven hangen. Merels proberen het überhaupt niet. Zij hebben een andere tactiek. Ze wachten totdat er een koolmees aan hangt en lopen dan op het gras er onder om de omlaag gevallen zaadjes op te pikken.

Het is niet zo dat er geen grotere vogels aan kunnen hangen. Af en toe hangen er namelijk groene halsbandparkieten aan. Soms wel twee tegelijk.

grasparkieten 1

grasparkieten 2

Ze zijn eigenlijk te zwaar voor het netje en dat valt er dan soms af. Kan ik het weer op gaan hangen. Misschien moet ik de volgende keer als ze er weer eens aan hangen maar in mijn pyjama naar buiten lopen.

Tot zover nieuws uit de natuur.

Roekoe en Koerier

Zo’n twee weken geleden zaten er opeens twee uilen in onze boom. Ze zaten er de hele dag om pas in de avondschemering weg te vliegen. De volgende dag zaten ze er weer. De dag erna zat echter nog maar eentje, de andere was nergens te zien.

De oudste dochter die die dag toevallig op bezoek was, vond dat de uil die er nog zat een naam moest hebben en na lang nadenken kwam ze tot Roekoe. “Dat is het geluid dat een duif maakt” sputterde ik tegen. (Voor het geval dat u zich nu afvraagt hoe oud is die oudste dochter, die is dus al 25 jaar. ) Maar goed, dat deed er niet toe, het werd Roekoe.

Blijkbaar vond Roekoe die naam niks, want de rest van de week kwam hij (of is het een zij; hoe zie je dat bij uilen?) niet meer opdagen. En ook de week er op niet. Maar vier dagen geleden zat hij er opeens weer. En deze keer wederom in gezelschap van zijn maatje.

00000 0 uilen 1

00000 0 uilen 2Te flauw voor woorden, maar deze zit inderdaad een uiltje te knappen.

Nummer twee moest nu natuurlijk ook een naam krijgen. Ik dacht er over na en stuurde toen vol trots zijn naam via What’sApp naar de familie: ‘Koerier’.  Ok, dat was niet de naam die ik oorspronkelijk had bedacht. Ik had ‘Koeroe’  bedacht. Roekoe en Koeroe.  Maar toen ik Koeroe intypte, maakte de autocorrectie er ‘Koerier’ van en voordat ik dat door had, had ik al op de verzendknop gedrukt. Roekoe en Koerier heten dus nu de twee uilen die overdag onze boom gebruiken om uit te rusten van hun nachtelijke avonturen.

De dag erna zaten Roekoe en Koerier wederom in de  boom en ik begon ze al een beetje als vaste huisgenoten te zien. Omgekeerd was dat echter nog niet het geval, want toen ik eergisteren in de ochtendschemering naar de garage liep om aldaar het brood uit de vriezer te halen, kwam Roekoe (of was het Koerier?) net toevallig aanvliegen, waarschijnlijk op weg naar zijn plekje in de boom. Hij zag mij lopen, schrok en vloog toen met een grote bocht weg.

Sindsdien is het geen uiltje aan de lucht hier.

 

Uilen

Vrijdag zat er opeens een uil in de boom in onze achtertuin. Het was voor het eerst in al die jaren dat wij hier wonen dat wij zo’n beest in onze tuin zagen. Jammer dat hij er niet een dag later zat, dan hadden we hem mee kunnen tellen in de nationale vogeltelling.

Ook op zondag en maandag was er geen uil in onze tuin te zien, maar toen ik gisteren tussen de middag in de keuken een boterhammetje ging smeren en naar buiten keek, zag ik hem opeens weer in de boom zitten. En dat niet alleen, er zat nog een tweede uil naast.

00000 uilen 2

00000 uilen

Geen idee hoe lang ze er al zaten, maar echt haast hadden ze niet. Ze bleven lang op hun tak zitten. Pas toen toen het donker werd, zo tegen kwart over zes, vlogen ze weg. Ieder hun eigen kant op. Al die tijd bleven ze onverstoord op hun tak zitten. Ik zou kunnen zeggen dat ze een uiltje knapten, maar a) dat is een flauwe woordspeling en b) ze bleven wel wakker. Als ik van de kamer naar de keuken en weer terug liep, dan zag ik aan de beweging van hun kopjes dat ze me volgden en in de gaten hielden.

Ze leken me nog niet al te oud. Een beetje tussen uilskuiken en volwassen uil in (“zelfs de wijze uil is ooit een dom uilskuiken geweest”).  Ik ben benieuwd of ze deze week nog terugkomen en hoeveel het er dan zijn. Vermoedelijk vier stuks en de keer er op acht stuks, enzovoorts. Dat kan hard gaan.

Overigens wat voor een soort uilen het zijn, weet ik niet. Ik denk ransuilen.

Vogels tellen (3)

Dit weekend hebben we wederom meegedaan met de nationale tuinvogeltelling. Je telde gedurende een halfuurtje hoeveel verschillend soorten vogels je in je tuin zag. Per vogelsoort gaf je het hoogste aantal op dat je tegelijkertijd in je tuin zag.

Er deden meer dan 62.000 mensen mee. De vogel die landelijk het vaakst werd gezien was de huismus gevolgd door de koolmees.

0000 telling landelijk

In onze gemeente moest de huismus genoegen nemen met een bescheiden zesde plaats, welke positie hij ook nog eens moest delen met de halsbandparkiet, een exoot die hier eigenlijk helemaal niet thuis hoort. (Laat die rare vogel van de PVV dat maar niet zien)

0000 telling gemeente

In onze eigen top 10 stonden de koolmees en het roodborstje samen op een gedeelde eerste plaats. Van beide soorten zagen we één exemplaar, een bedroevend resultaat. Even waren we bang dat we het zelfs met alleen één koolmeesje moesten doen, maar op het laatste moment vloog er nog een roodborstje de tuin in, die ik er overigens sterk van verdacht dat hij zoveel mogelijk tuinen afvloog om maar overal geteld te worden.

Bij ons thuis is sprake van een zorgelijke dalende trend. In 2016 (zie hier) telden we nog 5 koolmezen, 5 Vlaamse gaaien, 1 ekster en 1 pimpelmees. In 2017  (zie hier) 2 koolmezen, 1 pimpelmeesje en 1 roodborstje, en nu (in 2018 dus) slechts 1 koolmeesje en 1 roodborstje.

Jammer was dat de vogeltelling niet op vrijdag werd gehouden. Toen zag ik opeens dit beest in onze boom zitten.

000 uil

Maar gisteren was de vogel gevlogen.

Elf jaar samengevat in ruim vier minuten

Zoals Godfried Bomans ooit eens zei: “De geschiedenis is het heden, gezien door de toekomst.” De boompjes (twee door mij ‘gekweekte’  Sequoia Gigantea’s) zijn nu elf jaar oud. Zie hieronder elf jaar boompjes samengevat in vier minuten en veertig seconden.

(Op het plaatje klikken en je komt bij het filmpje op YouTube.)

00 boompjes you tube