Category Archives: natuur

Het is weer lente

Het is weer lente of zoals Herman Gorter het in zijn ellenlange gedicht ‘Mei’ schreef: ‘Een nieuwe lente en een nieuw geluid’.

Ach, had Gorter zich maar beperkt – schrijven is schrappen – tot deze beroemde eerste zeven woorden van zijn gedicht, dan hadden veel meer mensen het hele vers kunnen opzeggen, maar hij moest zonodig 4381 versregels schrijven. Ik heb wel eens geprobeerd om het gedicht helemaal te lezen. Niet door heen te komen.

1 lente gorter

Maar de eerste regel die staat.  Dat is een klassieker in de Nederlandse literatuur geworden.

Ik ken mijn beperkingen. Daarom de lente in zeven foto’s.

1 lente eend

1 lente schaap

1 lente vogel

1 lente ooievaar

 

1 lente rund 2

1 lente rund

1 lente weg

p.s. Er zijn nog een aantal Nederlandse gedichten die, net als de Mei van Gorter, vooral bekend zijn door één regel uit het gedicht. Tien voorbeelden:

  • ‘Denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan’ – Hendrik Marsman
  • ‘Tussen droom en daad staan wetten in den weg en praktische bezwaren’ –  Willem Elsschot
  • ‘Alles van waarde is weerloos’ – Lucebert
  • ‘Jantje zag eens pruimen hangen, o! als eieren zo groot’ – Hiëronymus van Alphen
  • ‘Ik ging naar Bommel om de brug te zien’ –  Martinus Nijhoff
  • ‘Alleen in mijn gedichten kan ik wonen’ – J.J. Slauerhoff
  • ‘Mijn moeder is mijn naam vergeten, mijn kind weet nog niet hoe ik heet’ – Neeltje Maria Min
  • ‘Waar werd oprechter trouw dan tussen man en vrouw ter wereld ooit gevonden?’ – Joost van den Vondel
  • ‘Een cel is maar twee meter lang en nauw twee meter breed, wel kleiner nog is het stuk grond, dat ik nu nog niet weet, maar waar ik naamloos rusten zal, mijn makkers bovendien, wij waren achttien in getal, geen zal den avond zien’. – Jan Campert
  • ‘Ik ben een God in ’t diepst van mijn gedachten’ – Willem Kloos

Op naar de zomer nu.

 

 

 

Vier verdwenen wilgen

Valt u wat op aan deze foto?

bomen

Het zijn wilgen die weerspiegelen in het water. Maar telt u ze eens. Er staan vijf grote wilgen. Maar in het water zijn negen grote wilgen te zien. Waar zijn die andere vier wilgen gebleven?

In dit geval is een citaat van de Oostenrijkse schrijver Karl Kraus – als u geen idee heeft wie dat is, ik ook niet – van toepassing. Die schijnt ooit eens gezegd te hebben: “De kunstenaar is slechts iemand die vanuit de oplossing het raadsel kan maken“.

De oplossing van dit raadsel is dat ik de foto (gemaakt door Marianne met haar mobieltje) op zijn kop heb gezet. Zo ziet hij er normaal gesproken uit.

bomen 2

Van de negen wilgen “halen” er slechts vijf  de plas. De overige vier staan daarvoor te ver naar achteren.  De Franse filmregisseur Jean-Luc Godard – u ziet, ik kijk niet op een citaatje meer of minder –  zou zeggen: “Kunst is niet de weerspiegeling van de werkelijkheid, het is de werkelijkheid van die weerspiegeling.”

Ik had de foto ook een kwart slag kunnen draaien, dan krijg je dit:

bomen 3

Maar dan had u direct gezien dat de foto gedraaid was.

 

Een ooievaar bij de snelweg

Uit de serie ‘dieren bij de snelweg’: een ‘Haagse ooievaar’ bij de A4, ergens tussen Voorschoten en Den Haag.

0000000 a4 met ooievaar 24

0000000 a4 met ooievaar 2

Den Haag heeft van oudsher wel wat met ooievaars. Zo zijn er op deze prent uit 1592 van Jacob Savery al ooievaarsnesten op de Ridderzaal en de Gevangenpoort te zien.

0000000000 ooievaarIn de cirkeltjes zijn de ooievaarsnesten te zien.

Het stadswapen van de gemeente Den Haag laat ook een ooievaar zien.

0000000000 den haag(Eerlijk gezegd vind ik die twee leeuwen en de ooievaar nou niet echt het begrip ‘vrede’ uitstralen, maar dat zal wel aan mij liggen.)

Een ooievaar wordt van oudsher vaak gebruikt als symbool om een geboorte aan te kondigen. (Voor de jonge lezertjes: de ooievaar brengt echt de kinderen.)

