Category Archives: Schrijven

Een boek zoeken

Op de site van libris.nl kan je online zoeken of een bepaald boek ergens in Nederland in een boekhandel op voorraad is (of dat je het bij een boekhandel kan bestellen). Ik heb het weer eens uitgeprobeerd met mijn boeken. Allereerst met ‘de Titanic’.

0000000000 00000000 boek ti

(Als u denkt, dit plaatje heb ik al eens eerder op dit blog gezien, dat klopt, herhaling is de kracht van de reclame.)

Zie hier het zoekresultaat van mijn boek over de Titanic.

0000000000 00000000 boek

Oké, misschien iets te ver uitgezoomd. Wat meer inzoomen levert dit op.

0000000000 00000000 de titanic

Alleen maar oranje. Nergens op voorraad dus, maar wel is het bij elke boekhandel bestelbaar. Dat is op zich ook wel logisch, want het is ‘print on demand’, dat wil zeggen als u het bij een boekhandel bestelt, dan wordt het daarna speciaal voor u bij het Centrale Boekenhuis gedrukt. U heeft daarmee gelijk ook een unieke druk met een oplage van N = 1, dus vraag niet hoe het kan maar profiteer er van.

Mijn ander boeken zijn op ‘Heel het land is van Streek’ na, dat nog steeds als Ebook (met watermerk) te downloaden is, niet meer ‘nieuw’ verkrijgbaar. Zie hier de EBook-versie van ‘Heel het land is van streek’, misschien is het een idee voor vaderdag (oh, was dat gisteren?)

0000000000 00000000 boek marti

Volgens de site zit op het Ebook ‘een watermerk’. Als u, net zoals ik, geen idee heeft wat dat watermerk inhoudt, citeer ik even de site van Libris:  “Een EPUB of PDF met watermerk is een verzameling onopvallende kenmerken die aan een ebook toegevoegd worden. Dit voorkomt kopiëren voor eigen gebruik niet, maar in het geval van grootschalige verspreiding is het altijd mogelijk om de bron te traceren.’  Ik vermoed dat ik niet zo bang hoef te zijn voor een ‘grootschalige verspreiding’. 

Mijn andere boeken zijn al lang uit de handel en nergens meer verkrijgbaar. Hoewel, dat is niet waar. Eén boekhandel, het Colofon in Arnhem heeft nog steeds een exemplaar van ‘Een kleine geschiedenis van het voetballen’ op voorraad.

0000000000 00000000 de voetbal

Ziet u het groene vlaggetje in Arnhem?  Het boek is al tien jaar uit de handel, maar nog steeds houdt ‘het Colofon’ als enige deze winkeldochter op voorraad. Oké, het is wel een tweedehands exemplaar maar de conditie van het boek is  ‘goed’. Dat is alvast beter dan mijn eigen conditie.

 

Nationale gedichtendag

Het is vandaag nationale gedichtendag. Nou denkt u, daar doet zo’n cultuurbarbaar natuurlijk niet aan mee, maar dan hebt u dat mooi mis. Sterker nog, gisteren plaatste ik op twitter al een klein gedichtje. Ik was mijn tijd weer ver vooruit, oké één dagje maar.

00000000 aaaa00003

Dit gedicht was uiteraard geïnspireerd op het gedicht ‘Heninnering aan Holland van Hendrik Marsman.

00000000 aaaa0000

Over Marsman heb ik hier wel eens uitgebreid geschreven (over de dichter; niet over een marsman uit mijn serie over de planeet Mars. )

Maar goed,  in het kader van nationale gedichtendag hier nog een gedicht. Deze is van M. Vaselis en stamt uit 1940. Hij (het gedicht; de dichter is een zij) gaat over een bustocht over de Afsluitdijk. Ik vind het wel een mooi gedicht.

00000000 aaaa00001

Ik heb het overigens even voor u nagezocht. De Afsluitdijk zelf is gedicht (door een graafmachine; niet door een dichter) in 1932. Om precies te zijn: op 28 mei 1932 werd om twee minuten over één ‘s middags het laatste gat van de Afsluitdijk gedicht.

00000000 aaaa00002

 

Hard Gras

In de komende ‘Hard Gras, voetbaltijdschrift voor lezers’, staat een verhaal van mij. Het is voor de elfde keer dat er een verhaal van mij in Hard Gras is opgenomen. Ik vind dat een hele eer. Het elftal is nu compleet. De eerste twee keer (in 2000 en in 2002) was dat in de rubriek ‘Lezerspost, vanaf 2010 als ‘echte schrijver’.

000000 0 hard gras

Nu is het zo dat in elke Hard Gras van alle schrijvers – ‘Aan dit nummer werkten mee’ – een kort portret staat. Deze portretjes worden geschreven door Henk Spaan, die samen met Hugo Borst en Matthijs van Nieuwkerk de redactie van Hard Gras vormt. Ze zijn ook de oprichters van het tijdschrift.

In het begin kreeg ik daarvoor nog een mailtje van Henk Spaan, waarin hij vroeg of er nog iets interessants te melden viel over mijn voetbal- of schrijverscarrière. Ik schreef dan bijvoorbeeld terug dat ik er nog niet in geslaagd was om mijn persoonlijk record balletje hooghouden van 372 keer te verbeteren of iets over Go Ahead waar ik een fan van ben en met wat voor schrijversactiviteiten ik me bezig hield.  Maar de laatste paar keer krijg ik deze vraag niet meer. Henk heeft blijkbaar aan een blik op mijn ‘sociale media’ al genoeg om een miniportretje te schrijven.  Zie hier een overzicht van de miniportretten vanaf 2011. Ze zijn wel confronterend voor mij, want ik zie mij telkens ouder worden.

2010: Hard Gras 76; een verhaal over het koffertje van Béla Guttman.

Martin van Neck (55): verzamelt zinloze feiten, bijvoorbeeld dat zich op de Titanic tijdens het zinken geen Nederlandse voetbalinternationals bevonden. Kweekt momenteel een boom van enorme afmetingen die eeuwenlang oud moet worden: de sequoia gigantea. Schrijft voor uitgeverij Atlas een boek over de eerste vier jaar van de boom.’

2012: Hard Gras 87; een verhaal over de strafzaak Cruijff.

‘Martin van Neck (57); als iemand Martin van Neck ooit nog ‘goeroe van zinloze feiten’ noemt, gaan we gillen. Nog één zinloos feitje dan: Bill Shankly, de manager van Liverpool in de jaren zestig, weigerde eens de Beatles kaarten voor de Cupfinal te geven. ‘Normaliter zie ik jullie nooit op De Kop. En ga eens naar de kapper man, je lijkt wel een meisje zo,’ tegen Ringo Starr.

2014: Hard Gras 99; een boekbespreking van het boek 75 jaar KNVB uit 1964.

Martin van Neck (59); was ooit voorzitter van de Vereniging voor Interessante edoch Nutteloze onderzoeken (VIENO). De vereniging telde twee leden: de voorzitter en zijn vrouw, hoewel zij dat niet wist. Martin is als inwoner van Leidschendam nog altijd supporter van het Go Ahead van zijn jeugd. Ooit werd hij op de jongenstribune bijna geraakt door een mislukt schot van Johan Cruijff, Dat bepaalt een leven.’

2015; Hard Gras 104; Een verhaal over Barry Hughes, mijn vader en het jeugdhuis van Go Ahead.

Martin van Neck (60): voor wie het was vergeten, Martin van Neck is die man die een boek over de Titanic heeft geschreven. Spoiler Alert! De Titanic was een film over een schip dat verging. Martin werkte lang voor de PTT, zoals Nico Dijkshoorn lang in een bibliotheek heeft gewerkt.’

2016; Hard Gras 110; Een verhaal over een speler van Go Ahead die in 1927 op het veld tijdens een wedstrijd werd gearresteerd.

Martin van Neck (61): bekend van het legendarische boek over de ondergang van de Titanic waarbij meer mensen omkwamen dan er exemplaren van het boek zijn verkocht. Al zijn volgende boekplannen worden dan ook consequent afgewezen. Zo liepen we een boek mis over het kweken van de sequoia gigantea, de boom die tweeduizend jaar oud wordt. Wie geïnteresseerd is in nutteloze feiten verwijzen we graag naar zijn website: www.martinvanneck.nl’

2017: Hard Gras112; Een verhaal over het voetballen in het Vaticaan.

Martin van Neck (61): Martin beschikt sinds kort over een Twitter-account. Zijn tweets verstuurt hij in het Engels omdat je anders nooit aan de één miljoen volgers komt. Hij is een maand geleden met zes volgers begonnen. Nu heeft hij er nog vier. Hoe dat komt weet hij niet. ‘Aan mijn tweets kan het niet liggen.’ Intussen probeert hij bij wijze van troost zijn in 1967 gevestigde record balletje hooghouden (372) te verbeteren.’

2017: Hard Gras 116;  Een verhaal over Alfred Stubbins, de enige voetballer die op de hoes van de Beatles-LP ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band ‘staat afgebeeld.

Marin van Neck (62): Martin acht de kans dat hij ooit zijn jeugddroom zal vervullen en in het eerste van Go Ahead komt te spelen steeds groter. Niet omdat hij beter gaat voetballen maar omdat Go Ahead steeds slechter wordt. Hij hoeft alleen maar zijn conditie op peil te houden want vandaag of morgen komt onherroepelijk dat telefoontje van Leon Vlemmings. ‘Als hij voor die tijd niet ontslagen wordt ten minste’. 

2019: Hard Gras 128: Een verhaal over Ken Aston, de man die de gele en rode kaarten bedacht.

Martin van Neck (64): reist graag met zijn vrouw door de VS. Hij noemt dat een hobby. Een andere hobby is zijn speurtocht naar een schilderij dat Martin het ‘Tweede Straatje van Vermeer’ noemt. Het is al zoek sinds 1696 toen Vermeer het verkocht voor 200 gulden. In welke fase van het onderzoek zitten we nu? ‘In de eerste fase’ zegt Martin.’ 

En nu dus 2021: Hard Gras 136: Een verhaal over de wedstrijden die Puskás in Nederland speelde.

00000000 hard gras0000

65 al!” whatsappte mijn jongste dochter toen ik haar dit tekstplaatje toestuurde.

 

 

 

 

 

Het vakblad Bomen

De KPB – wie kent ze niet – is de Kring voor Praktiserende Boomverzorgers.