0000000000 ooievaar00Twee ooievaars bezig met de voorbereiding op een geboorte; foto Berend Jan Stijf: Wikipedia

Je moet wel even uitkijken met het plaatsen van een ooievaar in de tuin om een geboorte aan te kondigen. Zo stond gisteren op de site van RTL-nieuws het volgende berichtje:

Een enthousiaste opa en oma die voor de geboorte van hun kleindochter een ooievaar een bord in de tuin van jonge ouders in Raalte plaatsten, hebben gisteren per ongeluk een gasleiding geraakt. Een ooievaar op een stok moest de tuin van kersverse ouders in Raalte gaan sieren om de komst van hun woensdag geboren dochter te vieren. Dat ging wat minder makkelijk dan verwacht.

“Toen opa die de grond in sloeg, heeft de punt waarschijnlijk een gasleiding geraakt”, vertelt Diana Inkelaar van de Veiligheidsregio IJsselland. De brandweer werd gelijk gebeld. “Als je zo’n leiding raakt, gaat dat gepaard met veel gesis”, legt Inkelaar uit. “Het is dan direct duidelijk dat er iets mis is gegaan.”

De brandweermannen plaatsten een stop in de leiding bij de voordeur. Netbeheerder Enexis kwam de leiding daarna professioneel repareren. Op dat moment waren de ouders en hun dochter nog in het ziekenhuis. Inmiddels mogen zij hun huis weer in. Opa bracht de brandweermannen beschuit met roze muisjes om de geboorte van zijn kleindochter en de gerepareerde gasleiding te vieren.”

0000000000 den haag 2Hier komt een geboortegolf aan. (foto: Henrike Mühlichen; Wikipedia)

Het grappige is dat er soms wel degelijk statistische verbanden te zien zijn tussen het aantal ooievaars en het aantal geboortes in bepaalde situaties. Zo daalde in de tachtiger jaren in Duitsland zowel de ooievaarspopulatie als het geboortecijfer jaarlijks met bijna hetzelfde percentage en kenden dorpen met veel ooievaarsnesten meer geboortes dan dorpen met weinig ooievaarsnesten.

Dit zijn overigens typische voorbeelden van het feit dat correlatie niet altijd op causaliteit berust. Er is vaak een derde factor die correleert met de twee andere factoren. In het geval van de dorpen zou het kunnen zijn dat grotere dorpen meer schoorstenen voor ooievaars hebben om in te nestelen én ook meer mensen (dus meer geboortes).

De Amerikaanse schrijver Tyler Vigen publiceerde in 2017 een boek getiteld ‘Spurious Correlations’  (‘Valse Correlaties’) dat helemaal vol stond met allerlei opmerkelijke statische verbanden. Zo toonde hij onder andere aan dat het aantal echtscheidingen in Maine correleerde met de consumptie van margarine.

0000000000 boek

Dat de import van ruwe olie uit Noorwegen correleerde met het aantal automobilisten dat gedood werd bij treinbotsingen

0000000000 boek 0

Dat de leeftijd van miss America een verband liet zien met het aantal moorden waarbij gebruik werd gemaakt van kokend water.

0000000000 boek 4

En dat het aantal mensen dat jaarlijks in een zwembad verdronk correleerde met het aantal films waarin de acteur Nicolas Cage in speelde.

0000000000 boek 00Afbeeldingen afkomstig van de site van Tyler Vigen. Zie daar ook andere merkwaardige correlaties.

Maar goed, nu dwaal ik wel heel ver af van de ooievaar. Om nog even terug te komen op die Haagse ooievaar: de reden dat er een ooievaar op het Haagse stadswapen staat zou zijn dat ooievaars vroeger verondersteld werden geluk te brengen.

Kortom, u boft maar met deze blogpost.

Een stemfoutje dat goed uitpakte

Nederland telt momenteel 21 waterschappen (ook wel hoogheemraadschappen genoemd).

0000000000 water

Vroeger waren het er veel meer. Zo telde Nederland bijvoorbeeld in 1950 nog zo’n 2600 waterschappen. Elke polder had toen bij wijze van spreken zijn eigen waterschap.

De allereerste waterschappen ontstonden al in de dertiende eeuw. Het eerste officiële waterschap was het Hoogheemraadschap van Rijnland, dat in 1255 door graaf Willem II van Holland werd ingesteld. In 1273 volgde Schieland. Delfland ontstond in 1289. Deze drie waterschappen (weliswaar in gewijzigde vorm) bestaan nog steeds (het zijn de nummer 11 t/m 13 op bovenstaande kaart.)

Waterschappen in Nederland zorgen voor de waterhuishouding. De belangrijkste taken van een waterschap zijn:

  • Het beheren van dijken
  • Het regelen van de waterstand met hulp van gemalen en sluizen;
  • Het afvalwater zuiveren
  • De kwaliteit van het zwemwater controleren
  • Zorgdragen voor het natuurbeheer in en aan het water. (Ook hebben een aantal waterschappen vaarwegen en landwegen in hun beheer.)

000000000 water

000000000 water3

000000000 water0Afbeeldingen afkomstig van de site van www.waterschappen.nl.