De KPB is een kennisvereniging en ontmoetingsplaats én de grootste vereniging voor iedereen die -al dan niet professioneel- bezig is met het onderwerp bomen. Dit kan vanuit interesse, studie of werk zijn. De Kring Praktiserende Boomverzorgers (KPB) is opgericht in 1982 en vierde in 2017 alweer haar 35 jarig bestaan. De teller voor de ledenaantallen staat momenteel op ruim 900. Het voornaamste doel van de KPB is het bevorderen en uitwisselen van praktische en theoretische kennis.”, aldus hun site.

Ik ben er geen lid van maar iemand van de vereniging had op mijn site gezien dat ik een “deskundige”  – zelf vind ik dat wel een erg groot woord  – ben op het gebied van de sequoia gigantea en had mij gevraagd of ik voor hun vakblad een artikel wilde schrijven over de boomsoort.

Nu draag ik de natuur een goed hart toe en dat heb ik dan ook met plezier gedaan. Het is een tamelijk groot artikel geworden, maar ja, het zijn dan ook grote bomen.

Zie hier hun blad.

Bomen voorpagina nummer 53

En zie hier de eerste pagina van het verhaal. (Uw auteur staat hier in al zijn nietigheid naast een aantal van de bomen.)

Bomen pag 1

Wie het hele verhaal wil lezen, zie deze pagina van mijn site.

Verkeerd geciteerd

Simeon Strunsky, een Amerikaans journalist van de New York Times, 1879-1948, zei ooit eens: “Beroemde gezegden worden zeer zelden juist geciteerd.” (Hij heeft dit echt gezegd; zoek het maar op.) Een voorbeeldje daarvan was gisteren te zien in Buitenhof, het praatprogramma dat op zondag tussen de middag wordt uitgezonden.

Te gast was onder andere Neelie Kroes die tijdens het interview Albert Einstein citeerde: “als je een probleem probeert op te lossen met hetzelfde denken, dat slaagt niet.” sprak zeDaarop antwoordde Twan Huys: “Hij zei het nog iets preciezer, hij Einstein zei, als ik u mag corrigeren. Je kunt een probleem niet oplossen met de mensen die het veroorzaakt hebben.”

0000 buitenhofHet fragment is hier te zien vanaf minuut 11.03

Dat is heel wat anders, maar helaas voor Twan Huys, hij zat fout. Neelie Kroes had gelijk. De quote van Albert Einstein zoals die het vaakst opduikt luidt: “We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them.”.

0000 einstein

Nu zijn er twijfels of Einstein dit daadwerkelijk zo heeft gezegd. Citaten op internet kloppen namelijk lang niet altijd. Abraham Lincoln waarschuwde hier al in 1861 voor.

0000 lincoln

Waarschijnlijk heeft Einstein zijn ‘probleem’- citaat nooit zo gezegd. De Amerikaanse Alice Calaprice, die in 2005 een boek samenstelde met citaten van Einstein, kon er namelijk nergens een bron voor vinden. Volgens haar is het citaat een parafase van iets dat Einstein zei in een interview met de New York Times, zoals dat op 25 mei 1946 in de krant verscheen en dat ging over de gevaren van de atoombom. Hierin zei Einstein: “A new type of thinking is essential if mankind is to survive and move toward higher levels.”

In een artikel van 23 juni 1946 kwam Einstein terug op die uitspraak. Hij zei toen: “Many persons have inquired concerning a recent message of mine that “a new type of thinking is essential if mankind is to survive and move to higher levels.” […] Today the atomic bomb has altered profoundly the nature of the world as we knew it, and the human race consequently finds itself in a new habitat to which it must adapt its thinking. [… ] Past thinking and methods did not prevent world wars. Future thinking must prevent wars.”.)

Deze laatste uitspraak zou ‘vertaald’ zijn in: “We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them.”.

Enfin, los van de vraag of Einstein het nu wel of niet heeft gezegd, Neelie Kroes zat goed en Twan Huys fout. Nu heeft Twan Huys er een handje van om citaten onjuist te citeren.

Er zijn woorden die onjuist lijken en toch juist zijn, en er zijn woorden die juist lijken en toch onjuist zijn.” – Lü Poe Wei; Chinees handelaar en politicus ;-291- -235

Ik heb even voor u een aantal fout geciteerde citaten van Twan Huys op een rijtje gezet. Zie hier telkens het origineel en wat Twan er van maakte.

Twijfel is het begin van wijsheid – Aristoteles
Twijfel is het einde van wijsheid – Twan Huys

Dat wat mij niet doodt, maakt mij sterker. – Friedrich Nietzsche
Dat wat mij doodt, maakt mij niet sterker. – Twan Huys

Hoe wilt u de dood begrijpen? U begrijpt het leven nog niet eens. – Confucius
Hoe wilt u het leven begrijpen? U begrijpt de dood nog niet eens. – Twan Huys

Argumenten moet men wegen, niet tellen. – Cicero
Argumenten moet men tellen, niet wegen. – Twan Huys

Elk nadeel heb z’n voordeel. – Johan Cruijff
Elk doelpunt heb z’n voorzet. – Twan Huys

De zon heeft nooit één schaduw gezien. – Leonardo da Vinci
De zon werpt zijn schaduw vooruit. – Twan Huys

Veni, vidi, vici – Julius Caesar
V&D, weg, foetsie – Twan Huys

Want tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren – Willem Elsschot
Want tussen droom en daad staan wekkers in de weg en praktische bezwaren – Twan Huys

Logica brengt je van A naar B. Verbeelding brengt je overal. – Albert Einstein
Logica brengt je van A naar B. De NS brengt je overal. – Twan Huys

Tot slot, dat Twan Huys gezegd zou hebben dat Martin van Neck waardeloze onware blogposts schrijft, is beslist niet waar. Dat heeft Twan Huys nooit gezegd. Echt waar.

 

Kwaliteit zeer goed.

Heel af en toe kijk ik op Google om te zien hoe het met me gaat. Althans, ik google dan even op mijn eigen naam om te kijken of er nog iets over één van mijn schrijfsels is geschreven. Soms gebeurt het echter wel eens dat mijn naam op duikt op een plaats die ik niet verwacht. Wist u bijvoorbeeld dat ik in de IMDb voorkom. De IMDb staat voor de Internet Movie Data Base.

De Internet Movie Database (of kortweg IMDb) is een online databank met films, televisieseries, acteurs en videogames. De website biedt uitgebreide informatie over films, zoals de bijbehorende cast en crew’, aldus de Wikipedia. Zie hier wat de IMDb over mij weet te vermelden:

imbd

Volgen de IMBd ben ik bekend van Pauw & Witteman en speelde ik in 2012 in die tv-serie mijzelf als auteur van De Titanic. Klopt als een bus. Had u niet gedacht hè, dat ik voorkom in een Movie Data Base. Heel erg goed gaat het overigens zo te zien niet met mijn carrière, want ze houden blijkbaar ook een soort ranking (gebaseerd op aantal optredens?) bij. Helaas, ik ben deze week op hun STARmeter liefst 2,5 miljoen plaatsen gezakt. Ai, dat is niet best!

Vandaag zag ik mijn naam terug komen op een veel logischer plek , namelijk op een boekensite en wel op de site van Sportboek.nl. Ze hadden opeens mijn allereerste boek uit 2004 ‘De Oranje  Rapporten in de aanbieding. Hoewel, toch niet echt, het was uitverkocht.

1 de ornaje rappoeten

Dat was wel te verwachten. Het boek is al 15 jaar niet meer verkrijgbaar. Van de eerste (en enige druk) zijn er zo’n 1250 exemplaren verkocht. De overige niet verkochte exemplaren (dat waren er ook zo’n 1250) belandden in 2005 bij de Slegte in de ramsj. Ooit zag ik bij de Slegte in Den Haag een tweedehands-exemplaar te koop staan, waarvoor De Slegte meer vroeg dan voor de nieuwe exemplaren die elders in de zaak lagen. Blijkbaar vond de Slegte een gelezen exemplaar een zeldzaamheid en dus waardevoller dan een ongelezen exemplaar.

Enfin, wat ik niet wist, was dat Sportboek. nl de boeken ook inhoudelijk recenseert. Mijn boek vonden ze kwalitatief gezien ‘zeer goed.’

1 de ornaje rappoeten 2

Ook al was de recensie kort, toch leuk om een positieve recensie te lezen.

De Lira

De Stichting Literaire Rechten Auteur – afgekort Lira –  is de auteursrechtenorganisatie voor schrijvers. ‘We zijn er voor schrijvers in de breedste zin van het woord: boekenschrijvers en dichters, vertalers, journalisten, scenarioschrijvers, ondertitelaars, recensenten en nog veel meer…‘, adus de Lira op hun site.

Ik denk dat ik bij de LIRA wordt meegeteld in de cateforie ‘schrijver’ – al is het wel zo dat mijn laatste boek (De Titanic) al weer uit 2012 stamt. Dit boek is samen mijn andere non-fictie boeken de reden dat ik elk jaar een mailtje van de Lira krijg. De Lira int namelijk voor de auteurs de leenrechten voor de boeken die bibliotheken uitlenen. Elke keer als u een boek van mij uit de bibliotheek leent, ontvang ik ongeveer 13 cent. Dit als compensatie voor gemiste verkopen – ik heb heel veel gemiste verkopen – , immers doordat u mijn boek leent, koopt u het waarschijnlijk niet meer.

Dit  jaar bleek mijn leenopbrengst met zo’n  20% gedaald te zijn. Maakte de Lira in 2019 nog  zo’n 12 euro over, dit jaar bleef ik steken op iets meer dan een tientje. Het zijn zware tijden. Dat tientje had ik te danken aan de Titanic.

titanic boek

Werd vorig jaar het boek nog 102 keer uitgeleend, dit jaar maar 78 keer. Dat wil zeggen 1,5 keer per week – één heel exemplaar en een half exemplaar dus.  Daarnaast was ‘Het Nutteloze Kennisparadijs’ in 2020, net zoals in 2019 in totaal wel geteld één keer uitgeleend. (Trump zou een hertelling eisen, maar ik heb alle vertrouwen in de Lira.)

nutteloze boek

Ik vermoed dat er in Nederland nog ergens één bibliotheek is die het Het Nutteloze Kennisparadijs’ op de plank heeft staan en dat daar een boekenliefhebber werkt, die alle “weesboeken’ die niet uitgeleend worden één keer per jaar zelf leent.

Ik ben benieuwd of het boek volgend jaar weer één keer wordt uitgeleend. In ieder geval, zodra het geld van de Lira binnenkomt, nemen we het er van.