Elk waterschap heeft een (gekozen) algemeen bestuur en een dagelijks bestuur. Beide besturen worden voorgezeten door een dijkgraaf. Zijn functie is te vergelijken met die van een burgemeester in een gemeente. De dijkgraaf heeft geen stemrecht in het algemeen bestuur van het waterschap. Hij zit het alleen voor. In het dagelijks bestuur heeft de dijkgraaf ook zitting en daar heeft hij wel stemrecht. Een dijkgraaf wordt door de regering benoemd voor een periode van 6 jaar. Het zijn vooral mannen. Slechts drie van de 21 dijkgraven zijn vrouw.

0000000000 dijkgraafLinks Robbert Dijkgraaf (directeur van het Institute for Advanced Study in Princeton; één van zijn voorvaderen zal ongetwijfeld dijkgraaf zijn geweest); Rechts een ingezetene van het Waterschap Rijn en IJssel.

0000000000 Herman DijkHerman Dijk – hij heet echt zo – is de dijkgraaf van het waterschap ‘Drents Overijsselse Delta.’; foto Schubbie01

Het algemeen bestuur van een waterschap kan je vergelijken met een gemeenteraad. Het stelt het beleid van het waterschap vast en controleert of het dagelijks bestuur – dat bestaat uit de heemraden (zeg maar de wethouders van een gemeente) – dit goed uitvoert. Het aantal algemeen-bestuursleden is afhankelijk van de grootte van het waterschap. Het varieert tussen de 21 en 30.

Het is wel toepasselijk om te zeggen dat het algemeen bestuur van de waterschappen een typisch voorbeeld is van het Nederlandse poldermodel (zowel letterlijke als figuurlijk). Er zitten vier categorieën vertegenwoordigers in. De grootste categorie (in Delfland bijvoorbeeld 21 van de 30 leden) zijn ‘de ingezetenen’, dat zijn de inwoners van het waterschap. De mensen die namens ‘de ingezetenen’ in het Algemeen Bestuur zitten worden om de vier jaar gekozen via de waterschapsverkiezingen.

De andere leden van het algemeen bestuur zijn vertegenwoordigers van bedrijven, boeren en natuurorganisaties. Zij worden niet gekozen via verkiezingen maar aangewezen door hun ‘beroepsvereniging’. Zij hebben zogeheten geborgde zetels. Er zijn discussies gaande of het systeem van geborgde leden moet worden afgeschaft.

Vorige week waren er tegelijkertijd met de verkiezingen voor de provinciale staten ook de verkiezingen voor het waterschap.

0000000000 hans BrinkerEén van de kandidaten voor het bestuur van het Waterschap Rijnland. Foto Wikifrits

Sommige politieke partijen (o.a. VVD, PvdA, CDA , de Partij voor de Dieren, de ChristenUnie-SGP en 50plus) hebben hun eigen lijst. Andere partijen hebben geen eigen lijst maar ondersteunen onafhankelijke lijsten. Zo heeft de lijst ‘Water Natuurlijk’ de voorkeur van GroenLinks en D66.

Niet iedereen ziet het nut er van in om bij de waterschaps-verkiezingen te gaan stemmen. Het maakt toch niet uit op wie ik stem, waterbeheer is toch gewoon waterbeheer? Dat is niet helemaal waar. Waterbeheer kan op verschillende manieren worden gedaan. Zo hebben boeren bijvoorbeeld belang bij een laag grondwaterpeil – dat zorgt voor droge landbouwgrond – maar dat is weer nadelig voor huizenbezitters die bij een laag grondwaterpeil juist kans lopen op schade aan de heipalen onder hun huis. Die willen liever een hoger grondwaterpeil.

Om te komen tot een onderbouwde stemkeuze zijn er, net zoals bij andere verkiezingen, tegenwoordig ook voor waterschaps-verkiezingen stemwijzers ontwikkeld. De jongste dochter had met hulp van zo’n stemwijzer haar keuze bepaald. Het werd geen politieke partij maar een onafhankelijke lijst, iets met ‘water’ in de naam. Zo gezegd zo gedaan.

Thuis gekomen zag ze echter dat ze in het stemhokje op de verkeerde lijst had gestemd. Ze had haar voorkeurslijst verward met een andere lijst die ook het woordje water in zijn naam had staan. In de familie WhatsApp-groep klaagde ze hierover, waarop Marianne  – die in tegenstelling tot mij nog geen verantwoorde keuze had gemaakt – zei dat ze ter compensatie dan wel op de voorkeurslijst van de dochter zou stemmen.

Ook vertelde ze haar ‘foutje’ aan haar vriend en aan een vriendin en ook die twee besloten om ter compensatie op haar voorkeurslijst te stemmen. Het netto effect van dit alles was dat haar voorkeurslijst drie stemmen voor de prijs van één kreeg. Ik verdenk haar er dan ook van dat ze het hele verhaal van verkeerd stemmen heeft verzonnen opdat haar voorkeurslijst meer stemmen zou krijgen.

De lijst waarop ze per ongeluk op stemde verloor uiteindelijk een zetel. De lijst die dankzij haar drie extra stemmen kreeg handhaafde haar aantal zetels.

Begonia Sutherlandii

Uit de serie ‘Klopt de gebruiksaanwijzing wel?’: de Begonia Sutherlandii.

Vorig jaar kregen wij van Marianne’s neef Willem en zijn vrouw Ine een Begonia Sutherlandii. Voor wie deze begonia met zijn oranje bloempjes niet kent, hij ziet er zo uit.

000000 0cFoto:  Peter coxhead: Wikipedia

Dit exemplaar dient als hangplant, onze plant zat in een gewone pot.  Neef Willem en Ine hadden de plant zelf opgekweekt. Hij zat volop in het blad en bloeide rijkelijk.  Ze hadden er een papiertje met een gebruiksaanwijzing bijgevoegd.

000000 0a

We plakten het papiertje op de binnenkant van de kastdeur, vlak naast de menulijst van de Chinees, en zetten de pot, conform de gebruiksaanwijzing, op een beschut plekje in de halfschaduw op ons terrasje. Twee weken later lag de helft van de takjes van de plant op de grond – de helft die niet in het schaduwgedeelte van de halfschaduw stond – en ook was het grootste gedeelte van de bloemen er vanaf gevallen.

We hadden zelfs nog niet eens tijd gehad om een foto van de plant te maken – vandaar dat u het met een foto van de Wikipedia moet doen.  We haalden de plant naar binnen en daar ging het wat beter. Er groeiden weer enkele nieuwe takjes aan maar zo mooi als hij was toen we hem kregen, werd hij niet meer.

Toen werd het okt. / nov.  Volgens de gebruiksaanwijzing moesten we hem nu vorstvrij en droog weg zetten. We verhuisden de plant naar een kamer boven en stopten met het geven van water. Ik moet zeggen dat dat stoppen met water geven ons buitengewoon goed af ging en met trots presenteer ik dan ook het resultaat hiervan,  Zie hier hoe de plant er nu uit ziet.

000000 0bHeel droog dus! Ik hoop wel dat hij er nu zo uit moet zien.

Vanaf maart / april moesten we hem volgens de gebruiksaanwijzing weer water gaan geven. Omdat gisteren, herstel eergisteren, de lente is begonnen, heb ik daarom de plant voor het eerst na maanden weer water gegeven.

Ik ben benieuwd.  Ik hoop wel dat de gebruiksaanwijzing volledig is – “Vergeet niet af en toe in de winter de plant een beetje water te geven anders verdroogt hij”; zo’n zin zou maar ontbreken – anders zijn we, en in het bijzonder de plant,  goed de sjaak.

Ik laat u weten hoe het verder met de plant gaat.

 

Lente

De aarde kent – Breaking news! – vier seizoenen: lente, zomer, herfst en winter. Ik citeer even een stukje van de site van de KNMI.

De seizoensverschillen komen voort uit de schuine stand van de as waar de aarde om draait. Hierdoor komt de zon op het noordelijk halfrond in de zomer hoger boven de horizon dan in de winter. De zon schijnt daardoor in de zomer langer dan in de lente, herfst en winter

000000 1Linksboven de stand van de aardas tijdens de lente, rechtsboven tijdens de herfst, linksonder tijdens de zomer, rechtonder de winter. (Bron: Eumetsat)

Vandaag – 21 maart –  begint (op ons noordelijk halfrond) de lente. Althans dat 21 maart was vroeger bij ons thuis het begin van de lente. Op die dag zette mijn moeder altijd een bos bloemen op tafel en zei: “Zo, de lente is begonnen”. Meestal begon ze daarna samen met onze hulp in de huishouding het huis schoon te maken – de voorjaarschoonmaak –  en was het voor ons vooral zaak je niet te laten zien, anders moest je meehelpen “Ruim je rommel nou eens een keer op!” Mijn vader vluchtte op zo’n dag meestal naar zijn ‘kantoortje’.

Tegenwoordig ligt dat – niet het schoonmaken maar het begin van de lente – een stuk ingewikkelder. Allereerst is er het onderscheid tussen de meteorologische lente (ook wel klimatologische lente genoemd) en de astronomische lente.

De meteorologische lente loopt altijd van 1 maart tot 1 juni. Als u dacht dat die meteorologische lente iets is wat in deze tijd is bedacht, dan heeft u het mis. De afspraak over een meteorologische lente is al in 1780 gemaakt op een congres georganiseerd door de Societas Meteorologica Palatina dat onder leiding stond van de Duitse keurvorst Karl Theodor. (Keurvorst is tegenwoordig een uitgestorven beroep. Het laatste keurvorstendom (Hessen-Kassel) ging in 1866 na de zogenaamde Duitse Oorlog ten onder.)

De astronomische lente daarentegen kent geen vaste begindatum. Hij begint wanneer de zon loodrecht boven de evenaar staat. Nu dacht ik altijd dat dit op 21 maart het geval was, maar dat is al een aantal jaar niet meer het geval. Sterker nog, pas in 2102 begint de lente weer voor het eerst op 21 maart. Tot dan is het telkens op 20 maart met uitzondering van de jaren 2044 en 2048. In die jaren begint de lente zelfs al op 19 maart.