Oude en nieuwe taalvoutjes

Op de kandidatenlijst van het CDA voor de komende Tweede Kamer verkiezingen staat op plaats tien een opvallende nieuwkomer: Lucille Werner, vooral bekend van Lingo, dat zij van 2005 tot 2014 presenteerde.

Toevallig figureerde een tweet van haar uit 2011 een maandje geleden als ‘gouwe ouwe’  op het account van Taalvoutjes.

taalfoutjes 0

‘Effe gezellig lynchen met m’n zus’. Het zou me niets verbazen als Lucille de nieuwe woordvoerder politiezaken voor het CDA wordt.

Aangezien ik toch op het account van Taalvoutjes zat te kijken, hierbij nog wat mooie recente verschrijvingen dan wel voorbeelden van verkeerd taalgebruik.

taalfoutjesNiet te veel nadenken dus..

taalfoutjes 2

taalfoutjes 3

En tot slot nog een letterbak in de aanbieding om ‘woordtjes te leren schrijven’. (Vooral het commentaar van Taalvoutjes ‘Weet je zeker dat je ‘m wegdoet’ is leuk.)

taalfoutjes 1

Deze laatste tweet doet me denken aan een leuke anekdote waarmee een collega van Marianne zijn afscheidsmailtje bij de zorginstelling begon.

taalfoutjes 5

Nu zult u misschien zeggen, “Maak jij dan nooit taalfouten?”. Jazeker, maar om Ernest Hemingway te citeren: “Je hoeft niet alle fouten zelf te maken. Gun de anderen ook een kans.”

 

Mafalda

De Argentijnse striptekenaar Quino is gisteren op 88-jarige leeftijd overleden. U kent hem misschien niet maar hij is de bedenker en de tekenaar van de strip Mafalda.

0000000 mafalda 2Quino zoals hij zichzelf tekende.

0000000 mafalda 9Quino in 1984; foto Bruno Barral

Tussen 1966 en 1974 verschenen er bijna 2000 stripjes met Mafalda als hoofdpersoon. Ze is de dochter van een Argentijns stel uit de middenklasse, aan wie ze vaak opmerkelijke vragen stelt.  Mafalda heeft daarnaast een hekel aan soep en wil wereldvrede, om nog eens twee zaken te noemen. In het begin van de strip is ze vijf jaar oud en gaat ze naar de basisschool.

Haar humor en haar scherpe observaties van de volwassenewereld maken haar onweerstaanbaar. Zie hieronder bijvoorbeeld één van de vragen die Mafalda aan haar moeder stelt. (De tekening stond in een mooi portret over Quino dat vandaag in de Volkskrant verscheen.)

0000000 mafalda

Mama, wat zou je willen zijn als je zou leven?” 

In 1973 hield Quino op met het tekenen van Mafalda. Gevraagd naar de reden zei hij jaren later dat hij herhaling wilde voorkomen. Ook vreesde hij dat de maatschappijkritische strip hem in moeilijkheden zou brengen,

“Na de staatsgreep in Chili werd de situatie in Latijns-Amerika zeer bloederig”, zei hij over de verdrijving van Salvador Allende in 1973 door generaal August Pinochet in het buurland. Als ik haar was blijven tekenen, hadden ze me één of wel vier keer neergeschoten”, daarmee verwijzend naar de aanvallen op kunstenaars en intellectuelen die zich verzetten tegen rechtse militaire regimes in Latijns-Amerika. (aldus  Quino op de site van BBC)

Mafalda heeft hij na 1973 niet meer getekend. Nadat in 1976 een militaire junta de macht in Argentinië had gegrepen, vertrok hij naar Italië. Pas na de val de junta in 1983 keerde Quino terug naar Argentinië.

De Mafalda-strips zijn verzameld in een twaalftal boekjes.

0000000 mafalda 7

Marianne heeft ze allemaal. Helaas in het Spaans. Niet mijn sterkste taal maar Marianne, die wel Spaans spreekt – wat kan ze toch veel -, heeft (heel lief) de leukste stripjes voor mij vertaald, al ging dat meestal wel met enige vertraging omdat ze eerst uitgelachen moest zijn.

De boekjes zijn overigens in vele talen vertaald, tot in het Chinees toe.

0000000 mafalda 54

“Mama, wat knip je uit de krant?”, “Een recept”, “Is het lekker?”, “Vissoep”, “VERDOMDE PERSVRIJHEID!”

De boekjes zijn weliswaar in het Chinees vertaald, maar ik weet ik niet zeker of ze ook in China verkrijgbaar zijn. Persvrijheid is bijvoorbeeld niet zo’n groot goed in China. Dus of een strip met het woord ‘persvrijheid’ er in ook in China te verkrijgen is, weet ik niet.

Ook geldt dat niet alle stripfiguren in China worden gewaardeerd. Zo is bijvoorbeeld  Winnie de Pooh in China in de ban gedaan nadat er afbeeldingen verschenen, waarin de Chinese leider Xi Jinping met de beer werd vergeleken. Zie bijvoorbeeld hoe hij hier toenmalig premier Abe van Japan de hand schudt in vergelijking met  het handen schudden van de de ezel Iejoor met Winnie de Poeh.,

0000000 aaa 0winny

p.s. Door dit plaatje hier te plaatsen is mijn site waarschijnlijk nu niet meer vanuit China te bekijken, maar “Leve de persvrijheid!” zou Mafalda zeggen.