Ik zal dus naar alle waarschijnlijk nooit meer het begin van de lente op 21 maart mee maken. Dat is toch wel een beetje een deprimerende gedachte.

De zomer begint dit jaar nog wel op zijn ”vaste dag” (21 juni) maar dat is volgend jaar anders, dan begint hij op 20 juni (om 23.44 uur om precies te zijn). De zomer begint op het moment dat de zon de Kreeftskeerkring bereikt. Na dat moment worden de dagen op het noordelijk halfrond elke dag een beetje korter. De temperatuur daarentegen neemt na 21 juni gelukkig nog wel toe. Dat 21 juni niet de warmste dag van het jaar is, heeft met de zeeën te maken. Ik citeer weer even een stukje van de site van het KNMI.

Als de luchttemperatuur direct en alleen op de zon zou reageren, zou 21 juni (de langste dag) de warmste moeten zijn. Die dag zou dan midden in de zomer moeten vallen. In werkelijkheid loopt de temperatuur langzamer op. Dat komt door de invloed van oceanen en zeeën. De opwarming van zeewater door de zon gaat langzamer dan de opwarming van land. Een deel van de warmte wordt meteen teruggegeven aan de lucht. Een ander deel van de warmte komt in diepere aard- en oceaanlagen terecht. Die diepere lagen in de oceaan geven hun opgeslagen warmte langzaam af aan de lucht.”

Maar goed, de lente is dus al een dag bezig. Ik ben te laat voor de schoonmaak. Dan volgend jaar maar. Het bloemetje, een bonusaanbieding van AH, staat gelukkig wel al in huis.

0000 tulpen

Snippie (2)

We maakten ons wat zorgen over Snippie, de houtsnip die sinds vorige week vrijdag in onze tuin rondliep (zie de blogpost van gisteren).  Snippie liep nu al vier dagen rond in onze achtertuin zonder dat hij ook maar enig aanstalten maakte om weg te vliegen.

Nu is het zo dat de ogen van de houtsnip  net zoals bij veel andere vogels aan de zijkant van z’n hoofd staan. Hij kan daardoor zo’n beetje 360 graden om zich heen kijken (voor, opzij én achter) waardoor hij het gevaar uit alle hoeken kan zien aankomen. Zo gauw we bijvoorbeeld  in de keuken voor het raam gingen staan, zag je hem naar ons kijken.

Wat een houtsnip echter niet goed kan, is diepte inschatten met als gevolg dat hij wel eens tegen een huis of een flat aan vliegt. Blijkbaar vond de evolutie het voor de houtsnip belangrijker dat hij zijn vijanden kon zien dan dat hij flats kon ontwijken. (Flats bestaan nog maar zo’n honderd jaar. Om die goed te kunnen ontwijken heeft de Snip-evolutie nog wat tijd nodig.)

Het zou dus kunnen dat Snippie tegen ons huis of de garage was aangevlogen en nu problemen had met zijn vleugels en dat hij daarom in onze tuin bleef zitten. Niet dat hij de indruk wekte ergens last van te hebben. Hij liep nog vrolijk pikkend door de achtertuin.

00000 100 1Snippie gisteren gefotografeerd vanuit de keuken.

Dat Snippie de hele tijd in onze achtertuin rondliep was wel lastig. Zo konden we niet meer spullen op onze composthoop in de tuin gooien – na vier dagen wil je dat wel eens doen – en als we iets uit de garage wilden halen, dan konden we niet via de tuin naar de zijdeur van de garage lopen, maar moesten we deze aan de voorkant open doen. We mochten Snippie immers niet laten schrikken.

Artikel 3.1 lid 4 van de Wet natuurbescherming: ‘De wet verbiedt […] het opzettelijk storen van (beschermde) vogels (artikel 3.1 lid 4); […] Overtreding van deze verboden is een economisch delict en kan leiden tot strafrechtelijke vervolging. ‘

Fijn, zo’n houtsnip in je tuin. We konden onze achtertuin dus niet meer in.  Wie weet hoe lang dit wel niet ging duren.

Weet je nog die zomer van 2019, toen we een half jaar lang de achtertuin niet in konden vanwege Snippie? Ja en dat het gras toen aan het eind van de zomer een meter hoog was en dat de buurman ons pas in september vertelde dat hij die houtsnip al in april uit onze tuin had zien vliegen maar dat niet tegen ons had verteld, waardoor wij de hele zomer ten onrechte dachten dat Snippie nog in de tuin rond liep.

Maar om een lang verhaal kort te maken: Snippie is weg. Toen ik ging gisterenmiddag terug kwam van boodschappen doen, was hij nergens meer te zien. (Ik keek vanuit de keuken en de achterkamer, want ik durfde nog niet de tuin in, wie weet zat hij nog ergens verstopt.) Maar waar ik ook keek, geen Snippie.

Twee uur later keek ik weer en het resultaat was hetzelfde,  geen Snippie. Echt weg dus. Ik pakte de bak met spullen voor de composthoop en liep de tuin in. Op dat moment dat ik halverwege het gras was, vloog er bij de schutting een vogel verschrikt op. Het was Snippie. Hij zat verstopt achter een een struik. Snippie vloog hoog de lucht in en verdween richting het spoor en de weilanden daar achter.

Hij is niet meer terug gekeerd. Ik mis hem.

 

Snippie

Er loopt al een paar dagen een honderd-gulden-biljet door onze achtertuin.

00000 100

Of te wel:  we hebben bezoek van een snip. Vrijdag zag ik hem voor het eerst. Het stormde en onder een tuinstoel zag ik opeens een pluizenbol die zat te schuilen.

00000 100 2

Even dacht ik dat het een verdwaalde uil was, maar toen hij zijn kop draaide bleek hij (of is het een zij?) een lange snavel te hebben. Geen uil dus, tenzij deze soort zich heeft geëvolueerd.

00000 100 3

Volgens ons vogelboekje – ja, ja we zijn echte vogelaars – zou het wel eens om een snip te kunnen gaan, iets wat even later door de jongste dochter werd bevestigd. (We hadden een foto in de familie-WhatsApp groep gegooid en even later antwoordde de dochter met de mededeling dat het een snip was. Huh? Sinds wanneer heeft de dochter verstand van vogels? Even doorvragen leerde dat ze de foto had doorgestuurd naar een vogelaar uit haar volleybalteam en die had gezegd dat het een snip was.)

Er zijn meerdere soorten snip: onder andere de houtsnip, de watersnip, het bokje en Snip van ‘Snip en Snap’ (twee revue-artiesten die  als de ‘dames’ Snip en Snap van 1937 tot 1977 een revue hadden).

00000 100 snip en snap

Links Snip (Piet Muijselaar), rechts Snap (Willy Walden). Deze Snip was overduidelijk niet de snip die in onze tuin zat.

Op onderstaande foto van de site van Vroege Vogels kan je zien hoe je de andere drie snippen kunt onderscheiden. (Er zijn overigens nog meer soorten snip.)

00000 vroege vogels

Ons beestje heeft dwarse kopstrepen. Dus of hij heeft zijn haar niet gekamd of het is het een houtsnip.  De kracht van de houtsnip is zijn schutskleur. Bij gevaar drukt hij zich op de grond en blijft daar zitten, tot je er bijna op staat, pas dan vliegt hij weg. Hier loopt onze snip zich te verschuilen vlakbij onze composthoop.

00000 100 4Het zevenblad komt zo te zien ook al weer gezellig op.

Hoewel de Houtsnip niet echt  bedreigd is  – een wereldpopulatie van 10 – 26 miljoen exemplaren – geldt hij in Nederland wel als een beschermde vogelsoort. Ik citeer even een stukje van de site van de vogelbescherming:  “Belangrijkste bedreigingen in het broedgebied is versnippering en verdroging van bossen.”  (Over dat ‘versnippering’ moet je in het geval van een snip  niet te lang nadenken.)

Het beestje – Snippie, zo heb ik hem genoemd; goed gevonden hè – loopt nu al zo’n dag of vier door onze tuin. Het bevalt hem blijkbaar wel hier. Driftig loopt hij regelmatig met zijn snavel in het gras te pikken. Het gras wordt in ieder geval zo op een makkelijke manier geverticuteerd. Voorlopig heeft Snippie het prima naar zijn zin. Dit in tegenstelling tot de regenwormen die in spoedvergadering bijeen zijn.

 

Een winderig strandje

Zaterdag waaide het flink. Omdat de zon scheen was dat een mooie gelegenheid voor een strandwandeling.  Op naar het strand bij Meyendel, gelegen tussen Scheveningen en Wassenaar in.

strand 0

strand 00Het strand richting Scheveningen

strand 2

Uw onderzoeker onderzoekt  – dat doen onderzoekers –  de golven.

strand 3Het onderzoeksobject

strand 3aEen collega-onderzoeker die wat minder enthousiast was over het weer.

strand 4Er lagen overal kleine heuveltjes op het strand: schelpen e.d. die het zand opvingen dat over het strand waaide.

strand 5

strand 6

strand 7

strand 8

Tot zover uit de serie ‘Stranden van Nederland’: het strand bij Meyendel.

strand 9

 

Dood vogeltje

Terwijl ik achter de pc zit te werken, zie ik uit een ooghoek hoe een koolmees met een pinda in zijn bek wordt achtervolgd door een stel kraaien en een grote houtduif. Het heeft gesneeuwd, wat het lastiger maakt voor vogels om voedsel te vinden.

Hier in de buurt hoeft dat echter geen probleem te zijn, want op diverse plaatsen hebben mensen voedselnetjes opgehangen. Zo hebben de achterburen liefst drie voedselbollen aan hun vogelhuisje gehangen. Daar kan ik met mijn ene bolletje niet tegen op en de meeste vogels zitten dan ook in hun tuin.