Afbreekstreepjes

Op twitter zag ik deze leuke tweet van Herman van de Zandt die een vraag op een Pickwick-theelabeltje beantwoordt.

0000000 aaaaaa

Ook als je wel een afbreekstreepje zet, moet je even uitkijken. Neem bijvoorbeeld het woord ‘bestedingen’.  Als je dat afbreekt als beste-dingen dan geeft dat enige verwarring. Het zelfde geldt als je het woord ‘reservering’ afbreekt als ‘reserve-ring en zo zijn er nog wel meer voorbeelden. Het geeft misverstanden als je ‘geleend’ als gel-eend afbreekt.

Zie hier de gel-eend, ook wel bekend als kuifeend.

0000000 kuif

Op de onvolprezen site van OnzeTaal staat een stukje uit 2011 hoe je afbreekstreepjes moet gebruiken. Om te zorgen dat mijn blog dit jaar voldoende educatiepunten (educa-tiepunten) haalt, ben ik zo vrij om dat hieronder te citeren. Van de site van OnzeTaal:

“Wat zijn de belangrijkste regels voor het afbreken van woorden aan het einde van een regel?

Bij het afbreken van woorden is soms de uitspraak van een woord doorslaggevend, soms de etymologie (de herkomst) en soms de morfologie (de opbouw van een woord). Meestal leiden deze drie principes tot dezelfde opvatting over waar de lettergreepgrens (en dat is vaak de plaats om af te breken) ligt. Hieronder geven we de hoofdregels voor woordafbreking.

  • Afbreken kan tussen de delen van een samenstellingbij-valcircus-actfiets-padtand-arts.
  • Woorden op -achtig-baar-heid-rijk-dom en -loos (achtervoegsels waarmee afleidingen worden gevormd) gedragen zich als samenstellingen: aap-achtigbereik-baar-heidei-wit-rijkprins-domwerke-loos.
  • Afbreken kan aan het einde van een lettergreep: cir-cusbe-las-tingme-de-wer-kerGe-noot-schap On-ze Taaler-ger-nisklap-lo-per.
  • Medeklinkers gaan zo veel mogelijk naar de volgende regel, maar beide stukken van het afgebroken woord moeten uitspreekbaar blijven en uit normale lettergrepen bestaan. Dus: dui-kerlei-denmor-genbe-schrij-venreu-ze-fla-terAmbten wordt amb-ten, want bten kun je niet zeggen; haasten wordt haas-ten en troosten wordt troos-ten, omdat haa en troo geen normale lettergrepen zijn.
  • Uit andere talen afkomstige lettercombinaties die als één lettergreep klinken, worden niet afgebroken. Voorbeelden: bitecakegra-tuithousema-noeu-vrerace. Afbrekingen van uit het Frans afkomstige woorden als crè-mepati-entstati-on en terti-air zijn in principe niet onmogelijk, maar worden toch vrijwel altijd vermeden: crèmepa-tiëntsta-tion en ter-tiair.
  • Eén losse letter aan het begin of einde van een regel is niet toegestaan. Dus niet a-linea of aline-a, maar alleen ali-neaoven wordt nooit o-ven en kan dus niet worden afgebroken. Deze regel geldt ook als zo’n woord deel is van een samenstelling. Bakoven kan dus alleen na bak worden afgebroken: bak-ovenIJverig wordt wel ij-ve-rig, omdat de ij als een tweeklank wordt beschouwd, niet als letter.
  • Rondom de x wordt niet afgebroken: sexyfaxenmixer. Op grond van deze en de vorige regel kan de naam Alexia niet worden afgebroken.
  • Chsh en sj als één klank blijven bij elkaar: ka-che-lenca-shew-nootpu-shenan-sjo-visram-sjen (maar: vis-haakvis-je).
  • Bij ng en nk wordt afgebroken na de nvin-gerwan-gen han-genan-kerver-len-gin-kjewin-ter-ko-nin-kje. Maar Frank-rijk wordt als een samengestelde naam beschouwd. Ook in ko-nink-rijk en ko-nink-lijk blijft de nk bijeen.
  • Een achtervoegsel dat met een klinker begint, krijgt een medeklinker mee (aar-dighoes-tenkrui-pen); bij een medeklinker + st zelfs twee (oog-sten). Dat geldt niet voor -achtig (koorts-achtig) en de meeste woorden op -aard (bei-aarddronk-aardsnood-aard). Uitzonderingen zijn bas-taardSpan-jaard en stan-daard.
  • Bij afbrekingen verdwijnen apostrofs en trema’s, en bij de verkleinvorm ook een eventuele dubbele letter: baby’tje wordt baby-tjeruïne wordt ru-inecolaatje wordt cola-tje.
  • Bij het afbreken van een woord waar een koppelteken in staat, wordt maar één streepje gebruikt (dus niet
    sms-
    -bericht
    , maar
    sms-
    bericht
    ).

Tot zover een stukje educatie.

 

De Titanic, een groot schip?

Maandag was de film ‘Titanic’ uit 1997 van regisseur James Cameron, met onder andere Leonardo DiCaprio en Kate Winslet, weer eens op de tv te zien. Spoiler alert:  het schip raakt een ijsberg en zinkt.