Je zou dus zeggen, eten genoeg voor iedereen, maar nee hoor, de kraaien en de houtduif willen persé de pinda die de koolmees te pakken heeft. Achtervolgd door zijn gevleugelde “vrienden”, let de koolmees niet op en vliegt met een luide knal tegen het raam. Ik schrik op, en als ik op het balkon kijk, zie ik de koolmees liggen. Heel even beweegt hij zijn vleugel nog en dan ligt er een dood vogeltje op ons balkon.

0000000 dood vogeltje

Links de dode koolmees; rechts de pinda die hem fataal werd.

Tja, wat moet ik er mee doen? Laatst vloog er een houtduif tegen het raam van de 80-jarige buurvrouw. Die belde de dierenambulance  -“Hij leeft nog”-  maar die rukte er niet voor uit. Ze moest maar kijken of de duif als een feniks zou herrijzen en anders in de groene bak stoppen. Ik denk dat ik dat ook maar gaan doen.

Vroeger toen de kinderen nog jong waren, zou ik dat niet doen. Toen 20 jaar geleden het konijn van de oudste dochter dood ging, kreeg deze (het konijn; niet de dochter) een staatsbegrafenis in het grasveld. In een schoenendoos werd het beestje gelegd, vergezeld van wat bloempjes, een tekening, een knuffeltje, zijn halsband met riem en een cd, want volgens de dochter had het konijn die muziek altijd heel mooi gevonden. Voor wat betreft die cd konden we haar ompraten, maar de rest ging mee de schoenendoos en de grond in.

Een jaar later zagen we op de plek waar het konijn was begraven in het gras een kuil verschijnen. De grond was er verzakt. Later hebben we de boel daar maar wat opgehoogd. Als er over een paar eeuwen archeologen hier onderzoek doen, zal er ongetwijfeld een mooi rapport verschijnen over de begrafenisrituelen van een konijn in de twintigste eeuw.

Maar goed, nu zit ik dus met een dood vogeltje.

Trump over Global Warming

Terwijl Australië te maken heeft met een hittegolf, hebben grote delen van Amerika last van een koudegolf. Het is dan ook erg koud in sommige delen van Amerika, vooral in het noorden. Zie dit CNN-bericht.

0000000 temp

Naar aanleiding van deze koudegolf heeft President Trump gisteren weer eens een keertje een tweet de wereld ingestuurd over global warming. Hij tweette overigens over ‘Global Waming’, maar ik neem aan dat hij ‘Global Warming’ bedoelde.

0000000 global warming

Trimp laat met deze tweet maar weer eens zien dat Amerika echt het land van de ongekende mogelijkheden is. Waar ter wereld kan je immers president worden zonder ook maar iets van global warming te snappen? (Ok, er zijn nog een aantal landen waar dat kan.) Maar Trump is de president van Amerika en daar verwacht je dus beter van.

Ook in november van vorig jaar liet Trump al zien dat hij er niet veel van snapte. Toen tweette hij:

2018 11 21

Uiteraard werd de president er door velen op gewezen dat er een verschil is tussen klimaat en weer. Zo reageerde ene Astah Sarmah, een Amerikaanse scholiere als volgt.

tweet

Vooral de zin ‘It has pictures and everthing’ is leuk. Ook zijn tweet van gisteren leverde uiteraard weer veel reacties op. Eén van de leukste vond ik deze.

0000000 global warming 2

En ook deze is leuk.

0000000 global warming 3

Maar goed, van de ideeën van Trump over global warming krijg ik dus geen warm gevoel van binnen.

 

 

Vogels tellen (4)

Ook dit jaar hebben we weer mee gedaan aan de Nationale Vogelteldag. Onze uitkomsten van voorgaande jaren zitten natuurlijk nog bij iedereen in het geheugen gegrift, maar omdat herhaling de kracht van de reclame is, hierbij toch nog even die resultaten.

In 2016 telden we 5 koolmezen, 5 Vlaamse gaaien, 1 ekster en 1 pimpelmees. In 2017 2 koolmezen, 1 pimpelmeesje en 1 roodborstje en in 2018 slechts 1 koolmeesje en 1 roodborstje.

Dit jaar waren we een stuk optimistischer. De laatste tijd zaten er meer vogels in de tuin. Echter zondagmorgen was het guur weer. Het regende en het waaide flink. De vogels hadden er duidelijk geen zin in. We waren overigens niet de enige teller die opeens veel minder vogels in de tuin had. Dat overkwam ook deze vogelaar. “Nu.. alles weg..zij wisten dat ik ging tellen!!”

0000000 vogelsOnze score was uiteindelijk 1 merel, 1 kraai, 1 koolmeesje en op de valreep nog een roodborstje. Niet veel, maar wel beter dan in 2018.

00000 vogels

Deze vogels in onze tuin hebben we maar niet meegeteld.

 

12 jaar sequoia-boompjes

Mijn sequoia-boompjes – strikt formeel zijn ze niet meer van mij maar van de gemeente waaraan ik ze geschonken heb – zijn weer een jaartje ouder.  Ze zijn weer officieel gemeten. (Multatuli: “Van de maan af gezien zijn we allen even groot”). De meting heeft met hulp van gekalibreerde meetinstrumenten plaats gevonden. Ik ben voor de boompjes gaan staan en Marianne heeft een foto genomen.

000000 0 nieuw boompjes 2

Daarna hebben we met behulp van een wetenschappelijke formule de lengte van boompjes berekend.

lengte boom = (lengte boom op de foto) / (lengte Martin op de foto) X (werkelijke lengte Martin) .

De uitkomsten luiden: de grootste boom is nu 4,5 meter groot; de kleinste 2,75 meter (We drukken ons tegenwoordig in meters uit, niet meer in centimeters.) Beide bomen zijn in 2018 zo’n halve meter gegroeid. In een grafiek ziet dit er als volgt uit.

000000 0 nieuw boompjes

Tot halverwege 2013 stonden ze bij mij thuis in potten. Daarna zijn ze in de volle gemeentegrond beland, voelden zich daar thuis en gingen veel harder groeien.

Komende zomer zijn de bomen 12,5 jaar oud. Dan zal ik een nieuw YouTube-filmpje van de bomen maken. Ik heb er tot nu toe vijf gemaakt.

  • The first five years of two sequoia’s gigantea; 30.527 weergaven.
  • The first seven years of two giant sequoias; 33.052 weergaven
  • The first nine years of two giant sequoias; 75.329 weergaven
  • The first ten years of two giant sequoias; 22.576 weergaven
  • The first eleven years of two giant sequoias; 3.605 weergaven

Bij elkaar zijn mijn filmpjes met foto’s over het groeiproces van de boompjes wereldwijd momenteel 165. 089 keer bekeken. Zelf vind ik dat een verbazingwekkend aantal. Wie kijkt er nou naar een filmpje met foto’s van groeiende boompjes? Ik blijk ook nog eens 153 abonnees, verspreid over de hele wereld, te hebben die van YouTube een seintje krijgen als ik een nieuw filmpje plaats.

Zie hier het laatste filmpje van 2018 met de ontwikkeling van de boompjes van 2007 tot 2018.

000000 0 3 boom

Slakkenseks

Een waarschuwing vooraf: deze blogpost bevat expliciete beschrijvingen van seksscènes.

000000 sex 000000 16

Er zijn in het leven een aantal zaken die je liever niet wilt zien. Je ouders die seks hebben, Donald Trump die zijn haar wast, dat soort beelden. Ik kan uit persoonlijke ervaring er nog eentje aan toevoegen: slakken die seks hebben.

000000 Lille 2010 -b

Bij het schonen van wat foto’s op de pc kwam ik opeens deze foto weer tegen. Ik had het beeld al bijna verdrongen, maar nu krijg ik het niet meer van mijn netvlies af: twee slakken die seks hebben. Ik zag het een keer toen we op een terrasje gezellig een kopje koffie zaten te drinken. Kijk je omlaag, zie je opeens twee slakken seks hebben. Jakkes.

Slakken zijn hermafrodieten, dat wil zeggen ze zijn tweeslachtig. Ze hebben zowel een vrouwelijk orgaan als een penis. Die laatste zit in  hun hoofd!

000000 Lille 2010

Stel je voor dat dit bij de mens ook zo zou zijn, een penis in je hoofd, daar moet je toch niet aan denken.  Je zal maar net in een volle treincoupé zitten en de man tegenover je denkt aan seks en dat je dan opeens een penis uit zijn hoofd ziet komen.

Overigens volgens een onderzoek van de Ohio State University uit 2011 denken mannen gemiddeld zo’n 19 keer per dag aan seks. Volgens datzelfde onderzoek – geen idee aan wie ze het hebben gevraagd –  denken mannen daarnaast ook 18 keer per dag aan eten. Mannen denken dus net iets vaker aan seks dan aan eten. Bij vrouwen is het andersom: die denken volgens dat onderzoek tien keer per dag aan seks en 15 keer per dag aan eten. Maar goed, het is maar aan wie je het vraagt. En hoe onderzoek je zoiets? “Waaraan denkt u nu? En nu? En nu? Aan irritante onderzoekers? Nee, die categorie staat niet op het formulier.”

Maar goed terug naar de slakkenseks. De twee seksende slakken laten allebei een geslachtsorgaan uit hun hoofd komen, verbinden deze en wisselen dan sperma uit, waarna ze allebei zwanger kunnen worden. Ze nemen hier wel de tijd voor. Het hele gedoe van voorspel tot bevruchting kan soms uren duren. Er schijnt zelfs groepsseks onder slakken voor te komen, maar dat heb ik gelukkig niet gezien. Dit stel seksende slakken was al erg genoeg.

Overigens, nog erger dan slakken met een huisje die seks hebben, schijnen naaktslakken te zijn die seks hebben.  Daar moet ik helemaal niet aan denken. Nul keer per dag! (Ok, vandaag dus wel, maar de rest van mijn leven beslist niet meer.)