Ik was aan het zappen en kwam er toevallig in bij de scene waarin de reder de kapitein suggereert om sneller te varen om zo een dag eerder in New York te arriveren. Nu weet ik wel wat van de geschiedenis van de Titanic af. Ik heb namelijk een keertje een mooi boek over de geschiedenis van het schip en de ramp gelezen. Zie onder. (Ik kan het mede namens WC-eend van harte aanbevelen.)

00000 0 1 0 titanic

In dit boek valt te lezen dat het hoogst onwaarschijnlijk was dat de reder de kapitein opdracht gaf om sneller te varen. Daar had de reder namelijk geen belang bij. Het was voor een rederij qua betrouwbaarheid veel belangrijker om op het afgegeven tijdstip aan te komen.

De film bevat naast deze historische vergissing nog één grote feitelijke onjuistheid, namelijk de scène waarin te zien is hoe hoofdofficier William Murdoch op een passagier schiet om hem weg te houden van een reddingsboot, waarna Murdoch even later zelfmoord pleegt. Er is geen enkele overlevende van de ramp die na aankomst in New York Murdoch hiervan heeft beschuldigd. De vice-president van de filmmaatschappij  20th Century Fox reisde daarom een paar maanden na het uitkomen van de film af naar het Schotse plaatsje Dalbeattie, waar Murdoch woonde, om namens de filmmaatschappij excuses aan te bieden. Tevens gaf hij de plaatselijke school een cheque van 5000 pond voor de jaarlijkse ‘William Murdoch Memorial Prize’. (Dat kon er wel van af; in totaal heeft de film tot nu toe 2,2 miljard dollar opgebracht; de productiekosten bedroegen ongeveer $200 miljoen.)

Naast deze twee grote ‘fouten’  bevat de film nog een aantal kleinere onjuistheden. Zo dreigt hoofdpersoon Rose (Kate Winslet) in het begin van de film in het water te springen. Om haar te kalmeren vertelt de andere hoofdpersoon Jack (Leonardo DiCaprio) over het koude water van Lake Wissota in de staat Wisconsin. Dat is opmerkelijk want het meer ontstond pas in 1918 dankzij een stuwdam in de Chippewa River.

00000 0 1 0 lake wissotaLake Wissota, ontstaan in 1918; foto McGhiever

Verderop in de film vertelt Rose over theorieën, die Sigmund Freud pas in 1920 zou publiceren en worden er in de film filtersigaretten gerookt. Die bestonden in 1912 nog niet. Het digitale horloge dat een van de passagiers in de reddingsboten draagt evenmin. Aan het einde van de film ziet Rose het verlichte Vrijheidsbeeld, met een goudkleurige fakkel. Het Vrijheidsbeeld was in 1912 niet verlicht en de fakkel was toen grijs. Pas in 1986 werd de vlam goudkleurig geschilderd.

Enfin, het zinken van de Titanic geldt als één van de grootste maritieme rampen uit de geschiedenis.

00000 0 1 0 tianicEen ietwat gedramatiseerde tekening uit 1912. Het schip zit hier vast in de ijsberg. Als dat zo was, dan hadden de passagiers, waarvoor geen plaats in de reddingsboten was, veel beter op de ijsberg kunnen plaatsnemen dan in het water te springen. Tekening van professor Willy Stöwer voor het Duitse blad ‘Die Gartenlaube’.

De Titanic was in 1912 het grootste schip ter wereld. Het was zo groot dat het bij de tussenstop in Cherbough niet in de haven kon aanleggen, waardoor de passagiers die daar aan boord gingen met bootjes naar het schip moesten worden gebracht.

Tegenwoordig heb je echter veel grotere boten. Denk maar eens aan de moderne cruiseschepen. Heel toevallig twitterde de site ‘Tips en Weetjes’ afgelopen zondag een afbeelding waarin de Titanic werd vergeleken met een cruiseschip.

00000 0 1 0 titanic 2

Een bootje van niks die Titanic.

 

 

 

James Cameron

De passagiers in het bootje

Gisteren was de duizendste blogpost en schreef ik dat het bootje met blogposts vandaag weer verder zou varen. Maar voordat we koers zetten eerst een blogpost over mijn passagiers en wat ze onderweg aan boord doen. Zie hier de passagiers in mijn blogpost-bootje.

00000000 1000 qe

Oké, zoveel passagiers heb ik niet mijn blogpostbootje.  Dit zijn uit Europa terugkerende Amerikaanse soldaten aan boord van de Queen Elisabeth bij aankomst in de haven van New York in 1945 (Photo credit: New-York Historical Society.)

Ik ben in september 2015 met dit blog begonnen. De eerste maand had ik 25 unieke bezoekers per maand. Nu zit ik op zo’n 2500 bezoekers per maand (met een uniek IP-adres). Echter ruim 85% van deze bezoekers blijft minder dan 30 seconden op mijn site en nog zo’n 3% is binnen twee minuten al weer weg. Deze bezoekers tel ik daarom niet mee. Gemiddeld zit ik nu op zo’n 270 unieke bezoekers per maand die langer dan 2 minuten per bezoek blijven. (De corona-crisis waardoor veel mensen thuis zitten heeft voor een toename van zo’n 20% van het aantal bezoekers gezorgd.)

00000000 1000 gr

Veel van die korte  bezoeken (minder dan 30 seconden) zijn van bezoekers uit Rusland, die vooral bezig zijn met het automatisch plaatsen van links in een reactie op de blogposts, waar woorden als ‘porn’ en ‘sex’ in domineren; om misverstanden te voorkomen, die woorden staan in de links in die reacties, niet in de blogposts zelf (behalve in deze).

Deze spam is ook de reden dat ik reacties van onbekende reageerders niet automatisch meer laat plaatsen, maar ze eerst wil goedkeuren, en dat men na zeven dagen niet meer op een blogpost kan reageren, omdat ik anders maar afgekeurde reacties blijf weggooien. Nu valt het nog te behappen.

De meeste unieke bezoekers per maand  had ik in oktober 2017 (477 stuks). Dat waren vooral lezers van een blogpost die ik op 5 oktober 2017 schreef over Mondriaan en de Stijl. Dat jaar waren er in Den Haag allerlei tentoonstellingen over Mondriaan en zochten veel mensen informatie over hem en de tentoonstellingen en belandden daardoor ook op mijn site. Die blogpost over Mondriaan was dan ook mijn meest gelezen blogpost in 2017.

Gemeten over de hele periode 2015 – 2020 is de meest gelezen blogpost op mijn site een blogpost over de vraag waarom het wasgoed bij het wassen altijd in een dekbed kruipt? Deze blogpost, geplaatst op 5 juni 2016 zorgde zelfs meer dan drie jaar later (op 11 december 2019 om precies te zijn) nog voor een grote piek in het bezoek. Ik vermoed dan ook dat er die dag ergens (online of op de radio) een quiz was waarbij deze vraag werd gesteld.) Zie hier dus mijn lezerspubliek, ze zijn het meest geïnteresseerd in de vraag waarom het wasgoed bij het wassen in het dekbed kruipt.

Om het rijtje met meest gelezen blogposts per jaar even af te maken. In 2016 was een blogpost over een tv-programma waarin mensen vertelden over doodgaan de meest gelezen blogpost van dat jaar, in 2017 die over Mondriaan dus, in 2018 over de tentoonstelling Hyperrealisme Sculptuur in de Kunsthal in Rotterdam en in 2019 de blogpost uit 2016 over het wasgoed  (een gouwe ouwe dus; dankzij de piekvraag van 11 december 2019).

Morgen maar eens kijken waar het bootje dan heen vaart en wie er aan boord zitten.

 

 

nr. 1000

Dit is blogpost nr. 1000. Gebruikten we het binaire getallenstelsel dan had ik al na acht dagen blogpost nr. 1000 gehad, maar nu heeft het bijna 4,5 jaar geduurd voordat ik bij nr. 1000 was.

(In het binaire getallenstelsel wordt het getal duizend als  1111101000 weergegeven.)

Duizend blogposts dus. Confucius zou zeggen “Het is beter een mijl te reizen dan om duizend blogposts te lezen”, maar dit zijn niet de tijden om te reizen.  (Op de voorpagina van The New York Times staan toevallig vandaag de namen van duizend mensen die zijn overleden aan corona. Dit omdat één van deze dagen de honderdduizendste corona-dode in Amerika wordt verwacht.)

00000000 1000

(Een bekende tegeltjeswijsheid luidt: ‘Als je gezond bent, heb je 1000 wensen, als je ziek bent maar één wens.)

Duizend keer heb ik dus iets voor u geschreven. Oké, de  duizend blogposts waren niet allemaal even goed  (er zaten inderdaad drie zwakke tussen). U moet ze maar als bootjes zien.

00000000 1000=21000 bootjes in de baai bij Seattle in 1913

Het ene bootje is wat mooier, een ander bootje is wat groter en een derde bootje heeft wat meer diepgang, maar ze varen wel allemaal. Oké, dit is niet waar, een hoop van die bootjes liggen zo te zien voor anker. Maar als we  toch symbolisch bezig zijn, morgen lichten we het anker weer en vaart bootje nr. 1001 uit. We zien wel waar het schip strandt.

00000000 1000 ti

Boekpresentaties

Wij auteurs hebben het ook moeilijk, zo lees ik in een stuk in de krant. Boekpresentaties worden uitgesteld dan wel virtueel gehouden. Nu heb ik ook vijf boeken geschreven, dus ik beschouw mezelf daarom als een expert op het gebied van boekpresentaties.

Het hoogtepunt van mijn boekpresentaties betrof de presentatie van  ‘Een kleine geschiedenis van het voetballen’.

00 0000 aaboek

Ik citeer nu mijzelf even (daar heb ik toestemming aan mijzelf voor gevraagd en gekregen).

Voor geen van mijn boeken is er een door de uitgeverij georganiseerde boekpresentatie geweest. Mijn “boekpresentaties” bestonden er altijd uit dat ik thuis een grote doos ontving met de twintig exemplaren van mijn boek, waar ik volgens het contract recht op had.

Hoogtepunt van deze “boekpresentaties” was het ontvangen van mijn twintig exemplaren van ‘Een kleine geschiedenis van het voetballen’. Toen ik aan het einde van de middag thuis kwam van het werk, trof ik in de brievenbus een briefje van de postbode aan. “Ik trof u niet thuis aan. Een pakketje voor u heb ik bij de vuilnisbak gezet.

Inderdaad, achter de vuilnisbak stond een doos met mijn twintig boeken.”

Dus, collega-auteur, bent u teleurgesteld in uw boekpresentatie, bedenk dan dat het altijd erger kan.